CHAPTER 21
1511 Words
Chapter 21: Hit and Run
PADABOG na umupo ako sa shot g*n seat ng kotse niya. Hindi pa rin humuhupa ang galit ko sa kanya kanina lang.
Tapos sasabihin pa niya na dissapoint siya sa akin? Goddamn it, fucktard! Hindi man lang niya alam ang mararamdaman ko kung makikita ko ang babaeng iyon na makakasama namin? Urgh!
"Wear your seatbelt, Xena," I heard him saying those words. Yikes, I just rolled my eyes and ignore him.
I hate him. Tapos Xena na ang tawag niya sa akin? Nasaan na ang 'baby'?! s**t talaga.
These past few days ay mabilis na uminit ang ulo ko. Dumagdag lang ang t-rantado kong asawa at ang pangit na mukha ni Maria Conrad.
Narinig ko naman ang pagbuntong-hininga niya na tila suko na siya sa katigasan ng ulo ko.
Hinawi ko palayo sa akin ang kamay niya noong sinubukan niyang isuot sa akin ang seatbelt.
"Xena," mariin at malalim ang boses niya nang bigkasin niya ang pangalan ko. Pero nanatili pa rin akong walang kibo at nasa labas lang ng bintana ang mga mata ko.
Ayokong makita ang pagmumukha niya. Mas naiirita lang ako lalo.
"Hindi pa ba tayo aalis?" Napaismid ako nang itanong iyon ni Conrad.
Ang g*ga, manhid ba siya at hindi niya nararamdaman ang bigat ng atmosphere sa loob ng kotseng ito?
Ang walang hiyang babae. Isa pa 'to. Hindi ba niya alam na dapat pamilya lang?! Pamilya lang dapat ang nagbabakasyon at hindi siya kasama roon!
Isa lang siyang katulong sa mansion namin! Oo, katulong na siya dahil tapos naman na talaga ang role niya. Pero ang g*ga, natuto pang maglinis at magluto para lamang mapansin siya ng asawa ko. Tsk.
Iyon ang ways niya dahil alam niyang wala akong talento sa kusina. At hindi ako sumubok na gawin iyon lahat. Bakit? Parang sinabi ko na tinatanggap ko na ang imaginary challenge niya. Na nakikipag-kompetisya ako sa kanya.
"Hindi tayo aalis kung ganyan ka pa rin, Xena," he said in flat tone. I rolled my eyes again.
"What do you want me to do?" tanong ko sa kanya pero hindi ko siya sinulyapan.
"Xena, what's wrong with you? Bumabawi na ako, 'di ba?! Dalawang taon na akong bumabawi sa 'yo pero bakit ganyan ka pa rin?!" Ngayon ay hindi na niya napigilan ang sarili niya na pagtaasan ako ng boses.
F*cking sh*t! Marahas na binuksan ko ang pintuan ng sasakyan niya at buong puwersa rin ito sinara. Wala akong pakialam kung masisira ang kotse niya.
Nakakainis!
"s**t! Where are you going now, Xena?! Xena!" tawag niya sa akin pero nagdire-diretso lang ako sa paglalakad sa subdivision.
Bahala siyang maputulan ng ugat diyan sa kakasigaw sa pangalan ko. T-ngina niya.
"Xena! f**k! f**k! Bumalik ka!"
Isang mabilis na itim na sasakyan ang biglang tumawid sa direction ko pero huli na bago pa man ako makaiwas.
Hindi ko pinikit ang mga mata ko dahil hinahanda ko ang sarili ko sa paparating na sasakyan. Unang nabangga ang kaliwang paa ko at nagpagulong-gulong pa ang katawan ko sa hood ng sasakyan.
Hindi naman malakas ang impact nito sa akin dahil mabilis ang pagmamaneho nito pero hindi ko pa rin maiwasan ang mapangiwi lalo na noong bumagsak ulit ako sa sementadong kalsada.
Naitukod ko ang dalawang kamay ko sa kalsada. Nagtaas-baba ang dibdib ko dahil sa hiningal ako sa nangyari.
Nag-igting ang panga ko nang makita ko ang walang plate number ng sasakyan na iyon.
For f*****g sake, 8:00 pa lang ng umaga ay ganito na kaagad ang mangyayari sa akin.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako tinatantanan ng mga hayop na iyon. I wonder kung kanino nga ba kalaban iyon. Sa akin ba, kay papa o kay Senator Miamor? I don't have any idea.
Nanalo kasi si Miamor as as senator two years ago at ngayon nasa presidential candidate na siya. At noong malaman na tatakbo bilang president si Miamor ay hindi na naging tahimik ang buhay nito.
Palagi na siyang hinahabol ng kamatayan. Well, magulo ang buhay kong ang pamilya mo ay kakambal na nito ang politika.
Napakunot ang noo ko nang may humawak sa magkabilang pisngi ko at ang nag-aalalang mukha ng asawa ko ang bumungad sa akin.
"You okay, baby? Are you h-hurt? M-May sugat ka ba, ha?" sunod-sunod na tanong nito sa akin at hindi magkamayaw sa pagtsi-check sa katawan ko kung may sugat ba ako o wala.
"Please, answer me baby! Okay ka lang ba, ha?" Pinikit ko ang mga mata ko at mabilis na niyakap ako nito.
Napasubsob tuloy ako sa matigas at mabangong dibdib ng asawa ko.
