DALAWANG araw pa akong nanatili sa ospital bago nila ako pinayagang ma-discharge. Normal na ang mga laboratory test sa akin pero may inireseta pa rin ang doktor na gamot na kailangang kong inumin. Pinayuhan din ako na mag-therapy para mabilis ang aking paggaling lalo na’t dalawang taon akong nakahiga lang.
“Magbabayad lang muna si Papa Ryan mo bago tayo umuwi, iha.”
Nilingon ko si Mama Emy na kasalukuyang nagliligpit ng mga gamit.
“Tutulungan ko po kayo.” Tatayo na sana ako ngunit mabilis niya akong hinarap.
“Hindi na. Umupo ka na lang diyan. Kaya ko na ito. Hindi ka pa nga makalakad nang maayos tapos gusto mo pang mapagod. Saka ka na lang tumulong kapag tuluyan ka nang gumaling.”
Napakamot ako ng ulo. “Sigurado kayo, ‘Ma. Hindi po ninyo kailangan ng tulong,” pangungulit ko.
Pinandil
