The Hottest Flying Ipis In Town

Chapter 04

[ANASTASIA DIMAKATARUNGAN]

He's here.

Nana-tili akong tahimik habang naka-tingin ako sa gawi niya. Nasa labas siya ng classroom habang bitbit niya ang kaniyang bag. May mga bagong tao na siyang kasama. Mga bagong kaibigan at...

Sumandal ako muli sa upuan at bumuntong-hininga.

Nevermind. Hindi ko na lang siya papansinin para hindi na ulit ako ma-iyak. Alam ko namang na-irita na siya sa akin kaya mas pinili niyang iwan ako at sumama sa dati niyang mga kaibigan. Tss. Kasalanan ko bang ako ang pinili niyang samahan kesa sa mga frends niya noon? Siya itong bobo, eh. Hindi ko naman sinabi na putulin niya ang komunikasyon niya sa mga kaibigan niya para sa akin. Susko.

Oo nga pala, dalawang araw na rin ang naka-lipas ngunit hindi pa rin guma-galing ang black eye ni Antonio The Ipis.

Eh, gago ba naman kasi, eh. Pisilin ba naman ang dede ko? Tapos sabi niya pa, maliit daw? Kailangan pa bang ipa-mukha sa 'kin na wala akong dede? Hindi naman, 'di ba?

Napa-iling na lamang ako habang nangingiti. Bahala na kung nawalan ako ng kaibigan. Basta nasa akin si Caleb. Siya na ang ituturing kong kaibigan ngayon. Kahit na... medyo sakit siya sa ulo at nakaka-loka ang mga kilos niya. Basta sa akin siya.

Kanina rin ay tulog pa sila kuya nang iniwan ko sila kanina sa bahay. Magkasama sila ni Caleb sa iisang kwarto at natatakot ako na baka mabuntis si Caleb.

Charot. Hahaha. Adik ang kuya ko, pero hindi 'yon fan ng Yaoi. Noon nga ay pinanood ko siya ng Yaoi, nagsisi-sigaw siya bigla dahil sa pandidiri. Na-trauma siya ng tatlong linggo dahil sa napanood niya. Hahaha.

Muli kong sinulyapan ang labas ng classroom ko.

Well, nawala ang kaisa-isahang kaibigan ko kaya tinangka ko na namang saktan ang sarili ko. Ang tanga-tanga ko. Hindi ko napansin na nandiyan pa pala ang kuya ko. Kapag nawala ako, paniguradong iiyak iyon. Mahal na mahal ako no'n, eh. Kapag may ginagawa nga akong hindi maganda sa sarili ko ay laging sarili niya ang sini-sisi niya kahit na wala naman siyang kasalanan.

Nandiyan siya lagi sa tabi ko, at may bonus na ipis pa. I still have them, right? Hindi nila ako iiwan, 'di ba? Ang mang-iwan, patay sa akin.

Ilang minuto lang ay dumating na si Sir. Mukha pa lang ay mukhang mainitin na ang ulo.

Napapa-iling na tiningnan ni Sir ang notebook sa table niya. "Hay late agad, pasukan pa lang."

Humalumbaba ako at humikab. Ngunit agad din akong napa-tigil nang mag-salita si Sir habang naka-tingin sa pinto. Mukhang medyo ina-antok pa si Sir dahil pa-hikab-hikab pa siya. Sabog din ang buhok niyang halatang hindi pa nasu-suklayan.

"Caleb, pasok na. Huwag kang mahiya, come here and introduce yourself," sambit niya saka tumingin sa labas ng pinto at ngumiti.

Napa-tigil ako nang madinig ko iyon. Ka-pangalan ni ipis, ah? Sinong Caleb naman kaya 'to? Akmang pipikit na sana ako dahil sa antok nang...

Nalaglag ang panga ko sa sahig nang makita ko ang lalaking pumasok sa classroom. g**o-g**o pa ang buhok niya at halatang kagi-gising niya pa lang din. Medyo gusot din ang uniporme niya.

Shit! Paano siya napunta rito?!

Gulat na tinitigan ko ang lalaking naka-tayo sa harapan ng classroom namin. Agad na dumapo ang paningin niya sa akin saka siya ngumiti ng matamis.

Hindi... Hindi!

"Introduce yourself."

Ngumiti siya at nai-ilang na nag-salita. "Hi... My name is Antonio Caleb, 20 years of existence and..." Bumaling muli siya ng tingin sa akin saka siya mas ngumiti ng malawak na para bang nakahanap na siya ng kakampi niya.

Shit, s**t, s**t!

"...and I'm a cockroach,"

"Hahaha joker ka pala, kuya," sambit ng isa kong ka-klaseng naka-upo sa harapan.

Kinabahan ako lalo.

