Nanghihina akong napa upo sa kama habang sapo ang aking sikmura. Unti unti kong inihiga ang katawan ko nang makaramdam ng pagkahilo. I gentle close my eyes para maibsan ang nararamdaman.
Sa bawat paglipas ng araw ay parang lalong lumalala ang paghihirap na nararamdaman ko. I didn't know na ganito pala kahirap ang magbuntis. Ito na ang bunga ng isang gabing pagpapakasarap mo Cassandra! Kastigo ko sa sarili.
Parusa na siguro ito sa akin, dahil sa pagiging pasaway ko. Nagawa kong magsinungaling sa mga magulang ko at balewalain ang pangangalaga na ginawa nila sa akin.
Labis kong pinagsisihan ang lahat! Ngunit kahit ilang beses ko man sisihin ang sarili ko its still nonsense dahil hindi ko na mababago pa ang nagawa kong pagkakamali. Hindi ko na rin maibabalik pa ang panahon. Tama si mommy na
