Lovesick

Chapter 22

CHAPTER 22

RIEUKA

“You’re drunk, Zy,” Damien said. He held my shoulders to push me slightly away from him.

I wiggled my shoulders and tried to escape from his hands. “I’m already sober.” I wanted to reach him out again, but he didn’t let me move an inch.

Tinulak niya ako hanggang sa mapaupo ako sa kama. “Just stay here. I’ll get you a towel,” he said before he released my shoulders.

Tumayo ako at muli ko siyang hinila palapit sa ‘kin. Tumingkayad ako para halikan siyang muli. Pinigilan niya ako sa paghalik sa kaniya sa pamamagitan nang paghawak naman ngayon sa magkabila kong bewang.

“Stop it, Zy. You’re drunk,” sita niya ulit sa ‘kin.

Kinunutan ko siya ng noo at ikinawit ko ang braso ko sa leeg niya. “I’m not, Damien. I’m completely sober,” sabi ko habang sinusubukan ko ulit tumingkayad para abutin siya, pero pinipigilan pa rin ako ng mga kamay niyang nakahawak sa magkabila kong bewang.

He sighed. “Yes, you are. You’re not going to do this if you’re in your right mind.” Iniwas niya ang tingin sa ‘kin. I even saw how his jaw clenched while looking at the side.

“Well, guess what. You might be wrong because I’m completely in my right mind right now and still trying to reach out to you and kiss you,” I said while moving my body closer to his.

He groaned. “I don’t like where this conversation is going. It would be best if you went to bed right now,” he said while guiding me to walk back to bed.

Sinubukan niyang tanggalin ang kamay kong nakakawit sa leeg niya pero lalo ko lamang hinigpitan ang pagkakakapit ko sa kaniya at lalo ko ring inilapit ang katawan ko sa kaniya.

“Come on, Zy,” he said in a frustrated tone and tried to get away from me.

I lost my balance when he held my waist and tried to make me seat on the bed. Sa halip na mapaupo ako sa kama ay natumba ako rito pahiga. Hindi ako bumitaw sa pagkakakapit sa kaniya kaya maging siya ay nahila ko. Ngayon ay nakahiga ako sa kama habang siya naman ay nakapaibabaw sa ‘kin.

I looked at him straight into his eyes. “You’re really my style,” I said while I scanned his face. “Am I yours too?” I asked him and waited for his reaction.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Let go, Zy, or you might regret what will happen next,” he said while his gaze was also fixed at me.

“What will happen that I’ll regret?” sabi ko habang pasimpleng ginagalaw ang paa ko na nasa gitna ng dalawang binti niya. 

“I might crossed the line,” sabi niya sa nagbabantang tono. Pero sa halip na matakot ako ay lalo lamang akong na-excite sa pagbabanta niya.

Inilapit ko sa kaniya ang katawan ko. “Cross it then—“ Hindi ko na natapos ang sinasabi ko nang sunggaban niya ako ng halik.

This kiss was deeper than the kiss I initiated earlier. Kung kanina ay nagkadikit lamang ang mga labi namin ng hindi lumampas ng sampung segundo. Ngayon ang bawat halik niya ay mapanghanap.

I felt his tongue trying to get access in my mouth. Napaungol ako ng mahina nang magtama ang mga dila naming dalawa.

Bumitaw na ako sa pagkakapit sa leeg ni Damien at nilipat ito sa likuran niya. I wanted to feel his back muscles in my hand, but he used it in his advantage to get away from me.

Pagkabitaw na pagkabitaw ko sa pagkakapit ko sa leeg niya ay lumayo agad siya sa ‘kin at hinawakan ang magkabilang balikat ko para pigilan akong bumangon.

“Damien!” sabi ko sa irita na tono. Nagsalubong ang mga kilay ko at tinignan ko siya ng masama.

He just smiled at me before he licked his lips. “Just stay on this bed, Zy or else I’ll leave you all alone here,” sabi niya habang nakaluhod sa kama at hawak-hawak ang magkabilang balikat ko.

Sasagot pa sana ako pero pinigilan niya na akong magsalita at tinakpan niya ang bibig ko gamit ang hintuturo niya.

“No more buts, Zy. Stay here and let me take care of you in your drunken state,” he said before he stood up and left me alone in my room.

I waited for him like a good girl waiting for his prize while I sat still in my bed.

Nang pumasok siya ay tatayo sana ko para salubungin siya nang pumintig bigla ang ulo ko.

Napahawak ako sa sentido ko. “s**t!”

Umiling-iling sa ‘kin si Damien. “I told you. You’re drunk and the alcohol is affecting how you act,” sabi nito habang lumalapit sa ‘kin para dampian ako ng bimpo.

Hindi na lang ako sumagot dahil pakiramdam ko ay umiikot ang paligid ko. Hindi na tuloy ako nakaangal at hinayaan ko na lamang siya sa gusto niyang gawin.

“Here, drink this.” Inabot niya sa ‘kin ang isang tableta at isang baso ng tubig. “This will help with your hangover,” dagdag pa niya.

Ininom ko naman ito agad at inabot kong muli sa kaniya ang baso bago ako dahan-dahang humiga sa kama.

Inalalayan niya akong makahiga ng maayos at kinumutan niya rin ako. Pinikit ko ang mga mata ko nang pumintig na naman ang ulo ko. Kainis, hindi na talaga ako iinom ng alak kahit kelan. I swear to God.

This was why I don’t particularly appreciate drinking alcohol. I was not too fond of the side effects of it. For sure, I will wake up tomorrow and feels dizzy all day long.

“I’ll go now,” sabi ni Damien bago siya tumayo sa gilid ng kama.

Pinilit kong idilat ang mga mata ko para makita siya. “Where are you going?” tanong ko.

“Home,” he simply said before he reached out to me and lightly kissed my forehead. “Good night!” he said and stood up straight beside me.

Hinawakan ko siya sa braso bago siya tuluyang umalis. “Aren’t we going to talk about something?” I asked him. “About us? About what just happened?” dagdag ko pa.

Hinawakan niya ang kamay ko. “Tomorrow,” he said while holding my hands. “I don’t want to talk to you about it right now, knowing that there is alcohol running in your system,” he said before he tucked me to bed again. He turned off the lights in my room before he went out.

I’ve heard the door of my condo clicked when he left the condo. Nakatulala akong naiwang nakatitig sa kisame.

Does he mean that he will talk to me tomorrow? Oh my god! What should I do?

Niyakap ko ang unan ko. “AHHH!” I shouted at the top of my lungs while my face was still buried in my pillow.

What should I do? Why did I take a lot of shots of alcohol which made me rash with my actions in the first place?

What should I say to him tomorrow? This thought would make me sleepless all night.