Chapter 47

1305 Words

Pinilit ko ang sarili kong tumayo. Hindi ko inalinta ang maputik kong damit at naglalagkit kong balat. Ang gusto ko lang ay makatakas dito sa gubat at maagapan na ang mga injuries ko sa katawan. Sa estado ko ngayon, sa panghihina at kakulangan ng dugo, parang hindi na ako magtatagal kung kikilos pa ako ngayon. Pero kung hindi naman ako gagalaw ngayon, baka dito na ako abutan ng kamatayan. Worst, baka makita pa ako ni Arturo dito. Gumulong ako palabas ng yungib, at nakiramdam sa paligid. Baka kasi nasa paligid lang si Arturo. Nagsimula akong maglakad ng mabilis palayo sa direksyon kung saan nagpunta si Arturo. Tumigil ako sa isang puno at luminga-linga sa paligid. Nang makompirma kong wala si Arturo sa paligid, nagpatuloy ako sa paglalakad. Pa-ika ika pa ang lakad ko at napadaing tuwing

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD