CHAPTER NINETY-FIVE

1415 Words

Xavier’s pov KANINA ko pinipigilan ang aking luha na wag bumagsak. Ayaw kong makita iyo ni Gean. Hanggat kaya ay pilit kong pinipigilan. Sa bahay ng aking ina ko dinala si Gean. Nauna na itong bumaba ng sasakyan pero ako ay hindi pa rin bumababa. Doon ko na pinakawalan ang aking luha. Napahagulhol ako habang nakasubsob sa manibela. Hindi ako makapaniwalang may sakit ang aking pinakamamahal na ina---- ang aking inang tinalikuran ko mula noon hanggang ngayon. Grabe ang aking pag-iyak ng mga oras na iyon. Pilit kong sinisisi ang aking sarili ng mga oras na iyon. Ilang sandali pa ay bumalik ng sasakyan si Gean at hindi ko na naitago pa ang aking pag-iyak kaya naman labis itong nagtaka. "Xavier?" tawag niya sa aking pangalan. Bumalik ito ng sasakyan at umupo sa tabi ko. "What's wrong? Kasu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD