“Vesarius,” wika niya habang ako ay nakaupo sa kaniyang tabi. Nakatapat aksi ang kaniyang cellphone sa kaniyang tainga habang may kinakausap sa cellphone niya.
Sabi niya kanina, tatawagan niya ang kaniyang pinsan. Siya naman pala ang kaniyang tinutukoy. Buong akala ko pa man din ay makakatakas na ako sa lalaking ‘to pero dahil nga nabanggit niya na puwedeng habulin nila ulit ako, dumaan ulit ang takot sa aking puso.
Ayaw ko rin namang balikan nila ulit ako. Possible na hinihintay lang din nila ako sa labas ng bar. Hindi ko rin naman sigurado kung ilan sila. Basta ang alam ko lang, medyo marami sila. Hindi rin naman basta-basta ang mga ganitong bagay. Gustuhin ko mang umalis na lamang at tumakbo, may point din naman ang lalaking ‘to.
Hindi nga ako sigurado kung bakit alam niyang nagtatag
