Sa kabila ng katahimikang dulot ng dilim sa paligid, ramdam pa rin ang bigat ng tensyon sa hangin. Sa loob ng silid ni Romina, siya'y nakaupo sa gilid ng kama habang haplos haplos ang kanyang tiyan. Tahimik siya ngunit gising ang isip—patuloy sa pag-iisip kung paano niya maililigtas ang sarili sa sitwasyong unti-unting sumasakal sa kanya.
Makalipas ang ilang sandali, isang katok ang kumuha ng pansin sa kanyang pag-iisa.
"Romina..." anang tinig ni Alessandro mula sa labas.
Hindi siya sumagot, pero bumukas ang pinto at pumasok si Alessandro. Dahan-dahan itong lumapit, halatang puno ng alinlangan sa bawat hakbang.
"Hey..."
Tahimik pa rin si Romina. Hindi niya tinanaw si Alessandro, ngunit hindi rin siya umalis sa kanyang pagkakaupo.
"Gusto ko lang humingi ng sorry sa nangyari kanin," s
