“Kailangan ko ng tulong mo.” natataranta kong sabi kay Jessy.
Nataranta rin tuloy ang ekspresyon niya at napahinto sa pagsusuklay ng buhok. “Bakit? Ano ‘yon? May problema ba?” sunod-sunod niyang tanong.
Tumango ako at pinisil ang kamay ko. “Malaking problema.”
“Ano ‘yon?!” hindi pa rin mawala ang pagkataranta niya.
I sighed. “Hindi… hindi ako marunong mag make up.” I confessed frustately.
Napatitig siya sa akin na tila pina-process pa sa utak niya kung anong sinabi ko. Biglang may paunti-unting ngiti ang sumilay sa labi niya hanggang sa naging malakas na itong tawa. Napahawak pa siya sa tiyan niya sa sobrang tawa. Ako naman, ginapangan ng kahihiyan dahil sa sinabi ko pero totoo naman talaga. Simple make up style lang ang alam ko at hindi ako gaanong kagaling mag-kilay at kung ano pan
