KELAI'S POV
Buong maghapon kaming magkasama ni Ryan at buong maghapon lang din kaming nagkwentuhan sa may park. Sa sobra kasi niyang daldal ay pareho na naming hindi namalayan ang oras. At sa maghapong iyon ay kalahati na yata ng buhay niya ang naikwento niya sa akin.
Ngayon ay kakauwi ko lang dito sa tinutuluyan ko. Hindi na ako nagpahatid pa kay Ryan dahil baka masyado na akong nakakaabala sa kaniya ngayong araw. Pumayag naman siya basta raw ay mag-take out muna ako ng pang-dinner ko. Nakita niya raw kasi ang kitchen ko na halos walang laman.
Kasalukuyan ko ngang inaayos ang pagkain ko nang biglang tumunog ang cellphone ko. Pagtingin ko ay si Mama pala ang tumatawag sa messenger ko. Agad ko naman iyong sinagot.
"Ma," nakangiting bati ko kay Mama.
"Ngayon ka lang yata nag-online anak
