KELAI'S POV
Bandang alas dyes ng gabi ay nagyaya nang umuwi si Ryan dahil pareho na kaming may kaunting tama ng alak. At sa buong oras ng pag-stay namin sa resto bar ay hindi na kami nilapitan pa ni Francis. Pero ramdam ko ang mga tinging ipinupukol niya sa amin. Pasalamat na lang ako dahil nagagawang makapagtimpi ni Ryan. Katulad kanina ay nag-taxi na kami pauwi. Mabilis lang naman kaming nakauwi dahil wala nang traffic ng ganitong oras.
"Sure ka bang hindi ka na kakain?" tanong ko kay Ryan nang makarating kami sa apartment.
"Yes. Busog na ako. Ikaw ba?" balik tanong niya sa akin.
"I'm fine," nakangiting sagot ko naman sa kaniya.
Nauna na akong pumasok sa kwarto para magpalit ng damit habang si Ryan ay nag-ayos sa salas. Balak kasi naming manood ng movie, pampaantok lang.
Pagkatapos
