Chapter 9

2018 Words
CHAPTER 9 "I'm here!" Agad akong napatingin sa pinto nang marinig ang boses ni Lori. "Lori! Thank god, you're here!" Agad akong lumapit sa kanya. "Hey." Bati niya na walang kangiti-ngiti. "Hey." Tumingin siya sa paligid. "Uhm... Kian isn't here. He's with Kiel and Kyle, shopping." "Bakit di ka sumama?" "Baka kasi dumating ka." Sabay kamot ko ng ulo. Tumango naman siya. "Sinabi ko na sa iyo, di aalis si Kian sa bahay pag wala ako. Tama ba?" Sabay taas niya ng kilay. I think she's disspointed in me. "Uhm... pero naalala ko rin na sinabi mo na bilhan ko ng damit si Kian, d-diba?" "Oh." Nanlaki ang mata niya at ngumiti agad. "My bad. Masyado akong makakalimutan. Saan ang kwarto ko?" "Uh... merong kwarto para sa maids pero meron namang guestroom-" "Sa kwarto ako ng mga maids. Magta-trabaho ako rito. Kaylangan may sweldo ako, ha? Kahit na kalahati lang, para maipadala ko kay papa." "Sure! Sure no prob. Uhm... here." Pinakita ko sa kanya ang daan maids quarter. Nakita ko naman si Manang Delya na papalabas ng kwarto. "Uh... Manang Delya. She's Lori Rizano. Siya ang bagong yaya para kay Kian." "Bakit hindi ko alam, ito? Wala namang sinabi si Sir." "I hired her. Di naman lahat ng dapat mangyari sa bahay ay dapat alam ni dad." Tiningnan ni Manang Delya si Lori ulo hanggang paa. "Hi, po." Ngiting bati ni Lori sa kanya. "May karanasan kaba sa pag aalaga ng bata?"tanong niya. "Oo. Kunti." Syempre merom, siya lang naman nagpalaki sa anak namin. "Sige. Dito ang kwarto mo." ---------- "She doesn't like me." Biglang sabi ni Lori habang nasa sasakyan kami papunta sa mall. "Who?" "Manang Delya." "I'm sorry about her." "It's okay. She's strict and I like it." Nang dumating na kami sa mall ay agad kaming pumasok at pumunta sa labas ng arcade. "I'll just go find them there. You stay here. It won't be long." Saad ko sa kanya. Tumango naman siya. Pumasok na ako sa arcade at nakita ko silang tatlo na nasa harapan ng isang video game. "I won't lose to a child!" "Nagsasalita na naman siya ng pang alien!" "Hey." Sabay tapik ko sa balikat ni Kiel. "Yeah?" Sabi niya at patuloy lang sa panunuod sa nilalaro ni Kyle at Kian. "Uhm... let's go?" "Wait. They are not done yet." Tumingin ako kina Kyle at Kian na nilalabanan ang isat isa. "I'm gonna win this!"sigaw ni Kyle. "Magaling ata ako." "Oh, yeah? Tignan natin! Ito ang super kick ko!" "Tanggapin mo ang super punch ko!" "Kainin mo ang super-" "Nanalo ako!" "What the? How did it happened?" Takang tanong ni Kyle. "Oh, yeah! Akin na! Akin na! Akin na!" Naiinis na kinuha ni Kyle ang wallet niya at nagbigay ng isang daan kay Kian. May nabiktima na naman. "Tito Kiel! Nanalo ako!" Sabay pakita niya ng 100 kay Kiel. "Ang galing mo." Kinarga siya ni Kiel at tumingin sila sa akin. "Oh? Anjan ka pala, Leo? Di ka namin napansin." "Kanina pa ako dito at ngayon mo lang ako napansin? Funny." Sarkastiko kong saad. "By the way, let's go-" "I demand a rematch! Kian, rematch tayo!" "Rematch? Nakakain ba yun?" "Hindi pero magkakapera ka." "Sige ba!" Agad siyang kumawala kay Kiel. "Kian, naghihintay si Lori sayo sa labas." "Maghintay muna siya. Sabibin mo busy ako." Narinig ko ang tawa ni Kiel sa tabi ko. Napabuntong hininga nalang ako at lumabas ng arcade. Hinanap ko si Lori at nakita ko siyang may kausap na lalaki. Sino yun? It seems like they know each other? Who's he? Lori, looked annoyed. Agad akong pumunta sa harapan nila. "Are you okay, Lori?" Nag aalala kong tanong kay Lori. Agad silang napatingin sa akin. "Siya ba? Siya ba ang dahilan kung bakit umalis ka? Lori, naman... parang wala naman tayong pinagsamahan..." sabay hawak niya sa kamay ni Lori. May bigla akong naramdaman. Hindi ko alam kung ano. Bago sa akin. Agad na inalis ni Lori ang kamay nung lalaki sa kamay niya bago ako hinawakan. "Let's go." Bulong ni Lori ngunit di ako nakagalaw dahil ang enosyon na naramdaman ko kanina ay agad na nawala kasabay ng paghawak ni Lori sa kamay ko. "Sino ka ba? Bakit mo inaagaw si Lori sa akin?!" "Huh?" I don't know what he's talking about. "Alam mo bang kilala ko na si Lori simula high school?! Mas kilala ko pa siya kaysa sayo! Bakit? Alam mo ba ang paborita niya pangkain? Paborito niyang kulay? Birthday? Birthplace? Mga magulang? Ha? Ha?!" Sigaw niya sa pagmumukha ko. "Pwede ba, Yoyo? Pinagtitinginan na tayo ng mga tao! Huwag kang gumawa ng eksena!" Saway sa kanya ni Lori. "Lori naman..." "Leo, anong problema?" Lumapit naman si Kiel at Kyle sa tabi ko kasama nila si Kian. "Wait. I know you two..." nanliit ang mata nung lalaki nang makita si Kyle at Kiel. "Yeah. I know you too." Kaswal na saad ni Kiel. "Huh? You know him?" Tanong ko. "Yeah. He's the CEO of the Food Quentes Company. Yuhan Ulesses Quentes." Sabi naman ni Kyle. What this guy! "Yoyo!" Napatingin kami kay Kian na agad na pumunta sa lalaki. "Bakit di kana nagpapakita doon?" "Sinabi ko na sayo busy akong tao." May pagmamalaki sa boses niya. Tumingin siya sa amin at maging seryoso ang mukha niya. "Lori, I thought you are done with rich people, how can you be with them?" "Yoyo, will you shut up?" Irita namang sabi ni Lori. "You told me that." Galit na sabi ni Yuhan. "I know. It's not like I want to be with them. I still hate rich people." "You better be." "That's why I hate you, right?" Sabay ngisi ni Lori kay Yuhan. "Yeah..." umupo siya para magkapantay sila ni Kian na kanina pa nakikinig pero wala namang naintindihan. "Cuida a tu mamá por mí, ¿de acuerdo?" (Take care of your mom for me, okay?) Wait? Is that spanish? Kian won't understand that- "Si, como siempre." (Yes, as always.) Nanlaki ang mata ko sa sinagot ni Kian. I'm not fluent of spanish language but I can determine it. "How did he learned that?" Rinig kong tanong ni Kyle sa likuran. --------- --------- Gabi na at nandito na kami sa bahay, pinapatulog na ni Loei si Kian. Nasa garden ako, katabi ng pool. Nakaupo ako sa bench habang tinitingnan ang langit. I've done a background check about Lori. But I can't seem find anything about her teenage year. That guy said. Birthplace? Wala akong nakita, walang nakalagay, wala silang mahanap, mga magulang? Ang tatay lang ang nakasulat pero hindi ang nanay. Natigil siya sa pag aaral nang makapagtapos siya ng high school tapos sabi nung lalaki kilala niya si Lori simula nung high school. "Hey." "Lori." Banggit ko sa pangalan ng babae na dumating. Umupo siya sa tabi ko. "Napatulog mo na si Kian?" "Yes." Uminom naman siya can beer na hula ko ay kinuha niya sa ref. Hindi dapat kunukuba ang mga kasambahay doon pero ina siya ng anak ko kaya ayos lang. "Are you thingking of something?" "Huh? Uh... naisip ko lang kung saan natutunan ni Kian ang mag spanish." "Uh... that one. He learned it from Yoyo. You know, the guy earlier." Tumango naman ako. "How did you know him?" He's a CEO. How can a commoner knows personally the CEO of Food Quentes Company? Bigla siyang natawa at uminom lang ng beer. Wala siyang planong sagutin ako. May tinatago ba siya? "You seem to hate him?" Dagdag ko. "Yeah. I hate him." "But he likes you a lot." And I feel kind of uneasy about it. "Yeah. He confessed to me but I can only see as a brother." Tumango naman ako. "If you see him as a brother, why do you hate him?" "Because he's rich?" sabay tAwa niya. "I am rich. Do you hate me?" "Yes. Of course. No denying it. I don't like being here, I don't like being with you people. I hate it." "Why do you hate rich people?" Tanong