(Continuation from the Prologue)
"Patawad, Alfe..." bulong kong humihikbi.
Ewan ko kung naririnig niya ako. Pero sana ay oo. Matagal ko ng tinatakasan ang nakaraan. Matagal na akong inuusig ng konsensiya sa ginawang kasalanan sa kanya. Ngunit hindi ko inaasahan na sa ganitong sitwasyon kami magkikita. Sa ganitong sitwasyon ko pagbabayaran ang kasalanang nagawa sa kanya.
Ang init na titig ni Alfe sa akin ang nagpapatunaw sa buo kong kaluluwa. Kitang-kita sa mga mata niya ang galit at sobrang yamot.
Itinaas niya ang isang kamay at ipinatong sa witness box na kinalalagyan ko. Nasa mukha niya pa rin ang mga mata ko at 'di ko kayang hiwalayin iyon.
"A-Alfe..."
Ang dali nabago ng ekspresiyon ni Alfe at inayos ang salamin sa mata. He professionally looked at me, like I am just a strange
