She's A Gangster Princess

CHAPTER 19: REAPERS

One week had passed at balik na ulit sa normal ang lahat. The only thing that is not normal is Lance. He is not the same anymore. I don’t know if what Francis mentioned is true, but the way he acted is too different from the first time we met. Ako na nga ang naiilang minsan eh.

We’re currently waiting for our professor in Physical Science, and since I’m not in the mood to join in their conversation, I get my sketchpad and pencil. Minutes have passed and I haven’t draw anything. I can’t remember when was the last time I draw. These past few months I’ve been fine and the distressing events in my mind rarely visits. I close the pad and secretly smile. I realize that I don’t need to draw anymore because I am too fine that I don’t need anything to divert my thoughts. These people are so awesome that I am thankful they came in mylife.

I get up from my sit and join them in their chit chats.

I sat beside Chesca. “Ano ba’ng pinag-uusapan n’yo?” tanong ko sa kanila nang maka-upo. Gulat silang napatingin sa akin. Si Claire ay hinawakan ako sa balikat at inalog-alog ako.

“Oh my god Nadz! True ba na ikaw talaga ang nag-initiate nang usapan?”

Natatawa kong inalis ang mga kamay n’ya sa balikat ko. “Ano ka ba Claire, nagtanong lang naman ako kasi nabo-bored na ako.”

“Akala namin gagayahin mo lang si Steve na palaging tahimik sa isang tabi eh.” Itinuro ni Xander si Steve na nakapikit ang mga mata at naka-suot ng headset. Napatitig ako sa kan’ya nang maalala ang pagkikita namin sa J-Venile. He seems to hold hatred against me, pero bakit?

Mag-iiwas sana ako ng tingin nang magmulat s’ya ng mata pero huli na nang mag-tama ang mga ito. His eyes were void of emotions, it looks restless and the way he looks seems to infiltrate your soul.

Inalis ko ang tingin sa kan’ya at nag-focus sa mga kasama. “Hindi ah, hindi naman ako ganoon ka-tahimik.” Tanggi ko sa mga ito.

Naningkit ang mga mata ko nang maramdaman kong may nasanggi akong kamay sa aking tabi. There I saw Xander’s arms envelop in Chesca’s waist. Pinitik ko ito at pwersahang inalis.

“What’s with that gesture?” Pagtataray ko kay Xander na ngayon ay nakatungo at nahihiya dahil inaasar na sila ng mga kasama namin. Si Chesca naman ay namumulang nakakagat sa kan’yang labi. I am not aginst them if something was going on between them, what bothers me is the man infront of me.

Nakatungo lang si Stephen at parang walang pakeelam. Nakikisabay pa nga ito sa pang-aasar nina Isabelle, but I can clearly see his clenching fist under the table.

He’s such a good friend, they all are and I hope I can help him, but with the current situation. I can’t see any chances for him.

Binangga ni Chesca ang balikat ko at bumulong. “Nadz, kainis ka. Luma-lovelife ako eh.” Natawa ako sa sinabi n’ya at ganun din ang mga kasama namin dahil mukhang narinig din naman nila.

“Sana all luma-love life. Diba Isabelle? Forever na lang ba tayong single? Tingnan mo sina Margaux at Tyler, ayun nagde-date na. Mahuli sana sila ng prof.”

“Baka kasi kayong dalawa ang meant to be.” Biro dito ni Chesca.

Nag-flip hair pa si Claire at inirapan si Isabelle. “Girl! Huwag kang gan’yan. Kumatok ka naman sa kahoy kasi baka magkatotoo. Kinikilabutan ako.”

“Akala mo naman gusto ko. Yung may naka-lawit ang hanap ko, meron ka ba nun?” Nagtawanan ang lahat dahil sinabi ni Isabelle. Kahit kalian talaga, they never failed to make me smile. I am so grateful that they came into my life. This may not compensate the lost I have in the tragic vacation last summer, but there existence were enough to make me keep going.

“Class, goodmorning. Sorry for being late. Please settle on your seat and we’ll start our discussion.”

Bumalik na ako sa upuan ko at kinuha ang yellow notebook sa bag ko para magsulat ng notes. I am not really a studious person, I’m just lucky that I am gifted with knowledge that I am able to represent our school in different division, plus the social status I have, our University consider me as an assets.

I can skip class and not listen to the discussion and still able to ace the exam.

“Nadz, get ¼ of paper daw.” Napalingon ako kay Chesca nang magpatong s’ya ng ¼ sheets of paper sa table ko.

“Thank you.”

“Lutang ka na naman.” Sinamaan ko lang s’ya ng tingin at hindi na pinansin. Binasa ko ang nakasulat sa whiteboard at sinagutan ang mga questions dito. Nang matapos ang klase ay sabay sabay kaming lumabas para mag-lunch.

“Grabe, Ang baba ng score ko sa quiz. Paano ba maging beauty and brain na katulad n’yo? Ako kasi beauty lang.” Pagrereklamo ni Claire habang naglalakad kami pababa sa hagdan. Ang likot pa nila ni Isabelle kaya napakapit pa ako sa railing para huwag matapilok.

Iniipit ni Chesca ang ilang buhok sa gilid ng kan’yang tenga at nginitian si Claire. “Well, no one’s perfect. Kami lang.”

“Antaas naman Chesca, hindi namin ma-reach.” Nagtatawanan sila sa mga biruan nang maramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko. Kaagad koi tong kinuha sa bag ko at nakita ko ang caller ID ni Tres, kaya huminto ako sa paglalakad dahil hindi koi to pwedeng sagutin sa harap nila.

“Guys, mauna na kayo sa cafeteria. Sagutin ko lang itong tawag.” Sabi ko sa kanila. Lumiko ako papuntang theater room dahil dito kokonti ang mga estudyanteng tumatambay. I can’t risk the fact that someone might hear something.

"Tres" sabi ko sa kabilang linya. The caller ID is registered as Tres and not on his real name Paul, so this relates to J-Venile.

Narinig ko ang mabigat n’yang paghinga bago magsalita. "Uno, gusto ko lang ipaalala na may meeting ang elites mamayang 9pm sa J-Venile."

"Alam kong hindi ka basta tumatawag para lang mag-paalala ng mga meetings. Ano yun?" Sa tagal na naming nagkasama ay kilala na namin ang isa't isa. Kahit kailan ay hindi pa s'ya tumatawag para lang mag-remind na may meeting ang elites. Since he’s staying in J-Venile for a long time, sa kan’ya bumabagsak ang mga memos and announcement para sa mga members.

Napakuyom ako ng kamao sa narinig. “It’s code orange. Mukhang alam na ng mga reapers kung nasaan ka. Mahigpit ang security sa J-Venile kaya wala silang makukuhang impormasyon, pero hindi tayo pwedeng magpakampante.”

Reapers. We are the only one who named them reapers since we don’t have any slightest idea who are they aside from the fact that they made it clear that their main goal is to eliminate me;

The top rank gangster in J-Venile.