Shet, paano siya nakapag-enroll? Wala akong pasok no'ng Thursday at Friday at magka-kasama lang kaming tatlo sa bahay. Paanong--

Ahh...

Alam ko na.

Kuya!

"Joker? I'm not," seryosong sagot ni Caleb. Napa-lunok ako dahil sa kaba. Dinig ko ang impit na pag-tili ng maha-harot kong kaklase.

"Okay, take your seat. Maraming bakante riyan, pumili ka nalang," utos ni sir.

Naka-ngiting tumango ang depungal at maangas na nag-lakad palapit sa akin.

He's hot, I know, pero...

Hindi ko alam ang tungkol dito! Bakit?! Bakit niya na-isipang mag-aral?! Aning na kapatid ko talaga iyon para ipasok dito sa school si Caleb!

Naka-ngiting umupo si Ipis sa bakanteng upuan na nasa tabi ko. Kita ang mapu-puti niyang ngipin dahil sa lawak ng ngiti niya. Napa-ngiwi ako nang mapansin kong sinu-sundan kami ng mga tingin ng mga kaklase ko. Mapa-babae man o lalaki.

"Paano ka naka-pasok dito?" pa-bulong na tanong ko sa kaniya. Tumawa siya ng nakaka-loko saka siya sumandal sa upuan at nag-pose na para bang isang model ng Baygon. Charot.

"Your brother enrolled me," sagot niya sa akin.

Sabi na!

Teka nga, paanong na-enroll siya ni kuya? Iba kasi ang school na 'to. Kapag nag-enroll ka ay agad kang papa-pasukin kahit na hindi ka pa naka-uniporme basta ba't new student ka. At dahil dito rin nag-aral si kuya, sigurado akong pinahiram siya nito ng uniporme.

"Ipis ka 'di ba?" wala sa sariling tanong ko.

Tumango siya at muling ngumiti. "Yes! I'm a cockroach and I don't remember my surname."

Proud pa siya niyan.

"He made a... ahm... what do you call that?" Saglit siyang nag-isip. "Fake documents! Yeah, he made them for me. He's genius, you know? From now on, my name Caleb is now my surname," naka-ngiti at tuwang-tuwa na sambit niya.

Genius? Genius?! Si kuya ay genuis?

Pero paanong...

Dapat naka-register ang records niya, 'di ba? LIS ba ang tawag doon? Saka kailangan niya ng LRN mula sa school na pinasukan niya from elementary to highschool, 'di ba? At saka, dapat ay first year palang siya! Baka magka-problema kami nito? Kung tutuusin, hindi pa naman masyadong late si Caleb sa enrollment. Ang kaso, paano kung tingnan nila agad ang mga record ni Caleb---na wala naman talaga?

Napa-kamot na lamang ako. Mamaya ko na 'to po-problema-hin.

"Naligo ka?" tanong ko.

"Uh, no," kakamot-kamot sa pisngi na sagot niya.

Halata nga. Mukha kasi talaga siyang bagong gising.

Tumikhim ako saka umusog palapit sa kaniya. "May tanong pa ulit ako."

At sana ay sagutin niya ng maayos... Lagi ko kasing iniisip 'to kapag ako lang ang mag-isa.

Nag-salubong ang kyot niyang mga kilay. "What is it?"

"May relasyon ba kayo ni kuya? My Husband's Lover, ganern?" ngiwing tanong ko habang naka-titig ako sa kaniya.

Tanggap ko naman ang relasyon nila kung sakali.

Well... yeah. Malakas din minsan ang imagination ko. Na-sobrahan ako sa Crimstix.

Natawa ako nang bigla niya akong matalim na tiningnan. Tinaasan niya rin ako ng kilay saka niya ini-angat ang kamay niya at ipinatong sa...

OMG!

Bakit niya ba ginagawa sa akin 'to? Lagi niya na lang pinipisil ang boobs ko!

Lol. Baka may boobs?

Pero kahit na! Babae pa rin ako! May dede man, o wala, kailangan pa rin niya akong respe--potangina!

Dinalawa niya na ang pinipisil niya!

Hindi ako maka-galaw. Imbis sigawan ko siya o sapakin ay hindi ko magawa. Masyado akong nagulat dahil hindi ko akalaing gagawin niya rin ito sa 'kin sa school!

Ngumisi siya at nakaka-lokong tinitigan ako. "Do you really want to try me, Ms. Dimakatarungan, huh? Cockroaches can 'do' a woman too."

"Sir! May nagpi-pisilan ng mga dede rito, oh!" sigaw bigla ni Bernardo na siyang nagpagulat sa akin.

Natauhan ako at agad kong tinampal ang mga kamay ni Caleb na nakapisil sa magkabilang dibdib ko. Pucha. Nakakahiya.

-

-

IMPYERNO. IMPYERNO. IMPYERNO!

Tulala akong umupo sa sofa. Agad akong naka-hinga ng maluwag dahil naka-uwi na kami. Puro ka-weirdohan kasi ang ginagawa ni Caleb sa labas!

Katulad na lang no'ng nasa daan kami kanina...

03:04 PM

"Caleb? Hala, nasa'n na 'yon?!" nata-tarantang hinagilap ko siya sa paligid. s**t! Ang dami pa namang tao rito sa palengke!

"Hala... nasaan na--- Antonio Caleb!"

Anong ginagawa niya roon?!

Pa-takbo ko siyang nilapitan. Pilit niyang isini-siksik ang sarili niya sa butas ng imburnal na naha-harangan ng ilang bakal.

Pinagti-tinginan na kami ng mga tao... Oh, f**k, nakaka-hiya!

"Anong ginagawa mo riyan, gaga ka?!" hiyaw ko sa kaniya. Tumingala siya sa akin at nahi-hirapang ngumiti. Hindi niya na yata kaya dahil nai-ipit na siya.

"This is where my home is... and some of my friends are here."

Ano?! Naka-tira ang mga kaibigan niya sa imburnal?!

Ah... Hayop na 'yan...

Mga kaibigang ipis.

-

-

Haay...

Nakaka-hiya talaga.

Nahirapan akong hilahin siya kanina paalis sa imburnal na 'yon. Nahulog pa nga iyong isa niyang sapatos kaya mas lalo kaming nahirapan pa-uwi.

At ngayon, naabutan naming nasa bahay na si kuya at nagpapa-tugtog na naman ng mga jejemon songs niya.

Mabilis na ngumisi si kuya na parang kriminal saka siya bumaling ng tingin kay ipis na naka-tayo sa pintuan.

"What is your study, bro?" pangisi-ngisi pang tanong niya.

Ano raw? Ano na naman ang pinagsasabi niya? Napakunot ang noo ko, pati na rin si Caleb. Nagu-guluhan kaming tumitig kay kuya.

"Uhh... What is your college?" nakangisi pa ring tanong ni kuya na halatang inaasar ako. Alam niya rin kasing madali akong mainis lalo na sa mga katulad niyang nilalang.

"Ehh... What is your pag-aaral?" tanong niya muli na mas nagpa-bobo sa utak ko. Bobo rin naman ako sa English, pero hindi ganito kalala!

Napa-simangot ako, samantalang tumawa naman ang ipis.

Natawa na lang din ako. "Iba talaga ang nagagawa ng puyat, ano, kuya?"

Kahit ganiyan siya ay talaga namang hindi ko mai-pagkakaila na napapa-saya niya ako. Medyo nakaka-inis siya pero lagi niya namang bina-bago ang mood ko. Hakhak!

"Bwahaha! I know! I'm twenty-five years old!" wala sa sariling sabi niya saka pabagsak na umupo sa couch.

Tinawanan ko muli siya. "25 years old na may utak na 5 years old?"

"Che!" ismid niya sa akin.

************

"Ana." Dinig kong tawag sa akin ng isang tinig.

No.

"Shut up," agad na angal ko.

"Anaaaa."

NO!

Tinakpan ko ng unan ang aking mukha. "Shut up!" inis na sigaw ko.

Bakit ba kasi dito matu-tulog ang ipis na 'to?!

Yinakap ko ang unan kong hotdog saka inis na umismid.

'Yong ginawa niya sa 'kin sa room kanina! Argh! Nakakainis! Napa-galitan tuloy kami! Iyong ginawa niya rin kanina sa palengke... mas nakakahiya!

"Pwooh. It looks like a tail," sambit ni Caleb sa sarili niya saka tumabi sa akin. Inalis ko ang unan sa mukha ko at nilingon siya. Wala siyang pang-itaas ngayon dahil ayaw niyang mag-damit. Nangangati raw kasi siya.

Napa-kunot-noo ako sa sinabi niya. Tail? As in buntot? Anong tail na naman ang sinasabi nito? Bagong natuklasang bagay?

Humarap ako sa kaniya. Mukhang curious talaga siya dahil na rin sa ekspresyong naka-paskil sa mukha niya. Para bang may bagay na pala-isipan sa kaniya.

Ah... ano naman kaya 'yon?

"Mukhang buntot? Ang ano?" takhang tanong ko at saka umupo sa kama.

Buntot daw...

"This," aniya saka ini-labas bigla ang putotoy niya.

Mukhang buntot 'yan?! 'Yong etits niyang iyan, mukhang buntot?!

Buntot, eh, nasa harap?!

Namu-mutla akong bumagsak sa kama. Feeling ko ay mamamatay na ako. Nade-drain na ang energy ko at baka mamaya maya lang ay matuluyan na ako.

Someone help meh, ples.

**********