“Hoy! Ano na ang nangyari sa ‘yo?” tanong sa akin ni Marie nang makita ko siyang nasa harapan ko ngayon. “May nakita ka bang dumaan sa harapan ko kanina?” napanguso siyang tignan ako at nag-isip.
“Hindi ko napansin. Saka marami talagang dadaan dito, Dasha! Daanan ‘to, e!” napapikit na lamang ako nang maintindihan ko ang gusto niyang iparating sa akin pero agad akong napaisip nang maalala ko ang lahat noong panahon na nasa Batanes ako.
Ang amoy na iyon.
Iyon ang amoy na hindi ko makakalimutan sa lahat.
“Bakit? Bakit mo naman hinahanap iyong amoy na iyon?” huminga na lamang ako at tinignan ang aking sasakyan saka kinuha ang bag sa loob. “Wala, may naalala lang ako. Iyong sinasabi ko sa ‘yong gwapo.” kaamoy niya kasi iyon.
Simula nang umalis ako sa Batanes ay hindi na nawala sa ilong ko
