Inihinto ko muna panandalian ang kabayo ko sa ligtas na lugar. Hindi ko na rin mapigilang kabahan, habang hawak-hawak ko ang kamay ni Ruru. Nilalamig ang kamay ko at nagpapawis, habang iniisip kung ano mang posibleng mangyari sa kanya. Sumunod naman ang mga nimpa at huminto rin ang kanilang kabayo. Tiningnan ko lamang sila, at nginitian, ngunit sinuklian ako ng mga ito ng pag aalala.
Dali-dali naman akong bumaba sa aking kabayo, at ibinaba si Ruru na walang malay.
"Ruru?" Gising ko rito, ngunit tila wala itong naririnig.
"Ruru?"
Dahan-dahan namang lumapit sa akin ang isa sa mga nimpa at sinuri ang katawan ni Ruru.
"Prinsipe?" wika niya, habang hinahawakan ang dibdib ni Ruru.
"Ano? Hindi ba nagpapahinga lang siya? Maiuuwi pa naman natin siya diba? Ano?" sunod-sunod kong tanong s
