Chapter sixty eight
WILMA’S POV’S
Kagaya nga ng sinabi ko kanina, may alas pa ako para mawala sa landas ko si Rina, alam kong kusa kang aalis dito Rina.
“ Magaling ka na ba apo? Bakit magmamaneho ka na?”
“ Opo lolo, kaya ko na at isa pa si Delfin naman ang kasama ko.”
“ Sige mag iingat ka, dahan dahan lang sa pagmamaneho.”
“ Opo lolo.”
Actually, mamaya ko pa pupuntahan si Delfin dahil may isa akong kakiala na gusto kong makita ngayon. Nagmaneho na ako papunta kanila Kat.
Naabutan ko siya na nagwawalis sa labas ng kanilang bahay, samantalang ang kanyang ina naman ay nagsisibak ng kahoy.
Paglabas ko ng sasakyan ay agad silang napatingin sa akin. “ Kamusta?” bati ko kay Kat.
“ Bakit nandito ka?” tanong niya sa akin.
“ Dinadalaw ka syempre.” Umupo ako sa malaking baton a nasa gilid
