Sinless Sinner

CHAPTER 26

IÑIGO'S POV

"I'm very sorry, Atty. Kenwood. But we can never let you handle this case anymore," nakangiting sagot sa akin ng ika-limang law firm na pinuntahan ko. It happened that one of my colleagues, Benjie, work here. "Your list of accomplishments were impressive but your reputation is not what we're looking for. You should never let your personal life to meddle with business."

"What's that supposed to mean?" tanong ko.

"Well, there are rumours circulating in the field," aniya at ngumisi pa sa akin. Hindi ko maitago ang pagkadisgusto sa mga ngiti niya. Yung ngiti kasi niya, alam mong may kakaibang kahulugan. And I know exactly what he was trying to say here. Yung rumour, it's all about me being bewitched by Eloisa Serdantes. "But I always liked that girl. She looks beautiful and pure."

"Excuse me?" Kunot-noo kong tanong. "Just get to the point. Tch." dagdag ko pa. Hindi ko kasi alam kung bakit sinasabi niya sa akin ang tungkol sa bagay na 'yon.

"My bosses doesn't want to be associated with you but I can change their mind. Perhaps, if you can make it possible for me to get her number, I can gurantee you a position here."

"Is that some kind of a joke?"

"Bro, I'm serious. Come on. Just one night with her, after that, she's all yours. Tutulungan pa kitang makapasok dito sa las firm. It's a win-win situation."

"Pathetic," bulong ko. "Seriously Benjie? I always thought that you're a pea brain, but I guess I over-estimated you," dagdag ko pa.

"Well, at least I'm not like someone I know. Acting all mighty and all pero ano? Pinatalo ang pinakamalaki niyang kaso para sa babae," sagot niya at mapangutya pa akong tiningnan.

Naikuyom ko ang aking kamao pero mabilis ko din na pinakalma ang sarili ko.

"That was all baseless rumours, Benjie. You're a laywer, you should know better."

"Tss. You are in no position to teach me," aniya. "Things are not the same now."

"Benjie, with your competency rate of 10%, you need some serious coaching," sagot ko at nginitian pa niya. I took my wallet and left some peso bill. "Coffee is on me." Muli ko siyang nginisian bago tumayo. I took my bag and left the room with my head up high.

'Tch. How patheric.'

This is all fault.

If I wasn't that stupid, this won't ever happen.

I admit. I didn't put much fight with the case but it wasn't because I was bewitched or anything.

Ginawa ko lang kung ano ang tama. Based on my own analization of the given evidences, it wasn't Eloisa Serdantes who killed Sky Sy. At first, kumbinsido din ako na siya talaga ang mastermind sa likod ng kaso but few days before the trial, something came up that changed my mind.

Someone else plotted the crime and purposedly framed her up.

"Kuya!" tanong ni Yvette matapos kumunyabit sa braso ko. Mukhang kanina pa siya nandito sa parking area. "How's your interview?"

"It wasn't an interview. Okay? I just met with someone I knew back in College," sagot ko at pilit na inalis yung kamay niya. "What are you still doing here? Akala ko ba may ka-meet ka?" tanong ko. Sumabay kasi siya sa akin sa pagpunta ko dito sa cafe kung saan kami nagkita ni Benjie.

"Uhm. Hindi dumating, e. So sabay na ako sayo pauwi. Or may lakad ka pa ba?" aniya kaya huminto ako sa paglalakad.

"Be honest. Wala ka talagang lakad, no?" Kompronta ko sa kanya at napakamot lang siya sa batok niya. "Bakit ba buntot ka nang buntot sa akin?"

"Okay fine. Wala akong lakad ngayon. I just want to make sure na you won't do anything stupid." Pag-amin niya sa akin bago sumakay sa kotse ko. "Let's go home na. I'll cook for you."

"Why are you being so nice to me lately?" tanong ko. Naghihinala na ako na may kasalanan siyang gustong pagtakpan.

"Luh. Nice naman talaga ako. Ikaw lang naman ang masama ang ugali sa pamilya natin, a?" sagot niya habang nakanguso pa. "Noon. I mean, masama ang ugali mo noon but you're a changed man na. And I'm so proud of you."

"Ewan ko sayo," naiiling kong bulong.

"Oh my God! Kuya, stop the car!" sigaw niya kaya natataranta akong napa-emergency parking sa gitna ng tulay. "s**t, is that her?" tanong niya at nagmamadali pang bumaba ng sasakyan. "Girl!" Malakas niyang sigaw kaya sinundan ko siya at hinanap kung ano ang tinitingnan niya.

Nang ma-realized ko kung sino itong tinutukoy niya, dinaig ko pa si Flash nang dahil sa bilis ng pagtakbo ko. Nagawa kong lagpasan si Yvette at maingat na dinamba ko ang babaeng nakatayo sa ibabaw ng tulay at pilit siyang pinaalis sa delikado niyang posisyon.

"Aray!" daing niya nang pareho kaming masubsob. Bakas sa mukha niya ang pagtataka pero mas kapansin-pansin ang pamamaga ng kanyang mga mata.

"Are you crazy?! What are thinking?!" Singhal ko habang tumatayo. "Why are you trying to kill yourself?!"

"A-ako?" confused niyang tanong habang itinuturo pa ang sarili niya.

"Hindi! Yung tulay!" sigaw ko ulit. "Sinusubukan nung tulay na tumalon sayo," sarcastic kong sagot.

"H-ha? Hindi!" Tanggi niya at dahan-dahan pa na tumayo sa tulong na din ng kapatid ko na visible na visible ang panginginig. "Bakit naman ako tatalon d'yan? Edi namatay ako!" sagot niya sa akin habang nakatingin pa sa mataas na tulay.

"Then what the hell are you doing up there?" iritable kong tanong.

"Hinangin kasi yung scarf ni lola, e." aniya at ipinakita pa sa amin ang isang kulay maroon na scarf. "Tapos sumabit 'don s ma— teka nga, bakit ba nagagalit ka?" sigaw niya.

"Because you scared the s**t out of me!" sigaw ko din. Pare-pareho kaming natigilan sa sinabi ko kaya't namayani ang katahimikan sa amin. "I mean..."

"Me too. I was so scared!" singit ni Yvette at yinakap pa si Eloisa. "Don't ever do that again. What if nadulas ka? Tinangay ng hangin? You could have died!" sermon pa niya.

That was good timing though...

Bakit ba galit na galit ako?

-

ELOISA'S POV

Yvette was too busy cleaning the wounds I received from the earlier incident. Gasgas lang naman ang mga 'to kumpara sa mga sugat na natama ko sa kulungan pero nag-insist si Yvette na linisin pa din.

Kasalukuyan kasing bumabyahe pauwi sa bahay. Nagprisinta kasi itong magkapatid na ihatid na ako para hindi na daw ako mag-commute.

Medyo awkward lang talaga dahil kanina pa tahimik si Iñigo at naka-focus lang sa pagmamaneho. Ito naman si Yvette, nagpapaka-nurse s***h entertainer at the same time. Panay kasi ang kwento niya tungkol sa mga bagay-bagay.

"Done!" aniya. "So, bakit namamaga 'yang mata mo?" tanong pa niya kaya nag-iwas ako ng tingin.

Ako kasi yung nahihiya sa mga nangyari kanina. I mean, yung tungkol sa meeting ko with Mr. Mendoza. Nahihiya ako kasi baka kung ano ang isipi niya, plus the fact na nandito ang kuya niya, naiilang talaga ako na pag-usapan.

"If she doesn't want to say anything, it means she's not comfortable. Drop the issue, Yvette," ani Iñigo.

"Fine. Whatever. Ikaw nga din, e. Ayaw mong mag-kwento," ani Yvette at inirapan pa ang kuya niya. "Liko ka d'yan, kuya." Turo pa ni Yvette sa daan papunta sa bahay namin.

"I know. I'm not stupid,"

"Wala naman akong sinasabi, a?" bubod ni Yvette. "Is that smoke? Kuya, may sunog over there, oh?"

"Saan?" Magkasabay naming tanong at sinundan ng tingin yung sinasabi ni Yvette.

"That's my house!" sigaw ko.

-