Chapter 6: A hug

717 Words
Steffie. Umalis na naman siya, Lagi nalang niya akong iniiwan. Pag katapos niya kong pag salitaan ng mga masasakit na salita aalis siya. AAlis lang siya na parang wala lang nangyari. Na parang wala siyang tinalikuran na nasasaktan ng dahil sa kanya. Naalala ko yung mga panahon na sobrang sweet niya sakin. Yung mga panahon na kahit anong mangyari hindi niya ako iiwan at papasayahin palagi. Kung dati siya ang dahilan kung bakit masaya ako, Ngayon naman siya din ang dahilan kung bakit malungkot ako. "Wifey ko.." Si Hubby, nandito kami ngayon sa condo niya nakaupo sa sofa at naglalambingan. "Bakit Hubby ko?" Hinarap ko siya pagkaharap ko, Hinalikan niya ako sa lips na ikinagulat ko. Kahit kailan talaga ito nang gugulat eh! Pero mahal ko iyan. "Wifey ko, I love you!" Niyakap niya ko ganyan talaga siya. Naglalambing nanaman. "Love you too Hubby." Kinikilig ako, Kahit simpleng pag I-I love you niya Ang lakas ng dating sakin. "Wifey? Do you want a hug?" Naglalambing nga, ma-pag tripan nga. "No." Hahaha, nakita ko siyang napasimangot sa sinabi ko. "Do you even know what I just said?" Anong akala ni ya sakin? Ulyanin na madaling kalimutan yung sinabi niya? "Yes why?" Nakaangat na kilay na sabi ko.  "What did I say then?" Pinipigilang nito ang ngumiti kaya napanguso ako. "Do you want a hug? diba ayun yung sina-" Hindi ko na natuloy yung sinasabi ko dahil agad itong kumilos para yakapin ako. "Well if you insist." Jusko! Ang Hubby ko lagi nalang akong pinapakilig. Nakangiting napailing nalang ako kakaiba talaga itong mahal ko. Kailan kaya babalik si James sa dating siya. Yung James na sweet. Yung james na korni. Yung James na gagawin ang lahat mapasaya lang ako. Ang sarap balikan ng mga nakaraan namin, hindi ko alam na sa isang pagkaka mali na hindi ko naman ginawa at kahit kelan hinding hindi ko magagawa nang dahil lang doon nabago ang pakikitungo niya sa akin. Yung walang away, yung walang iyakan, yung walang lihiman at walang lokohan. God knows how much I love James Siguro kung hindi dumating yung mga gulo na yun! Hindi siya mag babago. Naputol ako sa pag-iisip ko ng mag ring ang phone ko Kinuha ko sa bulsa ko at nakita ko na si Nicollo ang tumatawag, sinagot ko ang tawag "Hello Niccolo?" (How are you?) "I'm o-okay.." (Are you sure?) "Bakit naman ako hindi magiging okay Nic?" halata sa boses ni Nic na nag aalala siya para sakin. (Okay, Go on and take a rest.) "Okay goodnight Nic." Alam kong gustong-gusto niya mag tanong pero pinipigilan niya ang sarili niya, kilala ko na si Nic. Alam niya kung hanggang saan siya at alam niya kung saan siya lulugar. After ko makipag-usap kay Nic, Naligo na ko at handa na ako'ng matulog Siguro hindi ko muna hihintayin si James ngayon. THIRD PERSON POV Habang mahimbing na natutulog si Steffie, Ang siya'ng dating naman ni James na lasing. Pag bukas niya ng pinto nakita niya ang kanyang asawa na mahimbing na natutulog. Lumapit si James kay Steffie at agad niya itong sinunggaban ng halik. He kiss her in a aggressive way... There is no love in his kiss. Steffie. Nagising ako ng maramdaman ko ang presensiya ni James. Nanatili akong nakapikit nagulat nalang ako ng bigla niya akong sinunggaban ng isang mariin at agresibong halik. Mararamdaman mo dito ang poot at galit ni James para sa akin. There is no LOVE in his kiss. Naramdaman ko nalang na unti-unti ng napupunit ang damit ko at doon ako natauhan "J-james, ano ba hhmmm." Pero parang wala siyang narinig. Tinulak ko siya pero sadyang napaka lakas  niya. Patuloy pa rin siya ginagawa niya.  Hinugot ko ang buong lakas ko at doon ko siya tinulak ng malakas. Nagawa ko naman siyang itulak kaya napatigil siya sa ginagawa niya sa akin. "Ano?! Ayaw mong may mangyari sa atin kasi takot kang malaman ko na madumi kang babae!" bulyaw niya sakin, Ayan nanaman siya. Pauli-ulit nalang "J-james a-ayokong namang mangyari sa atin ng wala kang nararamdaman sa akin." Ngumiti siya, Isang nakaka lokong ngiti. "Meron naman ako'ng nararamdaman sa iyo eh." Nagulat ako sa sinabi niya. Ang sarap pakinggan, na may nararamdaman siya sa akin. "T-talaga James?" Tanong ko dito. Hinihintay ko siya'ng sumagot. But he just smirked and said the words that made my heart wreck into pieces. "Meron nga ako'ng nararamadamaan sa iyo at iyon ay PUOT AT GALIT!" Pagkatapos noon humiga na siya at tumalikod sa akin. Natulala ako sa mga salitang binitawan niya, Doon na tumulo ang mga luha na kanina pa dapat lumabas. Ang sakit.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD