Pagbalik namin ni Jude sa labas, tutok na tutok ang mga mata ni Tita Beverly, Joyce, at Caryl sa amin. Kita ko pa ang pagpapalitan ng tingin ng dalawa kong kaibigan. Umupo ulit ako sa pwesto ko at inilapag ang dalawang basong hawak ko sa mesa. Tumabi rin si Jude sa ‘kin at inilagay rin sa mesa ang dalawa pang basong hawak niya.
I should really stop overthinking. Wala lang iyon. Nabigla lang siguro ako kanina. Nilinaw ko na rin naman kay Jude ang totoong nararamdaman ko at masaya ako na nirerespeto niya iyon. Friendship… that’s all I can give. Mas mabuti nga iyon, ‘di ba? Kapag magkaibigan kami, walang pwedeng masira sa amin. Hindi kami magkakailangan. Mas magiging kumportable kami sa isa’t isa.
Nagpaalam na si Tita Beverly na aakyat na sa taas para makapagpahinga. Kaming apat na lang ang