ko. People loves money. So they love being rich. This girl hate us because we are rich, it doesn't make any sense. Tiningnan naman niya ako na agad kong pinagsisihan ang tanong ko. She's pissed. "I'm sorry- I just wanna know... if you hate me that much. Why did you let me take Kian?" "Because you're his father, idiot." Sabi niya sabay turo sa noo ko. "Uhm..." iniwas ko ang tingin ko. "Let's not talked about my past, huh, Gabby?" Nanlaki ang mata ko sa tinawag niya. Agad naman siyang tumawa. "How did you know that nickname?" Umiling iling naman siya. "You hate it? When I call you that?" "Uhm... I don't know." There's something on my stomach. "You're cute." "Is that why you refused my proposal because you hate rich people, like me?" "Yes." Agad akong napayuko. "Don't feel sad about it." Sabay hawak niya sa kamay ko. Tumingin naman ako sa kanya at ngayon ko lang napansin kung gaano kalapit ang pagmumukha namin. "Uhm... Are you drunk?" "No." "Why are you acting strange? This is not you..." "Why? do you know me?" "Uhm..." Say something, idiot! I can't think of anything else right now. "It was just like this, 6 years ago." What? 6 years ago? "What do you mean?" Lumayo siya sa akin at nginitian lang ako. "You should go inside. It's getting colder out here." "No. I just want to talk more... about Kian. I won't asked about your past, don't worry." "Okay. What do you wanna know?" "H-how did we met?" "At the bar. You don't remember?" Umiling ako. Tumawa naman siya. "It was funny story actually. I want to get pregnant so I came to that bar. I saw your cousin Kiel." "R-really?" "Uh-huh. It should be him, you know." Natigilan naman ako. "I was about to ask hin to get me preganant." Agad kong kinuha ang beer sa kamay niya at nilagok yun. Kiel! It should be Kiel! I can't imagine it. Kian calling Kiel 'papa' what a worse nightmare. Narinig ko naman ang tawa ni Lori. Umalis si Lori at bumalik rin dala-dala ang anim na pirasong canned beer. "Okay, so... I was about to asked him but he cut me off and said to take care of you while he's gone. You're drunk that night and you are so talkative. Lahat ata nangyari sa buhay mo sinabi mo sakin." "R-really?" Uminom naman ako ng beer. I can't imagine myself being talkative. "Then, ayun na." "That's it?" "You said you want to go outside, so we take a walk outside but we ended up in a hotel." Uminom na naman ako. "So, how was it?" "How was, what?" "How was me in bed?" Agad naibuga ni Lori ang iniinom niyang beer. "Grabe ka naman." Sabay tawa niya ng malakas. "Should I tell you about it, Mr. Virgin?" Pang aasar niya. Nag init naman ang pisngi ko at tenga dahil sa sinabi niya. I can't deny it. I was virgin when that happened. It must be worst. "No. Nevermind." Tumawa naman siya. "I'm sorry. I really can't tell. I was a virgin when you first had me."sabay kindat niya sa akin. Agad kong iniwas ang tingin dahil sa pamumula ko. Alam kong namumula ako. Nag iinit mukha ko, eh. "You're cute, Mr. Verzosa. Has anyone told tou that?" "No. You're the first. Everyone sees me as an adonis. So, where's the part of my face is cute?" "I'm not talking about your face, dummy." Hinawakan niya ang mukha ko at hinarap sa kanya. "What I meant is here." Sabay turo niya sa dibdib ko. "You have a cute attitude. You are a good person. I can see that. Kian is lucky to have you as a father." No one. Ever said that to me. Ot makes me feel happy. For the first time someone looked at me not by because of what I have, it because she sees me for who I am. Malakas ang kabog ng dibdib ko. Alam kong kakaiba siya, alam kong ayaw niya sa mayayaman pero di ko mapigilang sabihin na... "I-I think, I like you."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD