CHAPTER NINETY-NINE

1212 Words

Xavier's pov HINDI ko iniwan si mama sa kanyang kwarto hangga't hindi ito nakatulog. Alam kong marami pa akong pagkukulang sa aking ina at handa kong punan iyon. Sana ay bigyan pa kami ng pagkakataon ng Diyos para maituwid ko lahat ng aking pagkakamali at para makapiling ko pa ang aking pinakamamahal na ina. Pakiramdam ko tuloy ay naghahabol ako ng oras. Marami akong mga panahong sinayang dahil sa pagiging matigas ko na wala namang naidulot na maganda. Kung kaya nga lang maibalik ang nakaraan sana ay noon pa. Sana noon pa na hindi ko kailangan maghabol ng panahon para makabawi. "Kung sinisisi mo ang sarili mo ngayon ay huwag na huwag anak, dahil walang ibang dapat sisihin kundi ako lang. Ako ang dahilan kung bakit lumayo ka. Sinaktan ko kayo ng iyong ina at naiintindihan ko ang lahat, Ra

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD