Nasa kotse na niya kami ngayon pero hindi pa kami umaalis. May kinuha siya sa loob ng suit niya at kaagad na iniabot sa akin. Isa iyong pulang box at kaagad niya itong binuksan.
Napatitig ako roon bago sa kanya na nakangiting pinakita ito. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko pero naisip ko na lang na ngumiti kahit may kirot na bumahid sa puso ko.
Inside of the box is the necklace I will never forget. A necklace I know that’s belong to my father. May kasama iyong hikaw na may maliit na pearl na disenyo sa paligid nito. It looks like the same but I know it’s not pair.
I keep the smile on my face but I know my eyes cannot lie.
“For you.” Johannes said in the sweetest way possible.
Tumango ako at hindi alam kung paano ko ba iyon tatanggapin.
Yeah. It’s for me. Sa ti
