Nakahawak si Vita sa railings habang nakapikit ang mga mata at dinadama ang masarap at malamig na hangin. Hindi niya inaasahan na ganito pala kasarap sa Baguio. Oo. Nasa Baguio siya ngayon.
Dapat naman talaga wala siya dito, pero kinidnap siya ni Jeremy kanina. Ang sabi nito ay kakain lang sila sa labas, pero dinala na pala siya dito sa Baguio. Wala na siyang nagawa dahil kahit anong pagprotesta niya ay hindi nito inihinto ang sasakyan.
Naisip niya din na ito na siguro ang oras para makasama niya ang binata. Hindi matatakot na baka may makakita sa kanila at matatakot sa sasabihin ng iba tungkol sa kanila, tungkol sa kanya. Dito magagawa nila ang lahat ng gusto nila dahil walang nakakakilala sa kanila.
Napayakap siya sa kanyang sarili ng umihip ang malamig na hangin. Napatingin
