CHAPTER 5: Glass Debris

1935 Words
NEIL Napahinga ako ng malalim habang naghahabol ng tingin kay Caelynn. I don't why I feel this way to her. The rage I feel, I feel like my body was searching for her. Damn it! I don't know why I'm feeling this way! f**k this! Mabilis akong napalingon nang may narinig akong mahinang tawa. I was stunned to see Kara sitting on the couch. Kanina pa ba siya dyan? "Hi?" Patanong niyang bati sa akin habang may pilyong ngiti sa labi. Kaagad akong napailing at napangiti na rin. Lumapit ako sa kanyang gawi. "I didn't know you were there." "Nasa iba kasi ang paningin mo. Ang dilim nga, e." I shake my head again and smile in embarrassment. Napatitig muli ako sa kanya. She is still smiling sweetly. No wonder my brother is so damn crazy for her. "How are you?" I asked. "I'm great." Napangiti ako sa kanyang sagot. "Kuya is very happy. Thank you." "I know." Napangiti akong muli. Sandali kami nanahimik. I can't believe that she is here talking to me. I blamed myself every day for her death and my kuya's suffering. If only I hadn't left her that day. She and Kuya would have been so happy 'till today. But still, they can't. Lalo na sa mga nalaman ko kanina galing kay kuya. Maybe what happens to her is really destined for her. Her second life was to be with her family and to finally put an end to the person who was a threat to them and to their relationship. Kuya has already ordered our men to track Mr. Johnson. I still can't believe that he is behind to all of this. Not in a million years would I expect him to do such things. I've known Mr. Johnson, I've known him as a nice guy who gave people advice. He is loyal to us, that I know. But he is the man that I can perfectly describe as a devil with an angelic face. Traitor. "I'm sorry, Kara." Finally, I was able to say it. Tumango siya sa akin. I see no other emotions in her eyes but happiness, which makes my heavy heart lighter. "I blame myself for leaving you. Kuya trusted me to make sure you were safe. But I failed him and you. Kinuha ko ang kaligayahan ng kuya ko and now all I wish is to see him happy again with you. Sayo lang siya masaya. I'm so sorry." "Wala kang kasalanan. It was all an accident. Walang may gustong mangyare iyon." I nodded again. She is so understandable and forgiving. God, I wish to have a woman like her. Still, my heart still rages at Mr. Johnson and what he did. I wanted to know his reason for doing such things. Kidnapping an innocent baby is a great sin and him wanting to kill. He is disgusting! "Well, you know... I believe we had a bond back then and since you are my brother-in-law, is it okay if I give you some advice?" Muli naman akong napatitig sa kanya. "You are acting tough around everybody. But inside, you are very soft. I can see that Caelynn is a good woman, beautiful, and being herself," Kaagad akong napahinto at napalunok ng banggitin niya si Caelynn. Kaagad akong nag-iwas sa kanya ng tingin. "She deserves tender treatment than what you are treating her. Well, hindi ko naman talaga alam ang nararamdaman mo. And I think hindi mo rin alam iyon, or in denial ka lang. In the end, ikaw pa rin naman ang makakaalam sa totoo mong nararamdaman. Pero baka bago mo pa marealize 'yon ay wala na siya." Sandali akong natulala sa kanyang sinabi. Nakaramdam ako ng kirot sa puso...or.. I don't know. Hindi ko maipaliwanag. Naguguluhan ako bigla ngunit bigla naman akong nakaramdam ng inis kay Caelynn. Fuck, why do I feel this way to her?! "Neil," I immediately turned when I heard Kuya's voice. "Bro." I greeted him. Sandali niyang tiningnan si Kara at inirapan ito. What the-? "What are you two talking about?" "She's just lecturing me. I have to go. Thank you, Kara." Bumaling muli ako kay Kara at binigyan niya naman ako ng matamis na ngiti. "Welcome." Kaagad na rin akong tumalikod at lumabas sa office ni kuya. Biglang sumilip sa aking labi ang munting ngiti. 'Beautiful and being herself', huh. How come I never realized that? Come to think of it, maybe she's beautiful. Madali akong bumaba at nagtungo sa aking office. I hope she is there dahil kung hindi, makakatikim siya sa akin. Malayo pa lang ako ay natanaw ko na siya sa loob ng office ko. Marunong naman palang sumunod. Mariin akong nakatitig sa kanya. Alam kong hindi pa niya ako napapansin. Bigla namang nag-init ang katawan ko sa hindi malamang dahilan. I don't know why my body suddenly feels hot when she's around me. Though I just recently experienced this, it is still bugging me and making me very uncomfortable. I never felt this way toward a woman before, not to anyone, sa kanya lang. Noong una kaming nagkita, nag-init kaagad ang ulo ko sa kanya. She is a crazy woman who only knows how to shout. Parang pinaglihian ng away. Hindi ko naman sinandyang tingnan ang kabuohan ng kanyang katawan. Kaagad akong napahanga. She has a slim body, and she is tall too. She has round butt and a slim shoulder. Very perfect. Oh, f**k. Something in me gets harder. Muling akong napangisi ang aking isipan. Never akong tumingin sa katawan ng isang babae o pinagnanasaan ito. Pero bakit sa lahat ng tao, sa kanya pa yata ako nakakaramdam ng ganito? Is this some kind of punishment? If it is, this is the worst punishment I'd get. What confuses me is, bakit hindi siya tumataba? Ang lakas niya kayang kumain, halos ubusin na ang pagkain do'n sa canteen. Parang hindi na bubusog, e. Tuluyan na akong nakalapit sa kanya. Hindi ko siya tiningnan at nilampasan lang siya. Alam kong nakatitig sa aking ang matalim niyang mga mata. Napangisi muli ako sa aking isipan. Seneryoso ko naman ang aking mukha. Sandali kong tiningnan ang basong tinapon ko kanina dala ng aking galit noong nalaman ko ang taong may kagagawan ng lahat. I do hope he rots in hell soon. He is unforgivable. Nang makalapit ako sa aking table ay muli akong bumaling sa kanya at sumandal sa table. Tinitigan niya lang ako ng masama. "So? Are you just going to stand there? Binabayaran kaba namin para tumayo lang dyan?" Mas lalo namang dumilim ang mukha niya na siyang nagpatuwa sa aking isipan. That's right, girl. I like the look on your face. Bigla ko tuloy naalala at hinding-hindi ko makalimutan ang unang beses namin pagkikita. She's the one who started it. Hindi ako. Hindi pa rin siya sumagot sa akin. "Stop staring at me and start cleaning! There, unahin mo 'yan. " turo ko sa basag na baso na malapit lang sa kanya. Nabasag ito ng binato ko ito sa pader malapit sa pintuan. Bumaling naman siya doon. Napangisi ako. Muli siyang bumaling sa akin at tinaasan ko siya ng kilay. "Inggitero ka." She looks at me in disgust. Nawala ang ngisi sa aking mukha dahil sa kanyang sinabi. "What?" "Inggitero ka. Noong nakaraang araw lang binasag ni Sir Nash ang mga baso at bote ng alak na iniinom niya. Tapos ito ka ngayon, nagbabasag rin para linisan ko ang kalat mo! Inggitero kang lalaki ka." Mariin niyang turan sa akin. Bumalot ang inis sa aking katawan dahil sa kanyang sinabi. Tumalim ang aking mga mata sa akin. Wala talaga siyang galang. "What did you say?" Kaagad ko siyang nilapitan. Sa lahat ng babae, siya lang itong nakakasagot sa akin. I know, I'm arrogant sometimes, but only when it comes to work. I'm the nicest guy ever, if only this woman can see that. Pero hindi ko malaman sa kanya kung bakit kumukolo ang dugo niya sa akin. I don't know what i'm feeling right now. Nangiinit ang ulo ko sa kanya. Dumidilim ang paningin ko, as if anytime soon I can do something not cool. Nagsisimula na ring uminit ang kaloob-looban ng katawan ko. Mas lumapit pa ako sa kanya hanggang sa isang hibla na lamang kami. Ang mas lalong nagpatalo ng ego ko ay nilalabanan niya ang mga titig ko. Nanlabo ang aking mga mata at tila hindi na ako makapag-isip ng tama. "Ano, ha?!" sigaw niya muli. Kaagad kong inabot ang pintuang nasa kanyang likuran at malakas ito binalibag. Kita ko naman na nagulat siya ngunit mabilis siyang umatras dahilan kaya nakulong ko siya sa may pintuan. I don't know what to think anymore. It's like i want to own her now! "Umalis ka dyan!" "Make me." Kaagad kong binuhat ang pang-upo niya. "Anong ginagawa mo?!" Nakaramdam naman ako ng saya ng ilagay niya ang kanyang mga braso sa aking leeg. "You'll see." Madali ko siyang binuhat patungong table at pinaupo siya doon. "Neil, ano ba! Uhmppp!" Mabilis kong inangkin ang kanyang labi. Hindi ko na mapigilan pa ang aking sarili. Sobrang nag-iinit ito dahil sa kanya! Damn, woman! She makes me hard! Sinipsip ko ang kanyang labi na tila uhaw na uhaw ako. Ibinuka ko ang mga hita niya at kaagad kong kinuskos ang naninigas ko nang alaga. "Uhmmpp.. N-Neil.." Mas dumagdag pa ang init sa aking katawan ng umungol siya. "Ummn.." Mahina na ring akong napaungol. Agad akong bumaba sa kanyang leeg at doon pinakpak ng halik ang mahalimuyak niyang leeg. "Aaah! Neil..." Patuloy pa rin siya sa pag-ungol na siyang lalong nagpapatigas sa birdie ko. s**t! Mabilis kong kinalas ang blouse niya. Bumaba kaagad ang tingin ko ng lumitaw ang pisngi ng dibdib niya. I was amaze. Wow, she has bigger boobs too. Muli akong nagtungo sa leeg niya at dinilaan ito pababa sa gitna ng dibdib. "Uhmmpp..." I started ravishing her breasts. I massaged it. Saktong-sakto rin ito sa laki ng aking kamay. I completely undressed her upper body. Tuluyan na ring lumitaw sa aking paningin ang maganda niyang katawan. Beautiful. Tumingala ako sa kanya. Ngunit napahinto ako sa kakaiba niyang titig sa akin. She is smiling. Wait, Caelynn would never smile like that. "Are you done imagining?" W-What? "Ouch! What the-?" Mabilis kong nasapo sa pisngi ko nang malakas itong sinampal ng babaeng 'to. "Hoy! Natameme ka dyan!" sigaw niya sa akin. Napatitig ako sa kanya. Was it all my imagination? What the hell! Why would I imagine such a thing?! Mabilis akong napahawak ng aking kaibigan. Oh, s**t. Matigas siya! Nakita ko naman ang pagbaba ng tingin nitong lintek na babaeng 'to bago muling tumitig sa akin. "Teka, pinagnanasaan mo ba ako?!" "What?! I would never! Get out!" Mabilis ko siyang tinalikuran at naglakad patungong pintuan para takasan ang hiya. s**t! Bakit siya pa?! "Talaga lang, ha? Alam mo ba kung paano mo ako titigan kanina? Halos lamunin mo na ako! Manyakis! " patuloy niya pa ring pagbunganga sa likuran ko. Nilingon ko siya at tiningnan ng masama. "Get out." mariin kong wika. Nilampasan ko siyang muli. "Walanghiya ka!" Hinampas pa niya ang aking balikat ngunit kaagad kong tinabig ang kamay niya. "Ahh, Neil!" Mabilis naman akong napalingon nang sumigaw siya at hindi nakahawak iyong kamay niya sa akin nang mawalan siya ng balanse. "Caelynn!" Bago pa siya bumagsak sa sahig ay kaagad ko siyang na salo at nayakap. Ngunit nawalan rin ako ng balanse dahilan ng tuluyan naming pagbagsak. Kaagad ko namang na protekhan ang kanyang ulo ng makita ko ang mga bubug sa sahig na alam kong tatama sa ulo niya. Jesus! "Ugh!" "Neil!"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD