Widowed Rose

Chapter 21: Joana Richardson

"Good morning!" Masaya kong binati ang lahat ng mga nasa hapag kainan pero mga naka busangot na muka ang ibinalik nila saakin. Anong problema ng mga to?

"Good morning my ass, we've been waiting for you for more than an hour."

"Lumamig na ang bulalo at nagbuobuo nadin ang mantika niya pero hindi ka pa din gising."

"Natunaw na make up ko dahil sa pawis kakaantay sayo."

"b***h"

Nagpalipat lipat ang tingin ko sa kanila at sa huli ay napunta kay Jimmy ang titig ko.

"What about you Jimmy do you have anything to say?" 

Umupo ako sa dulo at nagsimula nang kumain. Pagkasimula ko ay sumunod naman ang lahat at nagsimula na ding kumain.

"You won't believe what I saw last night." Madrama kong panimula habang abala sila sa pag nguya ng pagkain.

"Naniniwala ba kayo sa aswang?" I asked pero isang awkward na katahimikan ang isinumbat nilang lima saakin.

"Pietro wala bang tao dito? Bakit parang wala akong kausap?" Pagkasabi ko nun ay masamang tinignan ni Pietro ang lima.

"Hindi."

"Bullshit."

"Those things don't exist Nicky."

"How old are you five?"

Nagpatango tango ako dahil sa mga sarkastiko nilang sumbat saakin.

"Ganun ba? But I am sure I saw a man-shaped silhouette last night, how can that be?" I pouted while cutting my steak.

Pagkasabi ko naman nun ay nagpaubo ubo si Jimmy at pasimpleng uminom ng tubig. Makahulugang nag tinginan naman ang lima. I see, so they are in cahoot with each other. What would I expect with these criminals, I bet they have long planned on killing me kung hindi lang dahil kay Pietro.

"The next time na makita ko ang aswang sa bubong ng kwarto ko, I'll let Pietro catch that creature and then I will donate it to the museum to be disected and displayed." Ngnitian ko sila at tumayo na.

"By the way, may quiz tayo kahapon, you missed the quiz so good luck. You better take a special quiz or else babagsak kayo. Mahirap yung quiz." Pabulong kong sinabi sa kanila ang huling linya.

"Here is my excuse letter, I have a scheduled fever this week. Aabutin ng isang linggo ang lagnat ko bago ako makakapasok." Kinindatan ko si Anna at inabot sa kanya ang lahat ng excuse letter ko para sa lahat ng subjects ko.

"Chao."

I bid my farewell at agad nang lumabas ng mansyon. Pagkalabas ko ay naka abang na saakin sila Ricardo at Cholo. I almost didn't recognize them dahil napaka tino ng ityura nila ngayon. Naka itim na tuxedo at bagong gupit ng buhok.

Pinagbuksan ako ni Cholo ng pinto sa backseat habang si Ricardo naman ang nakantala lang mag mamaneho ng sasakyan.

Tahimik lang silang dalawa habang papunta kami sa university. Pinatigil ko ang sasakyan at ipina park muna sa gilid kung saan kaunti lang ang mga dumadaan na sasakyan.

"Okay, I will make a briefing kung anong gagawin niyo ngayon. One week, hindi tayo pupunta sa Rosegate University. Papasok akong Wilson University as Joana Richardson, isang anak ng mayamang negosyante. I am rich, bitchy at magastos. Hays." Natigilan ako mula sa pagpapaliwanag ng makita ko ang mga muka nilang halatang wala silang naiintindihan ni isa sa mga sinabi ko.

"Ganito nalang, hihiwalay kayo saakin ngayong araw. I will prepare lahat ng gagamitin ko sa pagpasok sa Wilson University. For now, ang assignment niyo saakin is for you to go kung saan maraming estudyangteng galing sa Wilson's at ipagkalat ang pangalang Joana Richardson. You have to do that today naintindihan?"

"Miss N-Nicky..." 

Napataas ang kilay ko dahil sa pag iiba ng pag address ni Cholo saakin.

"Miss Nicky so ang totoong pangalan mo Joana Richardson hindi Nicky? Niloloko mo lang ba yung mga taga Lucchese?!" Kagat kagat niya ang mga kuko niyang habang nagsasalita.

"Miss Nicky hindi maganda tong gulong pinasok mo." Mas lalong lumamlam ang paningin ko sa dalawa dahil dahil maging si Ricardo ay nag iba ng address na ginagamit saakin.

"Subukan niyo ngang alugin mga ulo niyo kung tutunog na parang rattle? Nag shrink na ata mga kokote niyo kakagamit niyo ng mga drugs." Binigyan ko sila ng tig isang pitik sa noo. Pakiramdam ko below 40 ang IQ ng dalwang kausap ko ngayon. 

"Basata gawin niyo ang mga inutos ko. Kapag tapos na kaya, you can call me on this number at sasabihin ko sainyo kung saan ang lokasyon ko." Inabot ko sa dashboard ng sasakyan ko ang bagong biling cellphone ko kahapon at ibinigay sa kanilang dalawa ang number ko. 

