I hate billionaires: So, I hate my child's father

Chapter 10

CHAPTER 10

"You did what?!" Gulat na tanong ni Kyle. Kinuwento ko sa kanila ang nangyari kagabi.

"Are you an idiot?" Kaswal na tanong lang ni Kiel.

"I-I'm tipsy, okay?"

"Anong sinabi niya?" Tanong ni Kyle.

Nandito kami sa kusina habang naghihintay kay Lori at Kian na matapos sa pag aayos. Pupuntahan namin si lolo sa hospital ngayon.

"She laughed." Agad na tumawa si Kyle sa sinabi ko. Agad naman akong napayuko sa kahihiyan.

"You're too fast, Leo. She hates rich people and you said that to her." Tumango naman ako.

"She said that too, after she laughed."

"Well, Lori is a bit different. You should understand her. Even if you are her child's father, it doesn't mean she likes you."

Kiel's right. He's always right! I should listen to him more often.

"Hoq can I please her?" Nanlaki ang mata nilang dalawa.

"So, you like her?" Gulat na tanong ni Kiel.

"Of course!"

"I thought you're just tipsy that time. Or maybe you have a hangover?" Tanong ni Kyle.

"No. I like her."

"Why?"

"What kind of question is that?!"

"Why? Why so fast? Why like her?"

"I don't know... maybe she's the mother of my child, or maybe she sees me for who I am, she's gentle, warm..." naalala ko naman ang kamay niyang nakahawak sa akin kagabi. It's so warm.

Before she left that night after she laughed, she said that 'I'm too fast and she hates rich man' and planted a kiss on my forehead.

Agad akong namula. Ngayon ko lang naalala. She kissed me! On the forehead! Napangiti naman ako. My heart is beating so fast right now!

"We're good!" Agad akong napatingin sa nagsalita. It was Lori.

"Good. So, let's go?" Tanong ni Kiel at agad na pumunta kay Kian at kinarga ito.

"Yeah."

Sumunod si Kyle kay Kiel at Kian na naunang lumabas. Naiwan naman kami ni Lori sa kusina. Tiningnan niya ako at agad akong umiwas ng tingin. I don't know what to say to her!

I feel embarrased!

"Leo? Leo?" She snap her finger. Agad kong nakita ang mata niya. She smiled at me. "Let's go?" Nauna siyang lumabas at sumunod naman ako.

Yeah... Leo, you're not a kid anymore! Act like your age! Lori is just being casual about it, so, you too.

Tahimik lang ako sa sasakyan habang sila ay nag uusap ng kung anu-ano.

"Okay! Ano ang 6 + 4?"

"10!"

"Halimbawa ng 10?!"

"Ben10!"

"Halimbawa ng alien?!"

"Four arms!"

"Halimbawa na numero?!"

"Four!"

"Magbilang ka hanggang 4!"

"1, 2, 3, 4!"

"Hanggang 10!"

"1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10!"

"Mag bilang ka hanggang 20!"

"It's no use to that. He can count until 250. It's useless."

"Arh! Kanino ba nagmana ang batang to?! Bat ang talino?!"

Then I remembered dad and mom. I remembered what they said about Kian and Lori.

What a pain...

Will lolo gonna react that way too?

--------

"Hey, are you okay?" I snap out of it. Napatingin ako kay Lori. Di ko namalayan na nandito na kami sa harapan ng kwarto ni lolo.

"Uhm... yeah..."

"You're so quite earlier."

"Don't worry about him, Lori. He's just like that." Saad naman ni Kyle. "The problen is... who's gonna go in?"

Napalunok naman ako. "N-not me-"

"Of course, it would be Leo."

"Kiel!"

"You're the father, right? You have a son, right? Ikaw ang pamamanahan diba?"

Napapikit naman ako. I don't want to see him by myself!

"Samahan niyo ako!" Sabi ko sa kanila.

"I have an urgent meeting." Sabay alis ni Kiel.

"I have to go to the restroom. Masama tiyan ko." Agad na umalis si Kyle.

"Uh... I don't know what to do..." mahihilo na ata ako. "I wanna go to the restroom too. Mukhang masama rin ang tiyan ko..."

"Go. We'll just wait here." Sabay ngiti ni Lori. Tumango naman ako at agad na pumunta sa restroom.

Lori's POV

Agad nawala ang ngiti ko nang mawala sa paningin ko si Leo.

Their lolo must be scary...

Bumukas ang pinto sa kwarto ng lolo nila at lumabas ang isang lalaking may edad na. Napatingin siya kay Kian.

"You must be Kian? Am I right?" Tanong niya kay Kian. Napatingin naman si Kian sa akin na may nagtatanong na mukha.

"He is." Tumingin sa akin ang lalaki.

"I'm Luther Quinto. I'm the butler of Demetrio Verzosa." Sabay yuko niya, tumango naman ako.

"Young master Kian, you should come inside."

"Pumasok kana sa loob, Kian." Saad ko Kay Kian. Ngumiti naman siya.

"Okay! Gusto ko ng umupo. Bat ba walang upuan rito sa labas? Naghihirap naba lolo ko?" Saad niya sabay pasok sa loob.

Papasok sana ako nang hinarang ako ng butler.

"You can't go inside."

"Why's that?" Malamig kong tanong.

"You're just a maid, right?" Sabi niya sabay pasok sa loob. Sinamaan ko ng tingin ang pintong nakasara.

I don't like Kian being alone there with that old man.

Kinalma ko ang sarili ko at patuloy lang na naghintay.

"Lori, where's Kian?" Rinig kong tanong ni Leo nang makabalik siya.

"Inside."

"Oh my ghad! He'll kill him!" Rinig kong sigaw ni Kyle sa likuran ko. "S-should we go inside? I-I'm afraid."

Bumuga ako ng hangin.

"Go inside, Leo. I can't calm myself."

"Do you wanna come?"

"Unfortunately, maid doesn't allowed there."

"L-Leo..."

Binuksan ni Leo ang pinto at pumasok na sa loob. Naiwan naman kami ni Kyle sa labas.

"He's brave. I salute you, dude. I'm so proud of you."

Tiningnan ko naman si Kyle na maiyak-iyak na nakatingin sa pinto. Tumingin siya sa akin at agad niyang hinawi ang luha niya.

"What are you looking at?"

"Ikaw? Kaylan ka magiging matapang?" Tanong ko.

"Don't talk to me. We are not close." Sabay harang niya sa palad niya. "You hate rich man, right? I'm rich, so, don't talk to me." Sabi niya. Di ko nalang siya pinansin pagkatapos nun. Yeah, he's right. If I hate rich people, I must stay away from them.

Binalik ko ang tingin sa pinto.

"Is that it? You won't say something?"

"You said it, yourself. I musn't talk to you-" agad siyang pumunta sa harapan ko at tiningnan ako ng may pagkagulat sa mata.

"I'm not serious about that." Binigyan ko lang siya ng ngiti at binalik ang tingin sa pinto. "Did I offend you or something?" Hinarap ko naman siya.

"I just don't know how to react. That's all."

"Maybe I offended you... or you like me that you can't talk to me straight? It should be it. Am I right?"

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi at natawa nalang.

"Why are you laughing? Seriously, you like me aren't you? Nagwa-gwapuhan ka sakin kaya di ka makapagsalita. Don't worry, you're not the only one who feel that way. Even Kiel feel that way. Sa sobra kong gwapo minsan di siya makapagsalita."

"I think he's just quite." Sabi ko nalang.

"Mmm... No. I know him! I know everything about him but someone steal him away from me!"

"And who's that?"

"His fiancee."

"Oh... so, he has a fiancee, already?" Why am I talking to this guy?

"Yeah... it should be me, you know? But he wants me to be happy and lived freely, so..."

"Sino ba ang mas matanda sa inyo?" Sabay tawa ko.

"Ako. Syempre." Sabay tawa niya.

"You're name is Kyle Lucifer Verzosa, am I right?"

"Yeah... how did you know my full name?" I knew it.

"I think I heard it somewhere."

"Well, I'm pretty popular." Pagmamalaki niya. Tumango nalang ako.

Nagpatuloy ang pag uusap namin hanggang sa bumukas ang pinto at pinapasok na kami ng butler.

"Tito Kyle! Merong anak si lolo na Benjamin ang pangalan. Diba Benjamin rin ang pangalan ni Ben?!"

"Uh... Oo?" Sabay tawa niya na parang kinakabahan. Naramdaman ko siya sa likuran ko na para bang nagtatago mula sa lolo niya.

"Lolo, kilala mo si Ben10?" Si Kian ay parang di naman natatakot sa matanda at patuloy lang sa pakikopag usap.

Ang matanda walang reaksyon. Halata sa matanda na strikto siya. Di ko masasabi na galit siya o ganyan lang talaga ang mukha niya. Parang laging galit.

Napatingin naman ako kay Leo na nahihirapan sa pagbalat ng mansanas habang nakaupo sa katabing upuan sa tabi ng kama ng lolo niya.

Lumapit ako sa kanya. "Akin na." Sabay agaw ko sa mansanas at kutsilyo.

"Ah, hindi na."

"Umupo ka nalang doon." Sabay turo ko sa malayong sofa.

Di siya makapagbalat ng maayos kasi nanginginig siya sa takot. Iba kasi ang presenya ng lolo niya.

"Uh... sige, salamat." Umalis naman siya at umupo sa tabi ni Kyle na pinagpapawisan na.

Umupo ako sa inupuan ni Leo at pinagpatuloy ang pagbabalat.

"Paborito ko si Ben10 kasi nagiging alien siya. Lagi siyang nagsasabi ng 'it's here time!' Tapos mag iiba na siya at magiging alien na siya. Gusto ko rin maging alien paglaki ko!"

Narinig ko ang kumawalang tawa ni Kyle sa likuran na agad niyang napigilan. Pinigilan ko naman ang tawa ko.

"What kind of dream is that?" Matigas na tanong naman ng matanda.

"Patay." Bulong ni Kyle.

"Uhm... l-lolo, Kian can't understand-"

"Dream? Diba pangarap o panaginip yun?" Natigilan si Leo sa pagsasalita. "Uhm... ah! I want to be... alien because... I want to be... hero." Sabay ngiti niya.

"How did you?!"

"What?!"

This is why I don't like this kid. Masyado siyang matalino. Naiintindihan na niya ang english.

Hiniwa ko ang apple. Lumapit naman si Leo at Kyle sa amin habang gulat na nakatingin kay Kian.

"What's the fuss about?" Matigas na tanong ng matanda.

"Uhm... he can't understand english!" Sagot naman ni Kyle. "How did-did you teach him?!" Tanong sa akin ni Kyle.

"Di ako gumagamit ng english kapag kaming dalawa lang. Baka nakuha niya sa inyo. Lagi kayong magkasama diba?"

"Ah... pero ilang araw lang naman yun, ah! Antalino mo, bata!"

"Sinabi ko na. Gusto kong maging alien paglaki ko at nagsasalita kayo ng alien kaya dapat alam ko rin para matupad ko ang mga pangarap ko! Diba ganun dapat yun, lo?" Sabay tingin niya sa matanda.

"Yeah... so, you can understand english? How old are you?"

"I'm 5 years old!"

"Did you train to speak english?"

"English? Yun ba yun? Hindi. Naririnig ko lang sa kanila hanggang sa maintindihan ko na. Pero di pa ako magaling magsalita ng english."

"What a disapointment."

Natahimik naman ang buong kwarto at bumalik naman ang mabigat na awra.

"Lo, naman-"

"Silence. I don't want any word from you."

Tumusok ako ng mansanas at binigay kay Kian pero di niya yun matanggap kasi mukhang di pa niya naproseso ang sinabi ng lolo niya. Sigurado akong masakit yun para sa kanya.

Bumuga ako ng hangin.

"No lo escuches. No sabe nada." (Huwag kang makinig sa kanya. Wala siyang alam.) "Solo come." (Kumain ka nalang."

"¿Soy realmente una decepción?" (Am I really a disapointment?) Malungkot niyang tanong sabay tanggap sa mansanas.

"Por supuesto no. No le escuches. Ya es viejo, debes tener paciencia y comprenderlo." (Of course, not. Don't listen to him. He is already old, you must be patient and understand him.)

"Ya extrañaba a lolo. Pero sé que está bien, pero este está solo. Lo siento por él." (I already missed lolo. But I know he's alright, but this one is alone I feel sorry for him.)

Ngumiti si Kian sa lolo niya.

"Do you want a bite?" Sabay lapit niya sa mansanas sa bibig nito. Nakita naman ni Kian na nakanganga ang lolo niya kaya nilagay niya sa bibig nito ang mansanas bago siya umalis sa kama nito. "Pa, gusto kong kumain."

"A-ah. Sige. Uhm... lolo, we will just gonna buy something." Paalam ni Leo. Tumango naman ang lolo niya at ngayon lang kinagat ang mansanas sa bibig.

"Sama ako!" Agad na lumabas si Kyle dala-dala si Kian. "Ang galing mo, bata! Pinatahimik mo ang matanda."

"Do you wanna come?" Tanong ni Leo sa akin. Umiling naman ako.

"I'm good. Just buy me something to eat."

"Okay."

Nang makaalis na sila ay agad kong hinarap ang matanda habang naka krus ang braso at paa.

"That kid... You're his mother, am I right?" Tanong niya habang hindi nakatingin sa akin. "Matalino siya. I can see that."

"You should say sorry." Saad ko. Tumango naman siya.

"Aren't you scared? Of me?" Sabay tingin niya sa akin.

"Why would I be scared? You're not going to kill me, right? So, I'm good."

"I like that kid." Tumango naman ako. "I don't want him to have a mother like you."

This is why I wanna talk to him alone. I know he's going to do this.

"I can pay you. How much do you want?"

"I'm not into money. I'm sorry. Nothing can pleased me, Mr. Verzosa. I'm sorry." Sabay ngiti ko sa kanya. Ngiti na nagpapakita na matapang ako at di ako nadadaraig ng ganuon kadali.

"That smile. I remember it into someone... is it ..."pumikit siya na para bang may inaalala. " ..yeah. I remembered. That smile is exactly like Beth. Beth Zerrina Zambroso."

Agad nawala ang ngiti ko at tamang tama nang dumilat ang matanda ay nakita niya ang matalim kong tingin.

I hate that name, I hate that woman, I hate her more than any rich people in this world.