Sumapit ang dapit-hapon. Wala akong magawa, nakatambay lang ako sa labas habang nakatingin sa mga tanim naming halaman. Simula noong dumating si Orwa, napuno na ng mga halaman ang bakuran. Mas maganda at mas magaan daw sa pakiramdam ang mga bulaklak. Mas dumami nga lang ang aalagaan namin. Halaman siya kaya malamang sa malamang ay nais niya na napapalibutan siya ng mga ito. Kung maaari nga lang baka sa bundok na kami tumira.
Pero habang nakatingin ako sa mga halaman na ang sabi ni Orwa ay nagpapasaya, bakit ganoon? Mas lalo akong malungkot? Susme! Tig-drama ba ngayong araw? Bakit ang drama ko na masyado? Kailangan talaga makahanap na ako ng trabaho, hindi ako pwedeng mag-isa. Kung anu-anong drama ang nasa utak. Sana nga lang may makita kaagad ako. Malamang kung tatagal pa akong ganito, b
