“Bilitan mo, betty. Kanina pa dapat tayo umalit.”
Wala akong kahit na anong marinig kay Sunny kung hindi ang kanina pa niyang reklamo. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit siya ganito kaatat. Dapat kasi ay mamaya pa talaga ang alis namin, nagising lang siya ng maaga, ang gsto niya ay umalis na kami agad.
“Mamaya pa nga tayo dapat aalis,” reklamo ko. Napakamot pa ako sa ulo ko para lang ipakita sa kaniya na medyo dismayado talaga ako sa ginagawa niya.
“Giting na ang mga katama natin, kaya alam kong pwede na tayo umalit.” Pinagpipilitan talaga niya ang gusto niya.
“oo na, sandali lang ha?”
Matapos ko itong sabihin ay padabog akong umalis sa harapan niya. Kinuha ko ang bag na nasa gilid ng drawer ko.
“Lalabat na ako, titingnan ko lang tila,” paalam nito at kahit na hindi pa
