Chapter thirty nine
KATRINA’S POV’S
Kinabukasan maaga nanamang umalis si Delfin, may titignan daw muna siya sa bukid bago siya dumiretso sa court, may iniwan siyang sulat para sa akin kaya alam ko kung saan siya pumunta.
Nagluto siya ng itlog at nagprito ng talong pang almusal ko, nag igib na rin siya ng panligo ko pati na rin ang panghugas ng plato.
Nakakasanayan ang ba niya na gawin ito sa akin?
Hays, bakit ko ba kinequestion ang pagmamahal sa akin ni Delfin keaga aga. Kung anoa no na naiisip ko ng ganitong oras, gusto ko kase siya ang makita ko paggising at bago ako matulog.
Naghanda na rin ako dahil alas dyes ang umpisa ng laro nila, hindi ko na suot yung pang muse na damit ko, iisa lang naman kase yun, nag plain t shirt na lang ako at nagpantalon.
“ Rina! Sabay ka na sa akin.”
