Gabi, magisa si Alessandro. Hawak niya ang baso na may lamang rum. Hindi niya alam kung pang-ilan na ito. Pero sa paraang ito ay nababawasan ang sakit na nararamdaman niya.
Kung tutuusin, matagal na silang hiwalay ng asawa. Matagal nang iniwan siya ni Romina. Pero masakit pa rin sa kaniya ang gagawin niya.
"Dapat matulog ka na, baka ma-late pa ang gising mo at ma-bad shot ka sa kaniya." Ani ni Manang Ising at naglapag ng tubig sa tabi ni Alessandro.
"Last na ito Manang. Matutulog na rin naman ako." Tugon niya at tumango si Manang Ising.
Tumabi ito sa kaniya. "Bukas na ano? Sigurado ka na ba talaga? Wala na ba talagang pagkakataon na maayos niyo pa? Nasabi mo ba sa kaniya kung gaano ka nagsisisi?"
"Humingi na ako ng tawad sa kaniya Manang. Pero hindi ko naman siguro dapat banggiti
