Winning Her Back

Chapter 17

"Ano?!"

"Sshhh..." nailagay ni Santos ang kanyang hintuturo sa kanyang labi at saka nagpalinga- linga sa paligid. He's checking if I bothered someone because of my loud voice but I couldn't care less.

Nakatanga ako sa kanya at napakurap ng ilang beses nang marinig ko ang sinabi nya na ipapakilala nya ako sa mommy nya.

Hindi naman sa ayaw ko, hindi ko lang maiwasan ang kahaban ng konte.

"Don't you like it babe?" Tanong niya na may halong pagtatampo sa boses,

Naipilig ko ang aking ulo, "Of course, I like it," hinawakan ko ang kanyang kamay at hinaplos ang likod nito.

Ayokong isipin nya na ayaw kong makilala ang mommy nya. I know his mother is very important to him, and every person that he values is also important to me.

Napangiti siya sa sagot ko, "Okay, we'll have our dinner at our home at 7 pm."

I pressed my lips together and gave him a nod.

"Copy, babe,” I answered.

He held my hand and put it close to his lips and kissed it. Napangiti ako sa ginawa nya, sa aming dalawa, sya talaga ang pinaka- sweet at pinaka- maalaga. 

We both stare at each other. Kahit ata ilang beses akong tumingin sa mga mata nya, hinding- hindi ako magsasawa na titigan ito at paulit- ulit na mabighani.

I love his loving eyes. Doon ko kasi nababasa kung gaano nya ako kamahal. Mrahil hindi ako masyadong vocal kumpara sa kanya pagdating sa pagpapahayag ng nararamdaman pero alam ko naman sa sarili ko na mahal na mahal ko si Santos. Napaka- importante nya sa buhay ko.

Maybe it's too early to say but I want him to be my first and last. Ayoko nang magmahal pa ng iba bukod sa kanya. Gusto ko na sya ang aking maging kasama hanggang sa pagtanda.

And I think both of us are on the same page. 

Minsan nya na akong tinanong tungkol sa pagpapakasal at pagpapamilya. Nakakataba lang ng puso dahil nakikita din nya ako bilang makakasama sa pang- habambuhay.

Meron pa nga syang sinasabi sa akin na bibilhin nyang lupa at gusto nya na makita ko din ito dahil doon daw nya pina- plano na ipatayo ang aming bahay.

I secretly smiled on the idea of him referring to our home. It gives me a sense of security that he's really looking forward to building a home with me.

Pero bago namin ma- fulfill ang lahat ng plano namin, of course I need to meet his mother first, at medyo kinakabahan ako kasi pano kung hindi nya ako magustuhan? Pano kung ayaw nya sa akin para kay Santos? Pano kung gusto nga nyang ipakasal si Santos sa iba?

Hindi ko ata kakayanin.

"Hi, Isabel,"

Naputol ang titigan namin ni Santos pati na din ang aking iniisip nang may biglang dumaan na isang pamilyar na lalaki at bumati sa akin.

Hindi naman sya tumigil sa pwesto namin ni Santos at dere- deretso lang sya kasama ng dalawa pang lalaki niyang kasama.

Sunod ang tingin naming dalawa sa lalaki at nang hindi na sya matanaw ng aming mga mata at biglang bumaling sa akin si Santos,

"Who's that?" He interrogated. Nakataas ang isa niyang kilay.

Nagkibit balikat lang ako, kung hindi ako nagkakamali sya yung lalaki na kasama ko last week, but I already forgot his name.

Marc? Kevin?

Ewan ko.

Masyado na akong nakatutok kay Santos, wala na akong pakialam sa ibang lalaki na nasa paligid ko.

"May gusto ba sya sayo?" Tanong nya na akala mo'y may ideya ako sa sinasabi nya.

Binigyan ko sya ng isang makabuluhang tingin. Kinagat ko ang aking labi dahil may gustong kumawalang mga ngiti mula rito. He’s jealous.

"Are you jealous?" Nanunuya kong tanong sa kanya,

He pouted his lips and narrowed his eyes on me, "What if I am?"

Doon ko na hindi mapigilan ang matawa, he's so cute! The guy just merely greeted me and he's already jealous?! My man is really kind of possessive.

"I knew it, you'll do nothing to take away my jealousy," he sulked and then looked away.

Mas lalo akong natawa, para syang bata na nagtatampo. But then, I pressed my lips together and held his chin so I can make him face me.

Hindi din naman sya nagmatigas. In fact, he's already smiling sheepishly because he'll be able to get what he wants.

Tumayo ako sa aking kinauupuan at tinukod ang aking isang braso sa lamesa na nasa pagitan naming dalawa para maabot ko ang labi nya.

I gave him a smooch.

I broke the kiss but his eyes are still fixed on my lips.

He wet his lower lip and bit it, "More, Iza," he demanded in a husky voice.

Hindi ko napigilan ang tawa ko at umiling sa sinabi nya. Bumalik na ako sa aking kinauupuan at humalukipkip sa harap niya,

"In case you forgot, mister. We're at school, we cannot make out here," nakataas ang isang kilay na sabi ko,

He pouted like a child and rolled his eyes at me, "Whatever."

I laughed but he remained  serious. May pagtatamppo pa din sa mukha nya,

"It's been three days, babe," he said as if he’s longing for something.

Napatigil ako sa aking pagtawa at nagtatakang tumingin sa kanya. Iniisip ko kung ano ang ibig nyang sabihin at nang mapag- tanto ko ito, ay hindi ako makapaniwalang tumingin sa kanya,

"It's been three days so I'm drought," 

Napaawang ang aking bibig. Halos iniinda ko pa hanggang ngayon ang nangyari sa amin sa Singapore tapos sya?!

Napabuga ako ng hininga dahil iniisip ko palang na may mangyari sa amin, kinakabahan na ako kung hanggang ilang rounds na naman sya tatagal.

"Sorry," he apologized, bowing his head. Nahiya sya bigla, dahil siguro pakiramdam nya ay tinanggihan ko sya sa pangangailangan nya.

Napakurap ako ng ilang beses. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.

Hindi naman sa pinagkakaitan ko sya pero gaya nga ng sinabi nya, tatlong araw palang ang nakakalipas at hindi ako makapaniwalang he's already craving for... s*x.

~~~

"Iza, maglalahid ng pagkain sa tiyan huh? Baka mabaguhan!" sigaw ni Tatay bago buhayin  ni Santos ang makina ng kanyang sasakyan.

Napaka talaga nitong Tatay ko!

Nakita ko naman na hinampas sya ni nanay sa braso at saka minuwestra ang hintuturo sa kanya.

Napatawa ako at kinawayan ko na lang silang dalawa nang paandarin na ni Santos ang sasakyan.

We're on our way to their house. May dala akong isang bag na may mga laman na damit at gamit for my overnight stay. Pinaalam ako ni Santos kay nanay at tatay na sa kanila matutulog at pumayag naman sila.

These past few days, napapansin ko na may kakaiba sa mga magulang ko at kay Santos. Well, hindi  naman bago sa akin ang closeness nilang tatlo pero parang yung nanay at tatay ko ang inlove na inlove kapag nakikita kaming dalawa na magkasama.

"May sinabi ba sayo sila nanay at tatay?" hindi ko mapigilan ang sarili kaya inusisa ko si Santos.

Tumingin sya sa akin at napakurap, "Huh? What do you mean?"

"Para kasing may kakaiba sa kanila eh," sabi ko na may tono nang paghihinala sa boses,

Mabilis syang sumagot, "Wala naman, babe. Feeling mo lang yun," he said without giving me a single glance.

I narrowed my eyes at him, hoping that he would look at me but no. His eyes are fixed on the road.

Nakita ko na lumunok sya at hinigpitan ang hawak sa manibela.

I knew it.

He's hiding something. They're hiding something.

Napapitlag ako nang hawakan nya ang aking kamay, "You're in deep thoughts, babe," he said softly, giving me a glance.

Tumingin ako sa mga kamay namin habang bahagya nya itong hinahaplos.

"Are you nervous?" Tanong nya na biglang nagpalaho sa kung ano man ang totoo kong iniisip.

Naiangat ko ang aking mukha nang biglang maalala kung saan kami pupunta ngayong gabi.

Wala akong nararamdamang kaba kanina pero ngayon, bumibilis na ulit ang t***k ng puso ko.

"It's gonna be okay, babe. My mom is cool, you'll get along together," he guaranteed.

I just pressed my lips together and gave him a reassuring smile.

I hope so.

Sana matanggap nya ako kahit mahirap lang ako.

~~~

Pumasok ang sasakyan ni Santos sa isang malaking gate. The man on his guard uniform bowed his head as we entered the premises of the property. 

Napakaliwanag ng kanilang driveway at kitang kita mo sa paligid nito ang napakagandang mga bulaklak.

Ilang segundo pa at napaawang ang aking bibig nang matanaw ko ang isang classic mediterranean mansion, sa harap nito ay may fountain at mga palm trees.

Seryoso? What are you, Santos? A prince?

"Welcome to my humble home, babe," sabi niya nang itigil ang sasakyan sa harap ng mansion.

Now that I heard him say it, bumilis na naman ang t***k ng puso ko lalo na ng makita ko ang bahay este mansion nila. Ganito nga pala kayaman si Santos. Siguro mas malaki pa ang garahe nila kesa sa bahay namin.

Napalunok ako at namamawis ang aking mga palad at talampakan.

"It's gonna be okay, it's just my mom," hinawakan nya ang aking baba bago ako binigyan ng isang mabilis na halik.

Bumaba sya mula sa driver's seat at umikot sa harap ng sasakyan para naman mapag- buksan ako ng pinto.

"Thank you, babe."

Hinawakan nya ang aking dalawang kamay at iniharap ako sa kanya. Muli nya akong binigyan ng isang malalim na halik bago pinagsiklop ang aming mga daliri.

"The love birds are here!" Anunsyo ng isang babae na sa tingin ko ay nasa kanyang early forties. She's wearing a black dress, black stiletto and she looks so elegant in his crimson red lipstick and a pair of white pearl earrings.

She's probably Amelia Santos, the mother of the man I dearly love.

"Hi, mom!" Santos smiled from ear to ear at her.

Magkahawak kamay kaming lumapit sa mommy nya. Nakatingin sya saken at hindi ko maiwasan ang mailang. Nagpapadagdag pa sa aking nararamdaman ang pagtambol ng aking puso na parang anytime ay lalabas na ito sa aking dibdib.

I pressed my lips together while Santos gave her mother a kiss on her cheek.

"Finally," mahina niyang sabi kay Santos sa tono na para bang sa wakas ay natapos na ang paghihintay nya.

Bumaling sya akin na akala ko ay malalagutan na ako ng hininga. She's smiling but I can see sadness in her eyes.

Sinuklian ko sya ng isang ngiti na may halong kaba at hiya. Hindi ko na pinansin ang lungkot sa kanyang mga mata dahil alam ko naman kung ano ang dahilan nito.

"Hindi mo ba kami ipapakilala sa isa't- isa?" His mother sneered at him.

Napatawa naman si Santos at saka napailing.

"Okay. Isabel babe, this is my mom na matagal ka ng gustong makilala..." ngumiti ulit ako at bahagyang yumuko,

"...and mom this is my beloved girlfriend-s***h-your future daughter-in-law, Isabel,"

Sabay kaming napalingon ng mommy nya sa kanya dahil sa huli niyang sinabi. Napaawang ang aking bibig samantalang ang mommy nya ay nanlaki ang mga mata. Pareho naming hindi inaasahan ang narinig mula sa kanya.

"Talaga ba, anak? Did you propose to her already?" Tanong nya kay Santos, na may halong pagkabigla sa boses.

"Did Yohan propose to you?" Baling nya naman sa akin. Nalilito ang kanyang itsura na para bang sa tingin niya ay may nakaligtaan na naman syang importanteng pangyayari.

Nakagat ko ang aking labi at saka bahagyang umiling.

Nakahinga sya nang maluwag, "Hindi pa naman pala eh! Assuming 'to!" Sarkastiko niyang sabi sa anak kaya napatawa kami parehas.

"Darating tayo dyan, Mom." nakangiti niyang sabi sa kanyang ina. Bumaling sya sa akin at kinindatan ako.

Tumango- tango nalang ang mommy nya sa kanya. Well, hindi naman na bago saken ang pagpaparinig ni Santos tungkol sa mga ganyang bagay, hindi ko lang inaasahan na sasabihin nya na din ito sa mommy nya.

Napangiti naman ako ng palihim dahil hindi naman sya nagkaroon nang bayolenteng reakyson sa sinabi ni Santos.

"Let's eat? The meal is waiting," yaya ng kanyang ina na sinang- ayunan naman naming dalawa.

Unang pumasok ang mommy ni Santos sa loob ng bahay at sumunod kami na magkahawak kamay pa rin.

Napaka- luwang ng receiving area nila at sa kisame nila ay isang napakagandang chandelier.

Nang makarating kami sa living room, takaw pansin ang malaki nilang family picture.

Tumigil si Mrs. Santos sa harap nito at bumaling sa akin, "That is Yohan's father, Arturo. He's handsome, right? Just like your lover," sabi nya sa akin na may halong lungkot at pait sa boses.

Santos just groaned and shook his head.

Dumeretso na ulit kaming tatlo hanggang sa makarating kami sa dining area. Napakahabang lamesa ang nandoon at nakahain na ang iba't ibang pagkain.

Mukhang tama si Tatay, kailangan ko nga ata maglahid dahil baka mabaguhan ako. Hindi kasi ito yung madalas na ulam na nakahain sa aming bahay tuwing hapunan.

His mother sat at the center. Santos pulled the second chair on the right side of the table and made me sit on it. Umupo naman sya tabi ko next to his mom.

"Sayang wala dito ang daddy ni Yohan, but hopefully soon, ma- meet  ka nya, Isabel," sabi nya habang naglalagay ng napkin sa kanyang kandungan.

"Mom," impit ang mga labi ni Santos sa pagsita sa nanay nya.

I just look at her mother. Sa bawat salita na binibigkas nya, halatang- halata mo na sobra syang nasasaktan. Mahal na mahal nya ang daddy ni Santos. Nakakalungkot lang dahil hindi ito nakita ng tatay niya at naghanap pa sya ng pagmamahal mula sa iba.

"One day, if Arturo and I have settled our issue, I'll make sure to have another dinner like this  with him and you again," malamlam na ngiti nya sa akin,

Tumango naman ako sa sinabi nya. We never know, right? Malay nga natin na magkabalikan ang mga magulang ni Santos. She sounded so hopeful, kaya wag sanang masira ang pag- asang iyon na natitira sa kanyang puso. Dahil pakiramdam ko, ang ideya lang na magkakabalikan silang mag- asawa ang nakikita kong nagpapasaya sa mga mata nya.

"What do you want, babe?" Santos asked, referring to the meal on the table, completely ignoring his mother.

Hindi nya talaga gusto ang pag- usapan  ang tungkol sa daddy nya. Kung meron mang bitter dito, walang iba  yun kundi si Santos.

"Kahit ano, babe," sagot ko sa kanya dahil busy ako sa pakikinig sa mommy nya na nagku- kwento. This time, iba na ang topic namin but the look in her eyes is still the same. Malungkot, nasasaktan, galit.

Bigla akong nawala sa focus nang maramdaman ko ang pagtama ng tukli ng ilong ni Santos sa aking tenga, "Kahit ano? Eh ako, gusto mo?"

Mabilis namang rumesponde ang dugo paakyat sa aking mukha.

For Pete's sake! We are on dinner with his mother! Pwede bang mamaya nya na ako tanungin ng ganyan? Kasi panigurado ako na kayang- kaya ko yang sagutin mamaya.

Jusko po Santos!

Ipinanalangin ko nalang na hindi ako mahalata ng mommy nya na namumula dahil sa kanyang tanong.

Dumapo ang kamay ko sa hita nya at kinurot ito para malaman nya na kailangan nya munang palipasin ang hapunan bago sya magyaya.

"Ouch," mahina niyang daing, marahil ay ayaw din nyang makahalata ang mommy nya.

Sinulyapan ko sya sandali para tapunan nang matalim na tingin but he just naughtily smiled at me,

"I love you," he mouthed.

Natigilan ako at napakurap ng ilang beses. Fck! Nawala na agad ang inis ko sa kanya.

Napakarupok, Isabel!

Madali nyang nabasa ang reaksyon ko kaya mas lalong lumapad ang ngiti nya. Tuwang tuwa na naman syang makita na iba ang epekto nya sa akin.

Inirapan ko nalang sya at ibinaling na ulit ang atensyon sa mommy nya.

~~~

"Alam mo pwede na kayong magtayo ng flower shop," pabiro kong sabi kay Santos habang tinitingnan ang mga bulaklak sa kanilang garden.

The dinner with his mother went well. Napawi na ang aking kaba dahil nakikipagtawanan na ako sa mommy nya. Santos is right, his mother is so cool. Magaan din syang kasama at masarap kausap. But still, kahit nakangiti sya at nakatawa, kitang kita ko pa din ang lungkot sa mga mata nya. Kahit nakatawa sya, nararamdaman ko pa din ang pangungulila nya. She feels so incomplete. Mabuti nalang nandyan si Santos. 

But I cannot deny the fact that she looked at Santos indifferently. Her stare to him were hollow and blank.

OA ka na naman, Isabel.

Kastigo ko sa aking sarili. Pwede ba naman yun eh mahal na mahal nilang mag- ina ang isa't- isa?

Napabuntong hininga ako.

But lately, hindi pa pumapalya ang intuition ko. Yung nangyari sa palengke na marami kaming babaeng customer nung araw na nandoon si Santos, yung nangyari kay KC Santiago na tama ang hinala ko na may gusto sya sa boyfriend ko and now... this.

Bakit pakiramdam ko galit si Tita Amelia kay Santos?

"For you," napatupol ang aking iniisip nang abutan ako ni Santos ng isang bagong pitas na puting rosas.

"Thank you," kinuha ko iyon at inilapit sa aking ilong para amuyin.

Hinapit nya ako sa bewang at kaunti pa akong masubsob sa kanyang dibdib dahil hindi ko iyon inaasahan, mabuti nalang at hinigpitan nya agad ang kapit saken,

"Sorry," he apologized before leaning to give me a kiss.

We broke the kiss but his arms are still wrapped around my waist, my hands are resting on his chest.

"I'm happy that you get along well with my mother," he said,

I pressed my lips together and nodded. Hinawakan ko nang kaliwang kamay ang kanyang mukha at hinaplos ito, "Yeah, me too, babe. Gusto kong malaman mo na pinapahalagahan ko din ang mga taong mahalaga sayo,”

A soft smile curved on his lips, "Thank you, Isabel," he said and owned my lips like this was the first time that he kissed me.

Nagsigapang naman ang mga kuryente sa aking likod bilang tugon sa maalab niyang halik.

Nakakalasing, nakakapanghina, nakakabuhay ng init sa katawan.

Ipinulupot ko ang aking braso sa kanyang leeg para hindi mawala ang aking balanse. Masyado akong nalalasing sa galaw ng kanyang labi.

His kiss went down to my jaw and to my neck. His hands are wandering on my back, on hips and on my butt.

I moaned when he sensually squeezed my butt cheek.

Fck, I'm aroused. I'm still sore but I want him..

Bumaba ang halik nya sa ibabaw ng aking dibdib. Kahit na may nakabalot na bra doon, ramdam na ramdam ko ang pagtayo ng tuktok nito dahil sa bahagyang pagkagat ni Santos.

Kinuha nya ang  aking isang hita at ipinulupot ito sa kanya. Ang isang kamay nya ay nakahawak sa aking likod. Pinag- igting ko ang pagkakahawak ko sa aking mga braso na nakapulupot sa kanyang leeg para hindi ako matumba dahil ang isang isang paa na lamang ang gamit ko para makatayo.

Gumapang ang mainit niyang palad sa aking nakapulupot na hita hanggang makarating sa ibabaw ng aking panty at madahang hinimas iyon.

"Ahhh," naitaas ko ang aking ulo dahil sa sensasyon na dulot ni Santos. I'm wet and I know he can feel it through my panty.

His kiss went back to my neck and I moaned when his fingers finally found its way inside my underwear.

He rubbed my wet labia, "s**t, Isabel... I really want you," he crazily pleaded.

"I'm fckin drought, babe. Please," he begged.

I know, I want him too. Papayag ba ako na mag- make out kami sa garden nila kung ayaw ko? Ni hindi ko na nga iniisip kung may nakakakita ba sa amin o wala.

"Please, Isabel. I'll do anything," nanggigil niyang pagmamakaawa.

Napaliyad ako ng ipasok nya ang kanyang dalawang daliri sa aking basang- basa na p********e.

"Ahhhh," I moaned as he started to pump his fingers slowly,

Fudge, I want it faster!

"Faster, Yohan," I impatiently demanded,  "Only if you allow me to take you," he thrashed out.

I swallowed and answered him directly,  "Take me now, then."