SOFI:
NAPAPANGUSO akong nandidito sa tent namin ni Haden. Tinawag kasi ito sa opisina ng Mayor kaya dumito na muna ako. Isa pa ay parang nanlalata ako ngayon at ttinatamad magkikikilos. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Kahit saglit pa lang naman akong nawalay kay Haden ay parang miss na miss ko na kaagad ito. Hinahanap-hanap na siya ng mga mata ko at hindi mapakali ang isip at puso ko habang hindi pa ito dumarating. Hindi kaya. . . obsessed na ako sa kanya!?
"Oh my gosh!" bulalas ko.
Namimilog ang mga mata kong natutop ng palad ang bibig ko. Bumilis ang t***k ng ng puso ko na sumagi ang bagay na iyon sa isipan ko!
Mariin akong napapikit na napasapo sa ulo ko. Marahil ay dahil nasasanay na akong palaging nand'yan si Haden para sa akin. Na isang pagtawag ko lang sa kanya ay nandidit
