Umuwi kami ni Alejandro ng walang pansinan matapos ang pagpunta namin sa sementeryo. Hanggang sa nakarating kami sa bahay, tahimik niyang sinalubong ang anak namin. Pagkatapos nito ay nagkulong siya sa loob ng kwarto. Marami pa daw siyang mga trabahong dapat tapusin. Hinayaan ko siya dahil alam ko na may dinadamdam na naman ito. Anniversary namin ngayon ngunit kaysa isang magandang alaala isang bangungot para sa kaniya. Dumiretso ako sa kusina upang makainom ng tubig dahil pakiramdam ko ay sobrang pagod ako kahit wala naman akong ginawa.
Tahimik lang ako dito sa may kusina, malalim ang iniisip. Tatlong araw na lang ang natitira sa akin upang makasama pa sila. Ngunit sa bawat paglapit ng araw na pag-alis ko bakit pahirap ng pahirap ang bawat desisyon. Gusto ko na lang manatili rito at alag