Natanggal na naman ang shade ko. Nasira na naman.
"F*cking follow the black car! 'Yong walang plate number. Yes!" sabi niya mula sa kabilang linya habang yakap-yakap pa rin ako. Siguro 'yong mga security ng subdivision ang tinatawagan niya.
"Sh*t!" Nagpabigat ako nang tinangkang bubuhatin niya ako.
"I'm fine! You don't have to worry about!" saad ko at tinulak ko siya sa dibdib.
"I'm taking you to the hospital, Xena, please! Come on, kailangan mong magpa-check up sa hospital," pamimilit niya sa akin.
Tumayo ako at mabilis na inalalayan niya ako ng biglang nandilim ang paningin ko. Parang nahihilo ako.
Napahawak ako sa puson ko ng bigla itong kumirot. "A-ang sakit," halos naiiyak na wika ko at nakangiwi ang mukha ko.
"See, baby?! May masakit na sa 'yo! Dadalhin kkta sa ospital!" hysterical na sigaw nito sa akin.
Napahawak ako sa braso ng asawa ko habang ang free hand ko ay nasa tiyan ko pa rin.
"O-okay lang talaga ako. Hindi naman ako nasaktan. Baka...menstruation ko lang ito," paliwanag ko pero hindi man lang nabura ang sakit sa puson ko.
"Anong hindi nasaktan?! Nabangga ka kanina ng kotse ng putangina na 'yon!" sigaw nito kaya sinampal ko ang bibig niya.
Nagmumura ako, oo. Pero ayokong marinig ang malulutong niyang mura. Naiirita ako.
"Dalhin mo na lang ako sa mansion. I'm fine, Eson. I want to rest, come on," anas ko at iniyakap ko ang braso ko sa leeg niya. Narinig ko na naman ang pagbuntong-hininga niya.
"Hard headed wife," I heard him murmured at saka niya ako maingat na binuhat.
"Natakot ako kanina... f**k. I'm so sorry. Kung hindi na lang sana ako sumagot pa sa 'yo ay hindi ka sana bumaba pa sa kotse ko. Hayon tuloy ang nangyari sa 'yo, I'm so sorry baby," sincere na sabi niya.
Sana nga. Sana nga palagi ka ng ganyan, Eson. Sana ay hindi ka na magbabago pa.
Manatili ka na lang na ganyan. Na palaging mabait at inaalagaan ako. Kahit ang tigas-tigas ng ulo ko. Sana mapagtsa-tsagaan mo pa ang ugali ko.
Sana hindi ka na madi-dissapoint sa akin ulit.
***
Kasalukuyang ginagamot ng asawa ko ang maliliit na galos at sugat na nakuha ko lang sa aksidente kanina. Palad ko lang naman since nakasuot ako kanina ng manipis na baby blue long sleeve.
"Madalas bang ganito, Xena?" bigla ay tanong niya sa akin.
"Ang alin?" nagtatakang takang ko sa kanya pabalik.
"Ang ganitong aksidente. Alam mong napaka-sensitive ninyong mga babae, Xena. Ang pagbagsak mo kanina sa kalsada ay magiging sanhi talaga iyon ang hindi mo pagbubuntis," kuwento niya.
Naalala ko ang mga nangyayari sa akin sa nakaraan. Oo, madalas na ganito ang eksena ko. Iyon kaya ang dahilan kung bakit hindi na ako magkakanaak pa?
Iyon kaya? Kasi inaamin ko sa sarili ko na hindi ako nagpapasuri sa doctor sa tuwing may ganoon na eksenang mangyayari sa akin.
I told you, malakas ako physically. Kaya walang-wala lang sa akin ang kanina. Nagpapagamot lang ako sa hospital kung hindi ko na talagang kaya. Kung sobra na ang sakit na dinadala ko.
"What are you, Xena?" he asked me once again. He made sure na seryoso siya no'ng itanong niya iyon sa akin.
Marahan na dumampi ang daliri niya sa labi ko habang ang isa naman ay hinahaplos ang pisngi ko.
Ang bilis-bilis nang t***k ng puso ko sa tuwing nasa malapit lang talagang siya sa akin. Ganito kagulo ang puso ko.
"You have scar, baby. Hindi lang 'yon isa o dalawa. Alam kong marami ng bakas ng tama ng b***l ang katawan mo," mahinahong saad niya.
Yeah, marami nga akong scar but I have doctor to removed that ugly scars. Pero, alam kong hindi naman iyon talaga visible kasi natanggal na nga lahat. Pero doctor nga siya at nakikita pa rin niya ang mga bakas.
Radiologist doctor lang naman ang asawa ko. He is dealing with the monitors or checking up the results of the body scan and such.
Hinaplos ko ang buhok niya nang sinubsob niya ang mukha niya sa pagitan ng leeg at balikat ko.
"What are you, Xena?" tanong niya sa akin ulit.
"Does it matter?" sa halip na iyon ang sinabi ko.
"You are my wife, baby. And a trouble maker. I wonder kung nasanay ka na sa ganitong eksenang nangyayari sa 'yo," aniya.
"Oh? I'm Atty. Xena Carter."
"Xena Carter- Mojeh, baby. Don't forget my surname," pagtatama nito sa akin.
"Hanggang kailan ka ganito, Eson? Hanggang kailan?" tanong ko sa kanya na hindi na niya nasagot pa.
- Writer