Bumaba na kaming lahat sa sasakyan. Lumipat ako sa driver's seat at akma na sanag papaharurutin ang sasakyan ko ng may pahabol pang sinabi saakin si Ricardo.

"Miss Joana, ligtas ang sikreto mo saamin." 

Gusto kong matawa pero pinigilan ko. Akala ko kahapon nakapulot ako ng ginto, ngayon ko lang sila nasuri ng mabuti. I am afraid that what I got ay isang bato instead of ginto.

Iniwan ko silang dalawa at nagpuntang sa pinaka malapit na house and car broker sa lugar. Nagpark ako sa lugar kung saan walang CCTV at naglakad nalang papasok sa office nila.

I've been standing here for more than a minute pero ni isa ay walang lumapit saakin kaya naman ay ako na ang kusang tuwamag ng pasin sa mga broker na abala sa pagpindot ng kung anu ano sa mga keyboard nila.

"Excuse me." Lumapit ako pinakamalapit na babae saakin. Based on her name tag, her name isa Ella.

"Miss kapag makiki CR ka nandoon ang comfortroom." Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa bago bumalik sa mga ginagawa niya.

Ay grabe talaga mga tao sa Pilipinas judgemental. Porket naka pambahay lang akong damit at naka tsinelas na dragon hindi na nila ako bibigyan ng maayos na customer service? Kasalanan ng mga scorpion boys to eh, kung hindi nila sinira ang mga pinamili ko edit may matino akong mga damit sa susuotin ngayon.

"No, I'd like to purchase a car and a house today." Umupo ako sa harap ng table niya at inantay ang sasabihin niya.

"Hija, kung naghahanap ka ng boarding house at sundo, doon ka sa Estero de San Miguel maghanap." she sneered.

Anong problema nito? Maayos akong nakikiusap tapos pabalasubas siya kung sumagot pabalik. Lumalakas na ang pitik ng ng ugat ko sa ulo at para akong mapuputukan ng ugat sa batok dahil sa inis.

"Miss halika dito, I'll accomodate kung anong gusto mong gawin." Lumapit ang isang babae saakin na mukang nasa edad 20's palang at inakay ako papunta sa table niya.

"Hay nako Marinel, bakit ka pa mag aabala sa batang yan. Alam mo naman nang hindi din yan bibili eh." Nguyab ng isa saakin. I just smiled at her at hindi nalang siya pinansin.

"Ay good morning po Mr and Mrs Cheng! Pasok kayo pasok." Agad nag iba ang tono ng boses ni Ella mula sa mayabang, papuntang mahinahon at magalang na tono ng pumasok ang lalaking naka tuxedo ng itim kasama ng babaeng hapit na hapit ang damit at mukang tatalsik na palabas ang dede mula sa pagkakaipit.

"Tularan mo ako Marinel, mautak. Wag kang mag mamaktol saakin mamaya kung sasayangin lang niyang batang yan ang oras mo." Umalis na siya at nilapitan ang bago nilang mga customer. Kulang nalang ay dilaan niya ang mga sapatos nila kakapuri.

"Pagpasensyahan mo na si Ma'am Ella ha? Ano ule hinahanap mo?"

"It's okay, I don't mind. Can I look at your brochures?" 

"Sure sure eto yung pinaka mababang offer namin ngayon buwan--" 

"No, give me yung pinaka magandang instant package na meron kayo." 

Bakas ang pag aalinganin sa muka niya pero ginawa parin niya ang sinabi ko at lumipat ng cabinet na pinagkunan ng brochures. Inabot saakin ni Marinel ang isang manipis lang ngunit halatang magaganda ang lamang brochure.

"Hep-hep-hep, amin na yan. gustong tignan ng mga cliente ko." Abala ako sa pag tingin sa mga pahina nang biglang hablutin saakin ni Ella ang brochure. 

Hinilot ko ang sentido ko dahil nag sisimula na akong maasar sa pagtrato nila saakin dito. although it is entertaining dahil ngayon lang ako matrato ng ganito sa isang store, nauubusan na ako ng pasensya dahil I am running out of time. I need to buy a new hosue and a new car right now.

"Sorry talaga Miss ako na hihingi ng pasensya sa kasama ko." 

Para matapos na, lumapit ako sa isang miniature house at itinuro ito. This one looks good. I'll have this one at aalis na ako.

"This one baby, I want this one." Tinulak ako papalayo noong babaeng kasama ng lalaki kanina at itinuro ang inoobserbahan kong bahay kanina. Well if she want that then she can have it.

"Oo missis maganda ang napili mong bahay na ito, 100 Million ang discounted price neto. Konpleto rekados na, may furnitures, may appliances..."

Lumapit nalang ako sa kabilang miniature house at handa ko palang ibuka ang bunganga ko ay muling sumingit ang babae kanina.

"No-no-no eto pala, baby I want this one."

"Maganda din ito missis, 98 Million ang discounted price neto. Kompleto rekados na din, gaya nung isa may furnitures at may appliances din. Kompleto na po lahat, ililipat niyo nalang ang mga gamit niyo."

Seriously?