CHAPTER 47

3530 Words

“HOW ARE YOU?” bungad na tanong ni Cohen kay Hada nang sagutin ng dalaga ang kaniyang tawag. Rinig pa ng binata ang pagpapakawala nito ng malalim na buntong-hininga mula sa kabilang linya. “What was that for?” kunot ang noo na tanong niya. “May iniisip lang ako.” Tipid na saad nito. “Sweetheart, sabi ko naman sa ’yo ’di ba... huwag mo na munang isipin ang ibang problema. Magpahinga ka na muna at least para makabawi ka manlang sa ilang araw na wala kang maayos na pahinga.” “E, hindi ko nga kasi maiwasan Cohen. Ano ba ang gusto mong gawin ko? Ang isipin na normal lang ang lahat? Napakahirap naman kasi no’n.” “Hindi naman sa gano’n Hada. Siyempre naiintindihan ko ang nararamdaman mo ngayon dahil iyon din ang nararamdaman ko,” aniya at siya naman ang nagpakawala ng buntong-hininga pagkuwa’

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD