“Sigurado kang gagawin mo?” paninigurado ni Winston.
Tumango ako at tinapangan ang ekspresyon para hindi magkaroon ng kahit anong paghihinala sa mukha niya.
“Gagawin ko.” I said with finality.
There’s a room for doubt that I can see in his brown eyes. But it won’t makes me feel unease and bothered.
Kunot-noo pa rin siya. “Sigurado ka bang itutuloy pa natin ‘to? I feel like I know what’s going to happen next.” his jaw clenched and a weak smile form on his lip. “This… this will not going to work.” dugtong niya pa na tila sigurado siya na iyon nga ang mangyayari.
I shook my head. “Aalamin ko ang totoo. Hindi ako titigil hangga’t hindi ko alam ang katotohanan.” iyong ang napili kong isagot sa kabila ng pagdududa niya. “Do you still trust me?” mabigat kong tanong sa kanya.
Tumitig la
