The Girl He Lost

CHAPTER 13: I KEEP SEEING THE SIGNS

7:30 AM

"WHAT THE HECK! BAKIT KASI DI NYO AKO GINISINGGG!" Sigaw ko sa inis

"Ang aga aga ate sumisigaw ka" saway naman sa akin ni Sanjo

"Paanong hindi ako sisigaw kasi tignan mo naman, anong oras na oh" sagot ko sa kanya habang nagmamadali akong ayusin ang aking buhok dahil late na ako sa meeting sa pupuntahan ko at kailangan ko pang buksan ang coffee shop ni October na ako ang nagbabantay dahil nga wala sya dito sa pilipinas.

"Ilang beses na kaming kumatok sa kwarto mo pero hindi ka pa rin nagigising" saad naman ni Zaikie

"Gising na ba yung dalawa?" Tanong ko

"Tulog pa ata si Marina tapos si Nile nasa kwarto nya nagbabasa ng picture book" mabilis na sagot ni Danwil sa akin

"Hindi na ako makakapagpaalam sa kanila, make sure na magtutulungan kayong tatlo para maghanap ng school nila ah" sambit ko

"Don't worry ate, kami na ang bahala sa dalawa kaya umalis ka na dahil late na late ka na sa appointment mo" aniya Zaikie at nag-thumbs up sa akin

"Sige, aalis na ako. Bye" saad ko at mabilis ko namang kinuha ang bag ko at dali daling lumabas sa bahay at sumakay sa motor

In less than two hours, I arrived at the school that I used to attend because the meeting will be held here. My old professor messaged me to be one of the guests for the meeting because it is for their department and the school, as well as a former student of his. I didn't refuse because my professor helped me so much.

"s**t, nasa likod nga pala ang parking lot" usap ko sa aking sarili ng mapagtano kong nasa likod pala ng school ang parking lot dahil ginawa nilang isang malaking hardin ang harap ng school na ito

Kaya muli akong sumakay sa motor at umikot na agad papunta sa likod ng school upang doon ay iparke ang motor ko

"Keilee?" Rinig kong tawag sa pangalan ko ng isang pamilyar na boses mula sa aking likuran kaya mabilis akong napalingon dito

"RED?!" Sambit ko

Bakit sa dami-rami ng taong pwede kong makita ay si Red pa na isa sa mga kaibigan ni River? The heck!

"Oh my gosh! Ikaw nga" he chuckled and walks towards me

"Hehe, yeah" I replied awkwardly

"Long time no see" saad nya nang tuluyan syang makalapit sa akin

"O-okay lang naman, living my best life" utal kong sagot

Isa si Red sa mga kaibigan ni River na sobrang madaldal talaga at hindi ka titigilang kausapin kapag na umpisahan ka na nyang kausapin... someone help me please!

"So, what are you doing here?" Tanong nya

"Well, it is said that there is a meeting or orientation that will take place here at the school, and Mr. Falcon, my old professor, asked me a favor to come here as a guest." Paliwanag ko

"What a great coincidence!" He shout in excitement

"Coincidence?" kunot noong tanong ko naman.

"Actually, dito rin ako nag-aral noon at naging professor ko rin si Mr. Falcon and he also asked me to be the guest, ang sabi kasi sa akin ni Mr. Falcon kailangan nya daw ng tulong mula sa dati nyang mga student para sa gagawing orientation ngayong araw" aniya Red

"Like, for real?" Paniniguradong tanong ko naman sa kanya. I'm really starting to question my destiny because if it wasn't River who crossed my path, it was his friends.

"Yes" maiksi nyang tugon

"But I really can't believe I'll see you here. We haven't seen each other for a long time, and I hardly recognize you anymore because you've changed so much." He added

"Well, I guess people do really change" kibit balikat kong saad

"Indeed" he replied

"I heard you're already a mother, is that true?"

"At kanino mo naman iyan nalaman?" Tanong ko

"Seven" mabilis nya namang sagot

"Of course, hindi talaga mawawalan ng isang chismoso sa isang circle of friend" natatawang saad ko kasabay nito ang pag-lock ko sa aking motor

"Well, what Seven said was true. I already have a child. Actually, they are twins." Dagdag ko pa

"Really?" Hindi makapaniwalang tanong ni Red

"Yeah, a girl and a boy"

"Wow! That's amazing!" He said

"Keilee! Red!" Tawag ng isang pamilyar na boses sa aming dalawa kaya naman mabilis kaming napalingon ni Red sa direksyon kung saan ito nanggaling

"Prof!" Masayang saad ko nang makita ko si Mr. Falcon

"How are you two?" Tanong nya sa amin

"I'm good, thank you for inviting me Mr. Falcon" nakangiting tugon ko naman sa kanya

"Same goes with me" said Red

"Grabe, ngayon ko na lang kayo nakita at sobrang laki ng mga pinagbago nyo lalo ka na Keilee" aniya Mr. Falcon

"Thank you" sabi ko na lang

"Anyway, bakit kayo magkasama? Magkakilala ba kayong dalawa?" Bigla nitong tanong sa aming dalawa

"Yeah, we're just aquaintance" mabilis ko namang sagot kay Mr. Falcon

"Oh, I thought you guys really know each other" sabi naman ni Mr. Falcon

"Anyway, ano ba ang gagawin namin ngayon Mr. Falcon?" Pag-iiba ko ng usapan

"Yes! Speaking of gagawin, salamat sa pagpunta nyong dalawa ngayong araw dahil kailangan ko talaga ng tulong nyo para sa orientation na ito" aniya Mr. Falcon

"Ano bang meron prof?" Kunot noong tanong sa kanya ni Red

"Actually, we teachers had a conference meeting a week ago, and one of the things we talked about was how we can increase the number of students who will enter this school in the coming new school year, and now the number of freshman has doubled compared to before, especially in our department, and I need the help of you two, in which you will give a speech to them as the former presidents of our department." Mr. Falcon explained

"So, bali parang gimik ito ng bawat department, prof?' Kunot noong tanong ni Red

"Wait, galing ka sa department namin?" Tanong ko

"Hindi mo ba alam na si Red ang dating student president ng department natin noon?" Tanong naman sa akin ni Mr. Falcon

"I wouldn't ask if I knew, right?" I said

"Of course you don't know that, mas nauna ako kumpara sayo" said Red

"Mukha nga" kibit balikat kong sagot

"Anyway, kailangan na nating magpunta sa circle dahil halos lahat ay andoon na at parang kayong dalawa na lang ata ang hinihintay ng lahat kaya naman ay tara na" sabi ni Mr. Falcon

At gaya nga ng sinabi ni Mr. Falcon ay nagpunta na kami sa circle kung saan gaganapin ang sinasabing orientation at nang makarating kami doon ay nagsisimula na sila kaya naman ibinigay na sa amin ni Mr. Falcon ang mga script namin sa gagawin naming speech na agad kong binasa para bahagya ko itong makabisado ng sa ganon ay para kapag magsasalita na ako ay wala akong kodigo

3 HOURS LATER

"Thank you very much to both of you. Without you, this orientation would not have been successful." Said Mr. Falcon

"You're always welcome, prof" saad naman ni Red

"Wala 'yon, sir" sabi ko naman

"Anyway, may mga gagawin pa ba kayo? Gusto ko sana kayong imbitahin para mag-kape, kung ayos lang naman sa inyo o hindi kayo busy?" Tanong ni Mr. Falcon

"I'm down" said Red

"Ikaw, Keilee?" Pagbaling sa aking ng tingin ni Mr. Flacon

"Well, kailangan ko na po kasing umuwi dahil hinihintay na ako ng mga anak ko, so I think pass po muna ako hehe" I said in slow motion and awkwardly

"Is that so? Well, if that's really the case ay wala tayong magagawa, you're already a mother kaya dapat sa kanila ang oras mo" aniya Mr. Falcon sa malungkot na tono

"Damn, minsan lang naman mag-aya si prof. Kaya pumayag ka na, Keilee" singit naman ni Red kaya tinitigan ko ito ng masama"

"Okay. Fine." Tanging saad ko dahil wala na akong ibang nagawa

Matapos naming lumabas sa school ay dumiretso kami sa paboritong coffee shop ni Mr. Falcon, ngayon ko lang nalaman na mahilig pala magkape si Mr. Falcon at higit sa lahat ay hindi ko alam na regular pala sa sya coffee shop ni October.

"WHAT?! IKAW ANG MAY-ARI NG COFFEE SHOP NA 'TO?!" Gulat na tanong ni Red

"Narinig mo ba ang sinabi ko? Kaibigan ko ang may-ari nito, binabantayan ko lang dahil wala sya dito sa pilipinas ngayon" pagmamaldita ko naman sa kanya

"Hindi ko alam na sa inyo pala 'tong coffee shop na ito" saad naman ni Mr. Falcon

"At hindi ko po alam na regular kayo dito" nakangiwing sambit ko

"Anong best seller nyo dito, Keilee?" Tanong naman ni Red nang makaupo ito

"Black coffee, cafe au lait, Irish, Red Eye, and Ristretto. Those are our best sellers in our coffees. Desserts, and sweets. Pumpkin cake, mocca cake, marble cake, cheese cake, carrot cake, and devil cake" sagot ko

"Ma'am Keilee" bigla namang tawag sa akin ni Mae, ang isa sa mga barista at waitress ng cafe

"Oh, Mae. Adyan na ba si Aldrin?" Tanong ko sa kanya

"Opo, nasa staff room lang sya nagpapalit ng uniform" mabillis naman nyang sagot sa akin

"Sige, um... Can you take their orders tapos isabay mo na rin yung akin" utos ko

"Sige po" saad ni Mae at agad naman nitong kinuha ang order nina Mr. Falcon at Red habang ako naman ay saglit na nagtungo sa counter upang tumulong kahit panandalian lang

"Oh boss, andito ka na pala" aniya Aldrin nang makita ako

"Oo, mas nauna pa ako kaysa sayo. Late ka na naman" taas kilay kong sambit

"Hala, ang aga ko nga ng 30 minutes sa pasok ko. Si boss talaga oh" pagdepensa naman nya

"Sige, sabi mo eh" sarkastiko kong tugon sa kanya

"Ewan ko sayo boss, ako na dyan. Umalis ka na dito" aniya Aldrin at mahina akong tinulak paalis sa counter

"Ayusin mo trabaho mo ah" sabi ko naman bago ako bumalik sa lamesa namin nila Red

"Nasan ni sir?" Kunot noong tanong ko kay Red nang hindi ko makita si Mr. Falcon sa paligid

"Lumabas saglit kasi may tumawag sa kanya" mabilis naman nyang sagot sa akin

"Ah ganon ba?" Saad ko sabay upo

"So, kamusta ka na?" Panimula ni Red

"Why do you need to know?" Kunot noong tanong ko

"Because I wanna know" sagot nya

"And don't answer the question with another question." Dagdag pa nya

"It's none of your business if I'm okay or not." Pagmamaldita ko na naman

"Of course, I just want to know how your life has been since River broke up with you and you suddenly disappeared and then suddenly reappeared out of nowhere." He explained

"Broke up? Bakit naging kami ba ni Mr. Collymore? Kailan?" Sunod sunod na tanong ko kay Red

"Baka nakakalimutan mong kontrata lang naging kasal namin at kayo lang na mga kaibigan nya at ng nanay ko ang nakakaalam tungkol sa kasal namin" dagdag ko pa

"Okay, okay. Simula ng tapusin ni River ang kontrata nyo" aniya Red at itinaas ang kanyang dalawang kamay na para bang sumusuko sa mga pulis

"Mas gumanda yung buhay ko simula ng mawalan kami ng koneksyon sa kaibigan mo. Ayan, nasagot ko na ang tanong mo" sabi ko naman

"Keilee, you have changed so much." Said Red

"I guess becoming a mother changed me." I said it in a serious tone.

"Yeah, speaking of becoming a mother. Do you have a picture of your kids? Can I see them?" He asked

"Why do you want to see them?"

"Wala lang, gusto ko lang silang makita" nakangiting sagot ni Red sa akin

"Wala akong picture ng anak kong lalaki dahil ayaw na ayaw nyang kinukuhaan ko sya ng picture" pagsisinungaling ko sa kanya, alangan naman ipakita ko sa kanya ang picture ni Nile di ba?

"Really?" Tanong ni Red na para bang hindi pa sya naniniwala sa akin

"Here, picture ng anak kong babae. Her name is Marina and her twin brother is Nile" I said

"Marina at Nile?" Kunot noong tanong ni Red

"Why, do you have any problem with how I named my kids?" Taas kilay ko namang tanong sa kanya

"Oh no, it's just... You know, I was just so amaze with their names. Feeling ko may meaning ang mga pangalan nila" paliwanag naman nya

"Of course, every name has a meaning." I said. "It just happens that their names have a deep meaning and connection." I added as I took a sip on my coffee

"Well, she really looks like you" aniya Red

"Of course, I'm her mother" I smirked at him

"Eh sino naman ang kamukha ng anak mong lalaki?" Biglang tanong naman nya

"His father, sa sobrang magkamukha nila ay sa edad at height na lang ako bumabase kung sino sa kanila ang anak ko" sagot ko

"Really? That's nice, hating hati" natatawang sambit ni Red

"I find it unfair, ako ang nagdala sa kanila ng ilang buwan." seryosong sabi ko naman

"So, where is your husband?"

"He died before I gave birth to them" pagsisinungaling ko ulit

"Oh... Um... I'm sorry to hear tha--"

"I don't want you to pity me because I am not a pitiable person" I cut him off

"What are you guys talking?" Rinig kong boses ni Mr. Falcon mula sa aking likod

"Nothing, we're just talking about my kids, sir" nakangiting sagot ko naman sa kanya

"Really?" He asked

"Yes, prof. Look at this picture" aniya Red at iniabot ang picture ni Marina kay Mr. Falcon

"Wow! Kamukhang kamukha mo sya, Keilee" sabi naman ni Mr. Falcon na sobrang amaze na amaze sa picture ni Marina

"Thank you, sir" nakangiting pasasalamat ko

"Di ba sabi mo kambal ang anak mo, nasaan ang picture ng kambal nya?" Tanong ni Mr. Falcon

"Well, he doesn't like the idea of me taking his picture, so I don't have one." I'm so sorry Nile, gustuhin ko mang ipakita sa kanila ang picture mo at ipagmalaki ka ay hindi pwede dahil natatakot akong malaman ni River ang katotohanan tungkol sa inyo ni Marina. Please forgive me

"Your son seems to be the shy type." Said Mr. Falcon

"Actually, he's not the shy type. He just doesn't like the idea of people giving him attention, unlike my daughter, who really wants to be the center of attention. They have very different personalities and attitudes." I explained

"Damn, what you went through during childbirth was probably not a joke, because giving birth to just one child is extremely difficult. Ano pa kaya ang panganganak sa dalawang bata di ba?" Said Red and sigh

"And who the hell told you that giving birth is a joke?" I smirked at him

"No, I'm not saying that it's a joke. It's just, um, It's just an expression." He said as he defended himself.

"Both of you stop, para kayong mga college student na nag-aaway nyan. Well, in fact mukha kayong mga elementary students sa lagay nyong iyan hahahahaha" saway sa amin ni Mr. Falcon na tinatawan pa kami

"We're not fighting, sir" sabi ko naman

"Anyway, kamusta naman ang trabaho mo ngayon, Keilee?" Pagiiba ng usapan ni Mr. Falcon

"Sir, I already told you that I stopped for my two children. I don't want to be separated from them, even for a day." I answered. Maybe parents are really like this. They cannot endure to be separated from their children for even a single day.

"But that's your dream and passion" said Mr. Falcon

"Even if we say that is my dream and passion, once we become parents, we will choose to be with them every day to guide them. I don't want to miss everything about them just to pursue what my dream is." I don't want my children to grow up without me by their side because I only have Marina and Nile, so as much as possible, I want to always be by their side and watch them explore the world and ask for my guidance with everything.

"Well, bilang isang magulang ay alam ko ang pakiramdam na ayaw malayo sa mga anak, pero dahil malalaki at may sarili ng pamilya ang mga anak ko ay siguro ang mga apo ko na lang ang gusto kong makita" saad ni Mr. Falcon na bahagya pang tumawa

"Saka ko na lang siguro itutuloy yung pangarap ko kapag hindi na masyadong kailangan ng mga anak ko ang gabay ko, sir" nakangiting saad ko

"Wow! You really sound like a mother na talaga, Keilee." Singit ni Red

"I'm sure you will feel the same way, Red, when you have your own family and kids." Sabi naman sa kanya ni Mr. Falcon

"Yeah, you're already in your 30's" dagdag ko pa

"Ang sakit mo naman magsalita, Keilee, hindi purket may pamilya ka na ay dapat mo na akong pagsalitaan ng ganyan" sabi ni Red at umarte pang para talaga syang nasaktan

"Ika nga nila. Masakit ang katotoohanan." I smirked at him

"Damn you!" Inis nyang saad sa akin

1 HOUR LATER

"Ingat po kayo, sir" sabi ko kay Mr. Falcon nang makasakay ito sa kanyang kotse

"Ingat rin kayong dalawa, salamat sa oras" aniya Mr. Falcon bago ito tuluyang umalis at iwan kaming dalawa ni Red

"So, what about now?" Tanong ni Red

"What are you talking about?" Kunot noong tanong ko naman sa kanya

"What else?" Kibit balikat nyang sagot

"Stop acting friendly with me, Red, ayoko ng magkaroon ng koneksyon sa kahit na sino sa inyong magkakaibigan. Tama na yung pinakita natin kay Mr. Falcon na ayos tayo" sabi ko naman

"Wala ka bang balak balikan si River?" Bigla naman akong natigilan dahil sa tanong nyang iyon

"Pft! You know what, Red? Just leave, apat na taon na kaming wala ng kaibigan mo at higit sa lahat wala akong dapat balikan dahil hindi naman talaga nagin kami, ginamit lang namin ang isa't isa para sa mga sarili naming pangangailangan" I smirked at him

"But you love him" said Red

"I used to" saad ko naman

"Umalis ka na, Red. Nakaharang ka sa daanan ng mga costumer" dagdag ko pa at hindi ko na hinintay na muling magsalita si Red bagkus ay pumasok na ako sa loob ng cafe

"Boss" tawag sa akin ni Aldrin nang makapasok ako

"Bakit?" Tanong ko

"Kakilala mo pala si Red Cruz?!" Tanong nya

"Hindi, kanina lang kami nagkita dahil nagkataon na pareho kaming dating estudyante ni Mr. Falcon" sagot ko naman sa kanya

"Ah, akala ko kasi magkaibigan kayo" aniya Aldrin

"Paano mo naman nasabi?" Kunot noong tanong ko naman sa kanya

"Para kasi kayong close nung naguusap kayo kanina tapos parang matagal na kayong magkakilala" paliwanag nya

"Maybe because friendly ako?" Sarkastiko ko namang tanong

"Ma'am Keilee" biglang singit naman sa amin ni Mae

"Ano 'yon Mae?" Tanong ko

"Ikaw na po ba ang gagawa ng inventory mamaya o bukas?" Tanong nya naman sa akin

"Oo nga pala... Sige, ako na lang ang gagawa after nating magsara. After ng mga shift nyo ay pwede na kayong umuwi agad at ako na ang bahala dito sa cafe tutal ilang araw rin naman akong wala dito" sabi ko naman

"Sure ka dyan boss?" Tanong ni Aldrin

"Yeah, of course" maiksing sagot ko sa kanya

"Akala ko di ka na makakapunta ngayong araw ma'am kasi sinabi mo sa amin na maghahanap ka ng school para kila Nile di ba?" Sambit naman ni Mae

"Oo, pero sila Sanjo na ang pinagawa ko ng trabaho na iyon dahil nga hindi ako makatanggi kay Mr. Falcon. Alam ko namang marunong pumili ng magandang school yung tatlong 'yon kaya kampante ako" paliwanag ko sa kanila

"Kamusta na nga pala si Marina, boss?" Para namang sira ulo 'tong si Adlrin, napakadaming tanong

"Ayos naman sya, pahirapan nga lang magpainom ng gamot nya dahil ayaw daw nya sa lasa" sabi ko

"Ayaw talaga ng mga bata sa mga gamot" aniya Mae

"Hay nako, tama na nga sa kwentuhan at bumalik na lang kayong dalawa sa pagtatrabaho. Tignan nyo ang dami ng tao" sambit ko

11:25 PM

"I'm home!" Sambit ko nang mapasok ako sa loob ng bahay

"Kamusta ang lakad ate?" Tanong sa akin ni Danwil nang salubungin ako nito sa pinto para kuhain ang mga dala ko, dumaan pa kasi muna ako sa grocery bago ako umuwi dahil napansin kong paubos na naman ang mga stock namin dito dahil nandito yung tatlo

"Well, I met someone who I supposed not meet" nakangiwing sagot ko sa kanya at mabilis akong humiga sa sofa

"Ano oras ba kayo natapos?" Tanong naman ni Sanjo na tinatanggal ang sapatos ko

"Thank you, Sanjo" saad ko nang bigla nitong hilutin ang paa ko

"So ayon, halos tatlong oras akong nakatayo sa orientation, sa cafe lang kaya ako nakaupo" dagdag ko pa

"Dumaan ka sa cafe?" Tanong ni Zaikie

"Oo, nagkataon rin kasing inaya kami ni Mr. Falcon na magkape daw tapos kanina ko lang nalaman na regular pala sya sa cafe kaya mas napadali na lang para sa akin yung mga inasikaso ko" paliwanag ko

"Kami?" Sabay sabay nilang tanong na mga naka-kunot pa ang noo

"Hindi lang kasi ako yung dating estudyante ni Mr. Falcon na inimbita nya, may ilang pa" sabi ko na lang kahit pa ang totoo ay dalawa lang talaga kami ni Red at hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanila na ang isang Red Cruz ang kasama ko kanina dahil baliw na baliw 'tong mga lalaking ito sa circle of friends ni River at sigurado akong hindi nila ako titigilang tanungin tungkol kay Red kapag nalaman nilang magkasama kanina, pagod na ako at ayoko ng sobrang maingay sa paligid ko ngayon

"Hhhmm"

"Anyway, nasaan na pala yung dalawa? Tulog na ba?" Pagiiba ko naman ng usapan

"Oo ate, kanina pa. Hinihintay ka nga nilang makauwi kaso sinabihan namin sila na h'wag na lang dahil gagabihin ka nga ng uwi gaya ng sinabi mo sa text mo kanina" sagot naman ni Sanjo

"Kumusta naman ang school hunting?" Dagdag na tanong ko pa

"Okay naman, may nahanap na kaming school para sa dalawa at sakto namang enrollment kanina kaya kami na ang nag-enroll sa dalawa dahil dala na rin naman namin ang mga documents nila" paliwanag ni Zaikie

"Aba, ang sabi ko maghanap lang kayo ng school na pwede nilang pasukan, wala akong sinabing i-enroll nyo sila agad!" Napasapo na lamang ako sa aking noo dahil sa nalaman ko. I thought they could do what I ordered them to do well, but it turns out they couldn't. What they did was a disaster.

"Hindi ba dapat?" Kunot noong tanong naman ni Danwil sa akin

"Malamang! Malinaw ang sinabi kong maghanap lang kayo ng school na pwede nilang pasukan tapos sabihin nyo sa akin para ako yung pupunta sa school dahil mahal ang tuition fee ngayon ng mga school, nakakaloka kayong tatlo" Paliwanag ko, sa sobrang pagod ko ay hindi ko na sila masigawan dahil sa ginawa nila

"Kung tuition fee lang naman pala ang inaalala mo ate ay wala ka na palang dapat na problemahin eh" masayang saad ni Zaikie

"At bakit naman aber?" Pagmamaldita ko naman sa kanya

"We didn't enroll them in just any school, and we also attended the orientation. We found out that that school also offers a scholarship, and since both Marina and Nile are smart, they met the requirements to apply for the scholarship, so we didn't think twice about applying for the scholarship and enrolling them there because that school is one of the best schools here in the Philippines." Sanjo explained

"Really?" Hindi ko mapaniwalang tanong

"Yeah" said Zaikie

"What school?" Kunot noong tanong ko pa

"CAS" mabilis na sagot naman sa akin ni Danwil

"CAS? Parang ngayon ko lang narinig ang pangalan ng school na iyan"

"Actually hindi lang elementary ang meron sila, kumpleto sila from kindergarten to college kaya dapat makuha nila Marina at Nile yung scholarship para kahit hanggang college ay doon na sila kasi para sulit yung scholarship di ba?" Sabi naman ni Zaikie

"Wow! Ang taba talaga ng utak mo, Zaikie, sa sobrang taba ay parang gusto kong paputukin ulo mo" I glared at him

"Zaikie was right, ate" pagsang-ayon naman ni Sanjo sa kanya

"Tapos ano pa ang nangyari?"

"Well, ang sabi sa amin after one week pa lalabas yung result at tatawagan na lang nila yung mga guardian ng mga batang nakakuha ng scholarship" paliwanag pa ni Danwil

"Edi may isa linggo tayo para malaman kung magbabayad ba ako ng tuition nila Marina at Nile o hindi because I'm a hundred percent sure that you didn't enroll them to a public school" I said

"Bumase rin kasi kami sa lagay ng kalusugan ni Marina, ate, at CAS lang talaga ang naka-meet ng standard mo sa school para sa dalawa kasi bukod sa may scholarship ay may sarili ring medical facility yung school at may pediatrician rin. Advantage na iyon ni Marina tapos nagustuhan rin ni Nile yung school kasi sobrang laki daw ng library at parang gusto pa nyang sumali sa baseball team kasi nakita nya sa tour kanina na nagpa-practice yung mga high school baseball team" sabi ni Danwil

"Baseball?" Pati ba naman sa sport ay magkatulad pa rin sila ng ama nya? Wala na talagang tinira sa akin si River!

"Oo ate, kaya dapat makuha nila yung scholarship" aniya Sanjo

"Well, based on your stories, the school looks good and well organized, so let's just pray that they both get the scholarship dahil sa totoo lang ay paubos na yung perang natabi ko sa bangko" sabi ko na lang

"Pera lang para problema mo ate Keilee eh, andito kaming tatlo oh. Kami ang human bank account mo" aniya Zaikie

"Oo nga, at isa pa parang anak na rin namin sila Marina at Nile kaya hindi namin hahayaan na makaranas sila ng hirap" dagdag naman ni Danwil

"Thank you boys, pero ang totoo nyan tinatabi ko talaga lahat ng pera ko sa bangko para sa operasyon ni Marina dahil nakausap ko ang doktor nya na possible kaming makahanap ng donor ni Marina pero hindi dito sa pilipinas kaya kailangan ko talaga na magtabi ng malaking pera" paliwanag ko naman sa kanila

"We can talk to our parents naman ate eh" sambit ni Sanjo

"No!" Seryosong sambit ko

"Are scared of asking for help because of what happened four years ago, ate?" Tanong ni Danwil

"What happened 4 years ago thought me not to easily ask for help, dahil lahat may kapalit" saad ko at mabilis akong bumangon mula sa pagkakahiga ko at naglakad papuntang hagdan

"Matutulog na ako, hindi na ako kakain" dagdag ko pa bago tuluyang umakyat sa kwarto ko

ONE WEEK LATER

"Mommy, hindi ka po pupunta sa cafe ngayon?" Tanong sa akin ni Nile nang makita ako nitong nanonood lang sa TV

"Later, sweetie" mabilis ko namang sagot sa kanya

"Nasaan po si siopao?" Tanong pa nya, if you guys are wondering who is siopao... It's Marina

"In her room, playing with her new doll" sagot ko at hindi na muling nagsalita si Nile bagkus ay nagtungo na lang ito sa kusina

RING! RING! RING!

"Mommy, someone is calling on the telephone!" Sigaw ni Nile mula sa kusina

"Yeah, I heard it!" Sagot ko sa kanya nang makatayo ako mula sa aking kinauupuan at maglakad papuntang kusina

CLICK!~

"Hello, Raven's residence"

"Hello, good morning. Is Mrs. Keilee Raven there? Can I speak to her?"

"That's me, how may I help you?"

"Oh, Mrs. Raven, we would like to inform you that your daughter and son, who are Marina Raven and Nile Raven, successfully attained the scholarship in our academy, and we are very amazed by their past academic performance way back in their preparatory grade that reached our scholarship requirements. That's why we would like to congratulate you."

"REALLY?! MY KIDS GETS THE SCHOLARSHIP?!"

"Yes, ma'am"

"Oh my gosh! Thank you so much!"

"Our pleasure, ma'am"

Matapos ang tawag na iyon ay hindi ako agad nakagalaw mula sa kinatatayuan ko dahil sa balitang natanggap ko

"Mommy, are you okay? Why are you shaking?" Tanong sa akin ni Nile at laking gulat naman nito ng bigla ko syang yakapin ng mahigpit

"M-mommy, w-what h-happened?" Utal utal na tanong pa nya

"Mommy is so proud you guys!" Sambit ko habang nakayakap pa rin sa kanya

"Thank you, mommy, pero what happened po ba?" Said Nile

"Nakakuha kayo ng scholarship sa CAS, sweetie!" Masayang sabi ko sa kanya pero parang hindi nagulat sa balitang ito si Nile

"Are you not happy?" Tanong ko sa kanya

"I'm happy but I already know that we will get the scholarship, so I'm not shock at all" he said in a cold tone

"Oh! Yeah! I should've expect that!" I said awkwardly and tapped his shoulder

"I will join the baseball team in my 4th grade, mommy" biglang sambit ni Nile

"Mommy will not stop you to do what you want" nakangiting sabi ko naman sa kanya

"I also told siopao to join ballet club" Nile said

"And what did she said?" Kunot noong tanong ko naman

"She doesn't want to because she wanted to join in cheerleading squad" he explained

"And what are you going to do if she joins the cheerleading squad?" Tanong ko

"I will stop her because her body doesn't have the capability to keep up with the cheerleaders because of her condition." He said. Nile may be harsh at times with Marina, but he is a very protective brother to her.

"But what if she gets mad at you for stopping her from joining?" Tanong ko pa

"I don't care, basta hindi ko sya papayagan sumali at isa pa po grade 7 pa ang pwedeng sumali sa cheerleading" aniya Nile

Even though Nile doesn't say that he loves his twin sister very much, he shows it by protecting her. Marina can't join the cheerleading squad because of her illness, and I don't want her condition to worsen any further.

"I won't argue with that" sabi ko na lang

"Manonood ka pa po ba sa TV?" Biglang tanong ni Nile

"Baka hindi na po, why?" Tanong ko rin