HATINGGABI nang maalimpungatan si Guinevere dahil sa haplos sa kanyang pisngi. Dala ng takot ay napatili siya. Pero hindi nakawala ang tili niya dahil maagap na natakpan ang kanyang bibig. Then a familiar scent filled her senses.
Charlie…
“Sshh, huwag kang matakot, Gwen. Ako ito, si Charlie. Huwag kang matakot. Hindi kita sasaktan. I’ll never do that,” anito bago tinanggal ang palad na nakatakip sa bibig niya.
“Charlie,” aniya bago naupo at sumandal sa headboard ng kama. Inabot niya ang lampshade para buksan iyon pero pinigilan siya ng binata. Sinanay ni Guinevere ang kanyang mga mata sa dilim. Unti-unti ay naaninag na niya ang profile ng binata. Nakaupo ito sa gilid ng kama. “What’s wrong with you, Charlie? Anong oras na? Bakit narito ka sa silid ko? Ini-lock
