Kabanata 147
Tristan’s POV
“Kuya, napadalaw ka?” nakahiga ako sa aking kama nang biglaang nagbukas ang pinto ng aking silid.
Isinarado na muna niya ito bago siya nagtungo sa aking gawi. Nakapamulsa pa siya sabay ayos ng kanyang buhok.
Tumayo na ako’t inayos na rin ang aking sarili saka umupo sa gilid ng kama.
“Dinaanan lang kita ng makakain niyo ni Manong mamayang gabi, saka namili na rin ako ng mga stocks niyo ngayong linggo.”
“Ang dami pang nakaimbak, Kuya. Hindi naman namin iyon nauubos ni Manong sa isang linggo.”
“Okay lang ‘yan, hindi naman mapapanis ang nga pinamili ko, saka mas mainan na binilhan ko kayo para naman hindi kayo maubosan.”
Hindi na rin ako nangulit pa at magsalita n
