HINDI gaanong abala ang napuntahan nilang istasuyon ni Kenji. Hinayaan niya na lang na ito ang bumili ng tiket dahil hindi gusto ang masyadong gumalaw nang mga sandaling iyon. Mabigat ang dala-dala niya hindi lang sa balikat pati na rin sa kaniyang dibdib. Ibayong lungkot ang nararamdaman niya sa pagkawala ng kaniyang alagang aso bagay na nagpapahina sa kaniya mga kamay at paa. Pagsisi ang tanging naglalaro sa likuran ng kaniyang isipan. Nais niyang umiyak ngunit kahit anong gawin niya ay walang luhang mamalisbis sa kaniyang pisngi mula sa kaniyang mga mata. Pakiwari niya ay nagsara na ang lahat ng kaniyang emosyon kaya kahit ang pagluha ay hindi niya magawa.
Kumilos lang siya sa kinatatayuan nang lapitan siya ng kaibigan niyang si Kenji na inaabot sa kaniya ang tiket na kulay berde. Tina
