Chapter 88

2133 Words

LUCAS Hindi ako umalis sa ospital hangga't hindi ko nakakausap ng maayos si Simon. Baka wala pa siya sa huwesyo kaya niya iyon nasabi. Napasabunot ako sa aking ulo ng bahagya kong maramdaman ang pagkirot nito. Halos tatlong oras na akong naghihintay sa paggising ni Simon. Hindi ko maramdaman ang pagod, gutom, at puyat kahit malapit ng maghating-gabi. Napakislot ako ng maramdaman ko ang pag-vibrate kasabay ng pagtunog ng cell phone ko sa bulsa ng aking pantalon. Mabilis ko iyon kinuha dahil nagbabakasakali ako na baka ang asawa ko ang tumatawag. Ngunit nadismaya lamang ako ng si Amy ang tumatawag. Kahit ayaw ko itong kausapin ay sinagot ko ito. Baka ibabalita sa akin nito na umuwi na ang asawa ko. "Amy, nariyan na ba-" "Hindi mo pa rin kasama ang anak namin?" Natigilan ako kung

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD