Chasing Happiness

XVI

Paalis na ako nang bahay ng makita ko sa labas ng bahay si Yoichi. Ang damuho hindi talaga natinag, pepestehin niya talaga ang araw ko. Dire-diretso ako naglakad at walang lingon-likod na nilagpasan si Yoichi. Naglakad ako na parang walang taong sumusunod sa likod ko. Ilang araw nalang naman ang kailangan ko tiisin, our graduation day is coming! Patawid na ako ng kalye nang bigla ako'ng hilahin ni Yoichi palapit sa kanya.

"Ay kabayong bakla!" napasigaw ako sa bigla. Hindi ko namalayan na may tricycle palang papalapit sa sobrang inis ko kay Yoichi. Pumiglas ako at matalim siyang tinignan.

Sinilid niya sa bulsa ng pantalon ang dalawang kamay, cool na cool sa pagkakatayo sa harap ko. "Masyado mo ata dinaramdam ang presence ko kaya di mo napansin yung tricycle na paparating."

I scoffed in disbelief. Hindi talaga siya aware na banas na banas na ako sa pagmumukha niya. " Hindi ka talaga titigil sa trip mo no? Talagang balak mo gawing nightmare mga natitirang araw bago graduation natin?"

"Who?" lumingon siya sa paligid sabay turo sa sarili niya. "Ako ba yun?" tanong pa nito.

Pumikit ako at huminga ng malalim. Bumilang muna ako ng tatlo bago ako dumilat.

"Please lang, Yoichi, tantanan mo na ako dahil wala ako sa mood makipagbiruan. Lumayo na nga ako sa gulo." tinalikuran ko na siya at tumawid papasok ng gate.

"Uy, kayo na pala. LQ na agad?" bati ni manong guard sa amin. "Hindi ko akalain e." pahabol nito nang matapos i-check ang laman ng bag ko.

"Naku manong, mali po kayo. Pinepeste lang ako nyan. Hindi po kami." sagot ko.

"Hindi pa." sabat niya.

Hindi makapaniwalang tiningnan ko siya. He's smiling from ear to ear at parang may pa-twinkle pa ang mga mata.

"You're crazy." yun nalang ang nasambit ko sabay lakad papasok ng school. Hindi ko na napansin kung sumunod pa siya sakin dahil nagmadali ako pumasok ng classroom namin. I just want to end this day and go back home.

*****************

Free time.

Sobrang engrossed ako sa binabasang article sa magazine na hindi ko namalayan ang mga tao sa labas ng classroom. I was so busy reading about life in Canada kaya nagulat ako ng biglang may naggitara at kumanta sa loob ng classroom. Nangunot ang noo ko, taga-ibang klase sila bakit sila nandito?

"Baby, I know you're hurting. Right now you feel like you could never love again. Now all I ask is for a chance to prove that I love you. This is a serenade requested by... secret! You will know later guys.. 1..2..3.."  - basa ng lead vocal ng group sa hawak na papel.

"From the first day that I saw your smiling face

Honey, I knew that we would be together forever

Ooh when I asked you out

You said no but I found out

Darling that you'd been hurt

You felt like you'd never love again

I deserve a try honey just once

Give me a chance and I'll prove this all wrong

You walked in, you were so quick to judge

But honey he's nothing like me."

Nagsimula na silang kumanta and I must say I really enjoy hearing them sing. I sighed. May pakulo na naman siguro ang manliligaw ng isa sa mga kaklase ko kaya nandito sila. Part sila ng choir at hindi maipagkakailang maganda ang boses talaga nila. I half-heartedly read the magazine while listening to their song. Palibhasa graduating na kami kaya hindi na kami pinapakialaman ng mga teachers namin. Nagulat ako  ng may magpatong ng white rose sa lamesa ko. Napa-angat ako ng tingin.

" I'll never break your heart..

 I'll never make you cry..

I'd rather die than live without you I'll give you all of me. 

Honey, that's no lie

I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie"

Halos mawala ang dugo ko nang isa-isang pumasok ang ibang pang members ng choir at iabot sakin ang mga white roses. Luminga-linga ako para humanap ng paraan para tumakas pero halos nakapalibot sakin ang mga kaklase ko ngayon.

"As time goes by

You will get to know me

A little more better

Girl that's the way love goes baby, baby..

And I (I) know you're afraid (know you're afraid)

To let your feelings show (feelings show)

And I understand Girl, it's time to let go (girl, it's time to let go because)

I deserve a try (try) honey Just once (once)

Give me a chance (chance) and I'll prove this all wrong (wrong you walked)

You walked in, you were so quick to judge (quick to judge)

But honey he's nothing like me

Darling why can't you see."

Nakita ko ang adviser namin sa labas ng classroom na mukhang amuse na amuse. Nagtakip ako ng mukha sa sobrang hiya. Hindi ako sanay na may ganitong eksena sa buhay ko. I am never an attention seeker kaya sobrang hiyang hiya ako ngayon. Oo, kumanta ako sa stage noon pero ilang araw na preparation iyon at aware ako sa gagawin ko pero ito, hindi ako prepared.

"I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie

No way, no how (I'll never break your heart girl, I'll never make you cry)

I swear (Oh I, oh I, I swear)

No way, no how (I'll never break your heart girl, I'll never make you cry"

Halos magwala ang buong klase nang mula sa gitna ay lumabas si Yoichi at kumanta, nasa likod naman niya si Sachi at Van. I never knew them as singers, and I never knew na maganda rin ang boses ni Yoichi! Better than Akiro, as a matter of fact.

"I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie

I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie

I'll never break your heart

I'll never make you cry

I'd rather die than live without you

I'll give you all of me

Honey, that's no lie."

This is so unexpected! Aaminin ko na Yoichi is so annoying the past days but right now, he somehow managed to soften up my heart. Hindi pa ako naharana sa tanang buhay ko and this guy really made me feel special today.

I smiled.

"Hi Jinry. Ako nga pala si Yoichi. At sa harap ng buong klase at kaeskwela natin, I want to say sorry if I annoyed you the past few days but gusto ko lang malaman mo na this is me being serious. Gusto talaga kita at seryoso ako sa panliligaw. Tinatanggap mo ba?" Naghiyawan sa kilig ang mga kaklase ko. Buti nalang at nasa top floor kami kung hindi ay baka nakaistorbo na kami sa ibang klase.

Tumango lang ako at ngumiti. Wala na ako masabi, ibang klase itong araw na ito.

Ngumiti nalang din si Yoichi at inabot ang natitirang white rose na hawak niya.