Chapter 36

1312 Words

"Senorito!" sabay-sabay na sambit ng tatlong tauhan nito. Habang siya ay naiwang nakatingin sa mukha nito. "Lumabas na kayo!" muling sigaw nito at nagkukumahog ang tatlong tauhan na lumabas. Inalalayan pa ng isa ang kasamahan nito na sinaksak niya ng syringe. "Yohan Vermin," mahinang usal niya. "Yeah," maikling sagot nito. Naglakad ito papunta sa sofa at naka-cross legs na umupo at tinatapik-tapik ng kamay ang hita. Mannerism yata talaga niya ito. Umirap siya sa hangin at humalukipkip. "Ano'ng kailangan mo sa 'kin?" Pinag-aralan niya ang mukha nito. Gano'n pa rin naman ito gaya ng una niyang makita. Maamo ang mukha na tila hindi gagawa ng masama. Pero hindi lang siya sure. Sabi nga nila, do not judge the book without plastic cover. Nakornihan ka? Ako rin. "I just want to help you,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD