Chapter 11

1838 Words
Leo's POV "Kian, how do I pleased your mother?" Tanong ko sa kanya habang nasa cafeteria kami ng hospital at maghihintay kay Kyle na makapili ng kakainin niya. "Huh? Liligawan mo siya?" "Ha?!" Nag iwas ako ng tingin sa kahihiyan. Paano ba nalaman ng batang to ang ligaw-ligaw nayan? "H-hindi naman... uhm..." bat parang nasa hot seat ako ngayon? "Gusto niya ng goto, gusto niya rin ng cloud 9." "Cload 9? What's that?" "Chocolate." Tuamango naman ako. Napangiti naman ako dahil naiintindihan ni Kian ang sinasabi ko sa kanya. "I didn't know you are a fast learner. I'm so proud of you." Sabay pat ko sa ulo niya. "Oo naman! Magaling ata ako!" Pagmamalaki niya. "Liligawan mo nanay ko?" Tanong niya na nakapagpagulat sa akin. Akala ko ba wala na kami sa ligawan nayan? "Uhm..." "Huwag mo siyang bibigyan ng bulaklak. Ayaw niya yun." Tumango nalang ako. Di ko alam anong sasabihin. My son is helping to court his mother. Wait? Is it courting? I thought I'm just going to pleased her? Is that the same thing? "Ayaw ni mama ng regalo, bigyan mo nalang siya ng chocolate. Cloud 9, ramihan mo, ah? Para hati kaming dalawa." "I'll just buy a lots of Cloud 9 for you? At di ko liligawan ang nanay mo." Tanggi ko. "Ha? Bakit?" Gulat na tanong niya. "It's just..." "He doesn't have experience in woman." Pagpapatuloy ni Kyle na di ko namalayan na nandito na pala sa tabi namin. "Hey! That was rude!" Saway ko. "I'm just telling the truth, cousin." Sabay ngisi niya na nang aasar. "Never mind that, you should go now." "Huh? You're not going?" "Who wants to go back to that old geezer, huh?! I might die when I see his face again. Bye!" Yun at umalis na siya. "Hindi naman gaano ka nakakatakot ang mukha ni lolo, baka ugali niya pero ginagawa niya lang naman yun kasi mag isa lang siya. He felt lonely." Pagtatanggol ni Kian kay lolo. I never heard someone talk about lolo like that. He's defending him. What a child... "We should go back?" Tumango naman si Kian at umalis na kami sa cafeteria. -------- Lori's POV Kinalma ko ang sarili ko at iniwas ang tingin. I hope he didn't see my expression but I am 99% he saw it but I want to hope for 1%. "Do you know Beth?" Tanong naman ng matanda. "No. I don't." I give him a polite smile and give him a slice of apple. "Mmm... yeah. Maybe not. You're just a commoner. It's impossible that you know her." Kinuha niya ang mansanas na nasa kutsilyo ko na nakatusok. "She's a promising woman and dangerous too. She can be your greatest ally but she can also be your mortal enemy." "Are you her greatest ally?" Tanong ko. "I was." "Was? Why is that?" "I shouldn't talk about this to a maid." Sabay ngisi niya. Nagkibit balikat lang naman ako. Don't worry, I'm not interested. Bigla namang bumukas ang pinto. Akala ko sina Leo na pero iba. It's someone I don't know. It's a man and a woman. They looked repectable to me. "Dad! I'm sorry we're late." "Don't worry. I've enjoy talking to her that I forgot about you visiting here." Tumayo naman ako at yumuko para magbigay galang. "Who is she?" "She doesn't looked like a nurse." "Oh, no! She's not a nurse. She's a maid." "Maid? When have you needed a maid? You already have a butler." "She's not mine. It's your son's." "What?!"gulat na tanong nila. Son? So, these two are Leo's parents? "Are you sure? Leo doesn't have enough money to afford a maid!" Saad ng babae na nanay ni Leo. "I think he have now. I'm going to give all my remaining treasures to Leo, so..." aalis na sana ako nang pigilan ako ng lolo ni Leo. "Stay here." Utos niya. Why would I? But I have to. I'm just a maid after all. "W-what? Why?" Her mother looked so surprised. Wait? Didn't she know that her son has a child already? "Leo arrived here earlier with his son." "What?!" "And you're alright with that, dad? We don't even know who's the mother is." Saad naman ng lalaki. So, they knew. "I don't care who's the mother. I just need a great grandchild." Kalmang sagot ng matanda. "B-but, dad... this can ruin our reputation." What so they don't want my child? Ang kapal naman. "No. It can't. It can't ruin my reputation but to your family? Yes." Sagot ng matanda. Ramdam ko ang galit ng tatay ni Leo pero di niya lang pinapahalata. "I already told him to get rid of that child! Bat di siya nakinig?!" Galit na sigaw ng nanay niya. Na agad na nagpakulo ng dugo ko. What the? I thought so.... What did I say? Rich people are so arrogant! And can't even accept their own blood because of some reasons! They are full of pride and only think about their own. I thought so... I should never let Leo take Kian or maybe I should never let Leo see Kian in the first place! I should've keep it a secret! "Are you not happy? Leo, will get the money. He will be billionaire soon. You should be happy." "Happy? Dad, this is a big scandal! Lalong lalo na magiging bilyonaryo na siya. Media will be everywhere and sooner or later they will find out who's the mother! W-what if the mother is a w***e, gold digger or maybe a scum? Sigurado akong ganyan rin ang anak niya!" Kumuyom naman ang kamao ko. They can say anything bad about me but not my child! "Leo is going to marry Letty. They will marry as soon as possible and have a child as soon as possible. Please, can you forget that boy?" Pagmamakaawa ng nanay. "We didn't know where he came from." "Then get a private investigator! Background check the boy, find the mother, that would be easy." Saad naman ng matanda They will find out about me! s**t! This is a bad idea after all. "We already did that! Ang bata ay nakatira sa skwater, dad! Sa nanay? Di namin kilala! Kahit private investigator namin di siya mahanap-hanap." "How interesting..." Biglang bumukas ang pinto ag pumasok si Leo kasama si Kian. Nagtatawanan pa sila ngunit nang makita nila ang bagong bisita ay agad nawala ang ngiti ni Leo. "What are you doing here?" Matigas na tanong ni Leo. "Don't talk to us like that!" Saad ng nanay niya at tiningnan muna si Kian bago ibinalik sa anak niya ang tingin. "I already told you! Get rid of that child!" "Why would I?! He's my son!" Galit na sigaw ni Leo. "Did you shout at us?! Anak ka lang namin, wala kang karapatan na sigawan kami!" Sigaw ng lalaki. Umalis naman ako at kinarga si Kian at umalis sa kwarto. "Aalis na tayo rito at huwag na tayong magpapakita sa kanila." Saad ko habang papaalis doon karga-karga si Kian. "Ha? Bakit? Paano si pareng Leo?" "Kagaya rin siya ng iba. Ginagamit ka lang niya. Umalis na tayo rito." "Ma! Ayoko! Si pareng Leo!" Binitawan ko siya at lumuhod sa harap niya. "Si Leo ay kagaya rin ng iba. Ginagamit ka lang niya. Iiwanan karin niya pagkatapos niyang makuha ang yaman at maikasal doon sa babae." "Hindi ganyan si pareng Leo!" "Nakita mo naman kanina, Kian. Kahit naman tanggapin ka ni Leo, di ka matatanggap ng mga magulang niya!" "Hindi naman sila ang mga magulang ko! Si pareng Leo ang tatay ko at hindi sila! Wala akong makialam sa kanila! Gusto ko lang makasama si pareng Leo!" Sabi niya na umiiyak. "Bat ka umiiyak? Huwag kang umiyak." Naiiyak tuloy ako sa nakikita ko ngayon. "Sinasaktan mo ako, eh..." agad ko siyang niyakap. "Pasensya naman..." sabay hagod ko sa likuran niya. "Mama! Ayokong umalis kay pareng Leo! H-huwag tayong umalis! S-sige na... a-ayoko umalis..." "Oo. Di tayo aalis. Huwag ka ng umiyak." Hinalikan ko siya sa noo. "Ang pangit mo kaya pag umiiyak." "Ikaw rin naman eh!" Umiiyak parin siya. "Sige, balik na tayo doon." Kinarga ko siya at bumalik na kami doon sa kwarto. Sa labas lang kami naghintay. Rinig namin hanggang rito ang sigawan nila sa loob. "Makikita mo... di niya tayo iiwan..."bulong niya at nakatulog na. Sanay na siya sa sigawan at away. Araw araw niya yang naririnig sa skwater. Ngayon ko lang naisip na hindi pala normal yun. Napabuntong hininga ako. Nakarinig ako ng pagbasag ng kung ano sa loob kasabay nang pagbukas ng pinto at bumungad sa amin si Leo. "We should go." Malungkot niyang sabi. Gusot ang damit niya at may dugo sa bibig niya. Mukhang nakatikim ata sa tatay niya. Nakayuko siya kaya di ko makita ang mata niya. Ang kamao niya ang nakakuyom. Napangiti naman ako. I should be sad about this but I felt happy because by the way he looks, he protected us from his parents. Hinawakan ko ang kamay niya at hinalikan ang ulo niya. "Yeah. We should go." --------- Kumatok ako sa pinto ng kwarto niya at pumasok sa loob. Nasa kama siya at nakahiga. Gabi na ngayon at di pa siya lumalabas dito sa kwarto simula nang makarating kami. Nag aalala sa kanya si Kian kaya binisita ko siya. Gusto ko ring magpasalamat sa kanya. Umupo ako sa sahig katabi ng kama niya. Malapit sa ulo niya. "Leo?" Tawag ko sa kanya. Ang mukha niya ay may unan. "I just want to thank you for protecting us from your parents. I can assumed that, it was your first time having that kind of conversation to your parents." He's a softy and when he's with me at the taxi, he wants to cry. "I just wanna say that I know that feeling too, at lahat ng tao ay pinagdaraanan ang ganyang pangyayari sa mga magulang nila. Naranasan ko na yan and it felt awful but sometimes kids got to show their parents the way. You know, Kian showed me the way earlier. I decided to run away from you. I want us to leave you because I thought that you are just like them but Kian showed me the way. He told me that it isn't you and that we should stay. He cried because of it, so I've realized that he loves you very much. He loves you. He acknowledge you as his father." He didn't reply. Tumayo ako at hinawakan ang kamay niya. "Remember, you're not alone." Bulong ko. Aalis na sana ako nang hinawakan niya ang kamay ko. "Stay." Napangiti naman ako. Umupo ako sa sahig at sinandal ang likuran ko sa kama. "You're a man but you have a kid's heart." It's cute. Naramdaman ko naman ang kamay niyang pumalibot sa balikat ko at naramdaman ko ang mukha niya sa leeg ko. "C-can you stay... a little longer? I-I promise I won't do anything i-inappropriatre." Napangiti naman ako sa sinabi niya. He's such a kid. I pat his head. "I'll stay as long as you want."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD