NAKAHIGA na si Guinevere sa kanyang kama at handa nang umidlip nang may mag-doorbell. “Argh, please get lost. Bumalik ka na lang. I’m beat,” usal niya bago isinubsob ang mukha sa malambot na unan. Agad din naman siyang napabangon nang maalala si Clara. Pero katatawag lang niya at sinabi ni Clara na paalis pa lang ang mga ito sa airport.
Bumangon na rin siya. Mabilisan niyang hinubad ang malaking loose shirt na pantulog at agad nagsuot ng sando at shorts. Nang maayos na ang sarili ay dali-dali na siyang bumaba, lalo pa at nakadiin na yata sa buzzer ang kamay ng nagdo-doorbell.
“Yes— Charlie!” gulat na bulalas ni Guinevere nang mapagbuksan niya ang binata ng pinto.
“Hi,” anito bago walang sabi-sabing pumasok sa loob ng bahay kahit hindi niya iniimbitahan.
