Chapter Twenty Five “Happy Hearts Day”
1206 Words
You say it best when you say nothing at all
-When you say nothing at all by Ronan Keating
Ang bilis ng panahon natapos na ang January tapos February na agad-agad yun? Nagpreprepare na ang mga third year students para sa School Fair “Valentines Day”. Ayun sa Student Supreme Government President na si Carpio Felomeno magkakaroon daw ng mga booth for Valentines day.
Ang mga sikat na Marriage booth, Kissing booth, Jail Booth atbp.
Sigurado namang pasabog ang main event na ininvite pa nila ang Parokya ni Edgar na magperform sa school last year ang k******e ang ininvite nila ngayon naman ang Parokya ni Edgar.
Buti naman at walang ganap ang mga second year makakapagenjoy sa valentines day kahit wala namang special someone.
Gusto kong bigyan ng regalo si Nadine, pero sa sobrang espesyal niya ay hindi ko maisip kung ano ba ang gusto niyang regalo na mareceive for sure madami siyang makukuhang chocolates from her locker room mula sa mga avid fan niya sa school.
Ano naman ang magagawa ko kung sa dami nun mapansin yung akin? Wala talaga.
Magbake kaya ako ng cake o kaya cupcake? Siyempre papatulong ako kay mama. Ang hirap naman nito? Tapos kinabukasan birthday ko na.
Muntik na kong ipanganak ni Mama sa araw ng February 14 pero siguro may part sa akin na ayoko munang lumabas kaya sa 15 na lang.
Mag15 na ko ngayong taon at magthird year high school na ko. Ang bilis ng panahon ilang taon na lang magcocollege na ko.
Kailangan kong galingan para makapasok ako sa magandang university at maging scholar.
Hindi pwedeng magslack off marami pa tayong pangarap na gustong maabot o tuparin.
February 14, 2012
Date na pinakahihintay ng mga lovers, ito na naman ang araw na magiging bitter ang lahat ng mga single at parang magluluksa ang lahat ng mga iniwan ng kanilang jowa, mga pinaasa at umasa.
Kami ni Fred ay nagenjoy lang sa mga booth lalo na yung pakaraoke booth nila, I know that I’m not showing to people my singing skills at tanging sa pamilya ko lang siya nagagawa.
Pero buti na lang at may cubicle na maeenjoy namin ni Fred na walang makakarinig sa amin kahit kami ay magwala sa kakakanta.
Si Fred naman ay hindi singer pero gusto lang niyang kumanta kahit sintunado siya.
As usual ay madaming nagbigay ng flowers, letters at chocolates kay Nadine. Obvious naman na ang lakas niya talaga sa mga boys dito sa F.A. Pangarap ko lang talaga siya.
Then nagready na kami for the event tonight.
“Ka-faith para saan ang listahan na ito?” Tanong n Fred sa nasa registration area. Ka-faith ang tawag sa mga taga Faith academy kung sa Adamson University ay “Classmate” ang tawag nila sa isa’t-isa, sa Faith Academy naman ay “Ka-Faith” (Cute no? hello ka-faith!)
“Para yan sa kakanta ng live with Parokya ni Edgar ka-faith”.
“Talaga ba? Isulat ko na dito si bestfriend” .sabi niya habang numili na ko ng hotdog sandwich at popcorn na kakainin namin sa loob ng theatre ng school. Nakita ko si Miya, kasama niya si B.
Ang dati niyang kasamahan sa untamed gang.
Magkatabi silang dalawa.
Hindi ko mapigilang mapatingin sa direksyon nila.
Parang iba lang sa pakiramdam na may ibang kasama si Miya.
Selos ka ba? Hindi ah.. kausap ko ang sarili ko.
Maya-maya ay nagingay na ang lahat dahil pumasok na sa stage ang Parokya ni Edgar the crowd go crazy.
Naghihiyawan sila sa saya.
Samantala…
“What are you doing Pat?”. Tanong ni Rach.
“Ililista ko dito si Miya”. Natatawa pa niyang sabi.
“Can we just get over her, wala nangang natira sa kanya”.
“Teka kanino ka ba kakampi?
“Sayo?”
“Yun naman pala manahimik ka na dyan, let’s teach her a lesson”.
Back to the concert stage…
“Everytime na nagpupunta kami sa mga schools lagi kaming namimili ng makakaduet namin dito sa stage, Excited na ba kayo mga Ka-Faith?!” Sabi ni Chito ang vocalist ng parokya band.
“Yes!!!” sigaw ng lahat.
“Mamimili tayo ng dalawang talented na mga magaaral na sasabak sa hamon ng pagkanta dito sa stage mismo, live na live”. Sabi naman ni Vinci.
Lumabas si Carpio the SSG President na may hawak ng fish bowl upang bumunot doon ng pangalan ng mga kakantang estudyante.
“Mula sa Second year High School section Exodus Psalm Adriatico,”.
Nagulat ako at di makapaniwalang nabasa ang pangalan ko ni Chito Miranda.
Is it for real pangalawang bsese na naman akong kakanta sa stage. Agad akong tumakbo sa stage.
“Ang tangkad pala ng batang ito? Kamusta na Psalm anong gusto mong itawag namin sayo?”
“Al na lang po” Nininerbyos kong sagot sa kanila ng itapat nila ang microphone sa akin.
“Ok jan ka lang muna Al, tawagin natin ang magiging ka duet mo, From second year din Section Leviticus. Miya Motto”.
Walang masyadog reaksyon ang crowd, “Wala ba kayong mga kamay jan” .Saka sila nagpalakpakan.
“Miya, kumakanta ka ba?” Tanong sa kanya.
“Hindi po masyado”
“Naku goodluck sa inyong dalawa ni Al, ang kakantahin nila ay Pangarap lang kita.
Nagsimula ng tumugtog ang banda..
At ako ang mauuna.. Medyo natameme ako, kay hindi agad ako nakapasok. Nagtawanan ang mga tao.
“Okay guys, practice lang yun. Al alam mo na kung saan ka papasok ha?”
Kinakabahan ako, tumingin sa akin si Miya kabado din siya.
Tumugtog ulit ang banda at this time humugot ako ng malailm na hangin, upang mawala ang kaba ko saka ako kumanta..
Mabuti pa sa lotto.
May pag-asang manalo...
(May mga nagcheer sa akin, ang ganda daw ng boses ko, “Wow!” )
Napatingin ako kay Nadine, This song remind me of her.
Di tulad sayo.impossible...
(bumalik sa akin ang mga alala that really she’s out of my league)
Prinsesa ka.ako'y dukha
Sa TV lang naman kasi may mangyayari
At kahit mahal kita...
Wala akong magagawa
Tanggap ko 'to aking sinta.
Pangrap lang kita...
Then time na ni Miya na kumanta, hindi ko pa siya naririnig kumanta.
Miya’s POVs
Al is really a good singer, ang ganda ng boses niya. When was the last time I sing? Nung buhay pa si Alex yung kapatid ko madalas ko siyang kantahan, pero since nawala siya tumugil na ko sa pagkanta I don’t know If I still got it.
It seems like peole is not really interested na pakinggan ako. Sino kaya ang naglagay ng pangalan ko sa fish bowl?
Ang hirap maging babae
Kung torpe iyong lalaki
Kahit may gusto ka...
(Nakita ko si Al na patingin sa akin, this song is meant for Him, I think I started to like him pero kailan nagsimula? Hindi ko alam…takot akong sabihin that I kinda like him na)
Di mo masabi,
Hinde ako iyong tipong
Nagbibigay motibo Conservative ako kaya di maaari
At kahit mahal kita,
Wala akong magagawa,
Tanggap ko to’ Aking sinta Pangarap lang kita…
- Writer
