CHAPTER 23
2040 Words
Chapter 23: Compatible, how come?
"HEY are you nervous, baby?" my husband asked me with a worried looks.
Nakahiga na ako ngayon sa hospital bed at naghahanda pa lamang sa pagkunan sa akin ng blood for Kienna.
Yes, I'm nervous. Hindi ko alam kung saan o bakit ako kinakabahan. Hindi naman ako takot sa karayom kasi immune na ang sakit sa katawan ko. Maliit man 'yan o malaki.
Maybe kinakabahan ako for Kienna? Paano kasi nangyari na nagka-dengue siya? Dinadala ba ni Conrad sa ibang lugar na hindi safe ang bata? Malaman ko lang talaga ay baka mapapalayas na siya ng wala sa oras. At wala akong pakialam kung magalit pa ang asawa ko at mag-away pa kami. Dahil sa kanya ay napahamak ang anak namin.
Hindi naman siya marunong mag-alaga ng bata! She's doesn't deserve na kilalanin bilang ina ng bata! Tsk.
B-But, how come na naging compatible kami ng bata? Tapos kahit ni isa sa kanila ng biological parents ay walang ka-match ng dugo. Paanong nangyari na ako pa?
Napapikit ako nang maramdaman ko ang mainit at malambot na bagay ang dumampi sa noo ko. Hinawakan ko siya sa kamay niya na at tipid na ngumiti.
"I'm fine... Don't worry about me," malambing na saad ko at sinapo niya ang pisngi ko.
"I'm so sorry, baby. Please forgive me..." Kumunot ang noo ko nang bigla siyang humingi ng sorry sa akin. Biglaan?
Bakit siya nagso-sorry sa akin? Alam ko na marami siyang nagawang kasalanan sa akin pero nakakagulat naman?
"Sorry for what?" I asked him, I made sure that I am serious when I asked that question.
"I want to keep you forever, baby...but--" hindi na niya natapos ang sasabihin niya sana nang lumapit na sa amin ang doctor.
Hindi ko binitawan ang kamay niya at mas humigpit ito. "Let go, baby..." sa nanghihina niyang boses at bakit ako nasaktan sa sinabi niyang iyon?
I knew he referring to my hand. Pero b-bakit feeling ko ay iba ang tinutukoy niya? Na hindi ang kamay ko ang gusto niyang i-let go ko?
For some reason, my heart is breaking because of that word. Hindi ko na tuloy gustong bitawan ang kamay niya.
"Eson..."
"I'm sorry," iyon lang ang huling katagang binitawan niya after that at dinala na ako sa room ng anak namin.
W-what was that, Eson?
Bakit may masama akong kutob? Bakit tila nasasaktan ako sa sorry niya? May meaning ba iyon?
Tila tinutusok ako ng maraming karayom sa puso nang makita ko si Kienna. May namumuong mga luha sa mga mata ko at para akong kakapusin ng hininga. Ang makita ko lang si Kienna na nakahiga sa kama at walang malay. Naka-oxygen mask siya at maputla ang balat.
"At this moment, I am still doubting about the three of you. Kung titingnang mabuti. Sila ang tunay na mag-asawa kung hindi ka lang kasama. But you claimed that you are the mother pero bakit sinabi ng isa na siya ang magdo-donate ng dugo for the patient? And for me, I can say that you are the mother. Malaki man ang similarity ng bata sa ama nito ay hindi naman nalalayo ang mukha mo sa kanya. She have your... eyes," sabi niya at ako naman ang nagulat.
Lumalakas ang tambol sa dibdib ko. That's impossible. Pero nakalimutan ko bang sabihin sa inyo na nakuha ni Kienna ang mga mata ko? Ewan ko kung paano'ng nangyari iyon. Pero naisip ko lang na pinaglihian ako ni Conrad.
And how c-come...
"Wala sa dalawa ang may blue eyes pero alam ko na nakatago riyan sa shades mo," nakangiting saad niya at tinanggal nga ang shade ko. Namamangha siya nang titigan ako sa mga mata ko.
"Tell me, sino ba talaga ang biological mother ng pasyente? Ikaw ba o ang babaeng nasa labas ng kuwarto na ito?" tanong niya sa seryosong boses.
"I can't bare a child," iyon lamang ang isinagot ko sa kanya.
"Surrogate mother?" he asked.
"What is the meaning of that?" nagtatakang nagtatanong ko naman.
Surrogate mother nga ba ang tawag kay Conrad or what?
"Surrogate mother. A person that takes on all or part of the role of mother to another person. A woman who bears a child on behalf of another woman. Either from her own egg fertilized by the other women's partner or from the implantation in her uterus of a fertilized egg from the other woman." Mas lalo ko lang hindi naintindihan ang paliwanag niya about the surrogate mother.
All I know is, ginawa lang iyon ng asawa ko at ni Conrad kaya sila nakabuo ng bata at iyon ay si Kienna. Pero...
I remember my husband's friend... f**k no! Ayokong umasa! Ayokong paasahin ko lamang ang sarili ko na posibleng...ako nga ang ina ni Kienna? That's impossible right?
"Do you want a DNA test? There's a percent na mula sa sinapupunan ng iba ang anak mo kung sakali. Pero mataas din ang porsyento ng tunay na ina ng bata at maging sa ama nito," aniya.
"No, don't do that..." sabi ko at umiling.
Ngumiti lang siya bago tiningnan ang wall clock at muli akong sinulyapan. "It's time..."
Napapikit-mata ako nang maramdaman ko na ang pagbaon ng karayom sa balat ko at ramdam ko pa ang pagkawala ng dugo ko ro'n.
Hindi ko alam kung umabot ba ng isang oras o higit pa ang pagkunan ng dugo mula sa akin basta ang naalala ko ay nakatulog ako.
Nagising na lamang ako ng maramdaman ko ang masuyong paghaplos sa pisngi ko.
I opened my eyes pero muling napapikit nang sumalubong sa akin ang maliwanag na sinag ng ilaw sa loob ng kuwarto.
"Baby...how are you? Nakakaramdam ka ba ng panghihilo or something?" nag-aalalang tanong niya sa akin. Dahan-dahan naman akong bumangon at dagli ay inalalayan ako ng asawa ko.
"Kamusta ang anak natin?" tanong ko sa kanya at gumuhit ang ngiti sa labi niya.
He kissed my forehead bago siya sumagot, "Kienna is fine, baby. Stable na ang conditions niya and thank you for saving our daughter, baby."
"Nasaan siya?" tanong ko sa mahinang boses.
Okay naman na ang pakiramdam ko. Walang masakit at parang maayos pa nga na para bang hindi ako nag-donate ng dugo.
"Nasa other room, baby. Nasa tabi lang nito at saka, dalawang araw kang tulog," saad niya na ikinagulat ko.
"W-What?!"
"That's why you need to rest. I was worried dahil hindi ka na nagising pagkatapos kang kunan ng dugo at ang sabi ni Dr. Reign ay normal lang iyon sa 'yo. Kailangan lang daw ng pahinga. So, may gusto ka bang kainin? Alam kong gutom ka na."
"Anything, basta ikaw ang magluluto," sabi ko na lamang at huminga nang malalim.
"Nasa hospital na tayo ni Lervin, baby. Nasa Manila na tayo. So, hihiramin ko na lamang ang kitchen ng cafeteria--"
"No! Gusto ko ang lutong bahay!" putol ko sa sasabihin niya at bahagyang nagulat pa siya. Napaawang ang labi nito pero nang makita ang reaction ko ay mariin na pinaglapat niya ang mga labi niya.
"Okay, baby. Rest for awhile. Saglit lang ako," aniya. Hinalikan niya ako sa labi bago lumabas.
Minutes later ay pumasok si Dr. Reign at Lay. Gumuhit ang pagtataka sa mukha ko. Bakit magkasama ang dalawang ito?
"Do you know each other?" malamig na tanong ko sa kanilang dalawa.
"Ah, yes. He's one of my friend, Xenna. The ex-boyfriend of Rose Angel. Iyong Bandang Rosas kilala mo ba ang isa sa pinakasikat ng banda sa buong Pilipinas?" Inilingan ko si Lay. Hindi ko kilala at ano naman ang kinalaman ko sa bandang iyon?
"Killjoy," dinig kong mahinang bulong ng kaibigan ko na bigla ring sumulpot.
"Stop that, Cyan. Don't ever mention that name. It's sucks," tila bitter na saad nito at naging blangko ang mukha.
"Oh, naka-move on ka na? Two years din iyon since iniwan ka ni Rose Angel para lang makamit ang pangarap na ito," nakangising saad ni Lay.
"Shut up," iritadong sambit ng doctor at binigyan pa niya ng masasamang tingin ang kaibigan ko. Tiniklop na lamang nito ang bibig.
"Hi," 'bati nito sa akin at ngayon ay maaliwalas na ang bukas ng mukha niya. Bipolar 'ata siya.
"The DNA test results is here," simula niya at nagulat ako.
Mabilis na hinablot ko sa kanya ang brown envelope na hawak-hawak niya. "Bakit tinuloy mo pa rin?" walang emosyong tanong ko pero kalmado lang ang boses ko.
"Curious, madam," tipid na ngiting saad niya.
"Whats inside, Xena dear? Puwedeng malaman ang resulta?" bigla ay singit ni Miamor.
"No!" sigaw ko at lumapit sa akin si Hersey. Aagawin niya sana ang envelope mula sa kamay ko nang mabilis na iniwas ko ito at walang pasabi-sabing pinunit.
Napasinghap pa sila sa ginawa ko pero si Dr. Reign lang 'ata ang hindi man lang nagulat.
"I know the result but I respect your decision, madam. I keep it a secret from others. I know you are not ready to know the truth," sabi niya.
Napasinghap pa sila sa ginawa ko pero si Dr. Reign lang 'ata ang hindi man lang nagulat.
"I know the result but I respect your decision, madam. I keep it a secret from others. I know you are not ready to know the truth," sabi niya.
I took a deep breath. "Bakit ba nandito kayong lahat?" sabi ko at itinapon ko na sa trash bin ang punit-punit na envelope na mabilis na nilapitan ng dalawa.
Si Miamor at Hersey. Napatingin ang doctor kay Miamor na kunot-kunot ang noo.
"Is she the one of presidential candidate?" tanong nito.
Napahilot ako sa sentido ko. "Yes," maigsing sagot ko. Parang hindi, eh. Mukha siyang baliw na pinagdikit-dikit ang napunit na papers.
Bumukas naman ang pintuan at isa-isang pumasok ang ibang doctor na kung hindi ako nagkakamali ay mga kaibigan ng asawa ko.
"Where's Kierson?" tanong ni Cervin at katabi nito ang isang lalaking may madilim na aura na nakatingin lang sa akin.
"Ang killjoy ni Xena! I ca--" nabitin sa ere ang katagang bibigkasin ni Miamor nang makita ang mga doctor.
"Off-limits ang pasyente," malamig na saad ni Dr. Reign.
Kumunot ang mga noo nila habang nakatingin sa doctor. Well, pareho naman silang doctor.
"Reign Krayt, right? Na-featured ka sa Bandang Rosas as a model, hindi ba?" namamangha na tanong ni Dr. Even at lalapit na sana ito nang pinigilan ng kasamahan na doctor na may singkit na mga mata.
"Mauuna na kami sa meeting room," saad ng lalaking humila kay Dr. Even.
"Hey wait!"
"And who are you?" tanong ng isa pa, ang may-ari ng hospital. Si Lervin de Cervantes, he looks haggard at parang maraming problema sa buhay pero hindi man lang nabawasan ang kagandahang lalaki niya.
"Aalis na kami, dear. May appointment pa akong pupuntahan," ani Miamor at ang lapad-lapad ng ngiti niya.
Nagmamadali na silang umalis at hindi nakatakas sa mga mata ko na sinundan din nang tingin si Miamor ng lalaki na kaibigan ni Eson.
"Nasa bahay ang asawa ko. May problema ba?" I asked them.
"May meeting ang Team Art ngayon," si Cervin ang sumagot sa akin.
"Team Art?" naguguluhang tanong ko.
"Naghahanap kami ng cure sa sakit ng asawa ng kaibigan namin. So, lalabas na kami. Take a rest, Xenna," ani Cervin at tinanguan ko lang siya.
"Xenna," Lay called out my name.
"What?"
"Puwede bang malaman ko ang resulta na sinasabi ni Reign? Ah, hehe--- sorry," sabi nito. I glared at him kasi kaya hindi natuloy ang binabalak nito.
"I suggest you not to get stress, Xenna. Magpahinga ka at iwasan ang mabibigat na trabaho." Napatingin ako kay Dr. Reign.
"Huh?"
"Gusto mo pa bang magkaroon ng anak?" tanong niya.
"Don't bother to answer my question. Alam ko na gusto mo, sino ba naman ang hindi nais ang magkaroon ng sariling anak, right? So, if you want to bare a child. Take care of yourself and avoid the people na binibigyan ka ng stress and worst is, problems," nakangiting sabi niya.
Magaan siya kausap. Palaging nakangiti but there is something on his eyes.
"In your case, may chance pa na magkakaanak ka."
"Paano mo naman nasabi?" tanong ko sa kanya at tinaasan ko siya ng kilay.
"You were pregnant but sad to say...you miscarriage the four weeks baby.
I felt my heart ache...
Fuck. How come?
Paano niya nalaman?
- Writer
