Of course, that was just my wistful thinking.
Valentin owned my body until lights were already peeking at my hotel window. And even told me na mamayang gabi raw ulit bago niya ako iniwan pagkatapos paluin ang likuran kong ilang beses yata niyang pinalo sa buong durasyon ng pagniniig namin. Gago, di ba?
Hindi ko na siya pinansin at natulog na lang ako dahil ubos ang lakas ko sa kanya. Hindi ko na nga mabilang kung nakailang rounds ba kami. Ang alam ko lang, para na akong lantang gulat nang iniwan niya.
Alas dos na ng hapon ako nagising dahil sa pagkatok sa pintuan ng kuwarto ko at ang pagyugyog niya sa katawan ko. It was him waking me up.
"Nag-aalala na si Kuya. 2pm na, gising ka pa!" panggigising niya sa akin.
"At sinong may kasalanan?" namamaos kong tanong sa kanya. "At paano ka
