“KUMUSTA ka na Hada?” tanong ni Rowena sa dalaga habang nakaupo ito sa gilid ng kama samantalang nakapuwesto naman sa isang silya si Adrian.
“Ewan ko Wena,” malungkot na nagkibit siya ng kaniyang mga balikat. “Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon. Halo-halo ang emosyon at pakiramdam ko. Hindi ko maipaliwanag...” bumuntong-hininga pa siya nang malalim. “...mag mula no’ng maging kami ni sir Cohen, ang dami ng nangyari. Parang biglang naging roller coaster ang takbo ng buhay ko.” Aniya. “Una, nalaman ko na ampon lang pala ako ni tatay. Tapos nalaman ko na si ma’am Ximena at Don Simon pala ang totoo kong magulang. Mag p-pinsan pala kami ni Cohen. Tapos mama pala ng lalaking mahal ko ang may pakana ng lahat ng ito. Kung bakit ako nawala sa totoo kong pamilya. Hindi ko alam. Hangga
