Iisa Pa Lamang

Chapter 10 - Ang Friendly Date 2

" Are you mad at me, Lyn?" Banayad na sabi ni Sean habang nag mamaneho ito at swabeng pinatatakbo nito ang sports car niya.

Anong akala ng Christian na 'yun? Akala siguro ngingitian ko siya. Pinag-tatawanan pa ako, na akala mo nakakaloko pang tumingin sa akin at nag papa-cute na kumindat. Hindi naman cute, nakakata-cute naman siya. Kasi mukhang may binabalak nanaman ito ng kalokohan. Bubulong bulong naman na pag-iisip ni Caroline kay Christian.

"Lyn?" Nag tatakang wika ni Sean sa kanya.

" Lyn? What's wrong? It's okay if you don't like to have dinner with me." Malungkot na sabi ni Sean kay Caroline.

" Huh? Wait... hindi naman ako galit. Pasensya ka na. Iniisip ko lang kasi...." Dispensa ni Caroline.

" Anong ang naiisip mo? Mabuti naman hindi ka nagagalit sa akin. Kasi ngayon lang tayo ulit mag kakausap ng matagalan." Masayang sabi ni Sean.

" Wala naman. Naisip ko lang kung tama ba ang suot kong damit sa pupuntahan natin?" ngiting sabi niya dito.

" Yeah! Tama naman. And you look wonderful tonight. " Humahangang napatingin ito sa kanya at sa suot niyang black above the knee mini dress with silver siquence. Bagay sa mahabang itim niyang makapal na buhok na hanggang baywang.

" Thank you." Napanatag na sabi naman ni Caroline.

Cozy and with dim light table for two ang restaurant na pinasukan nila Sean and Caroline. Nailang si Caroline ng pag pasok niya sa glass door, napalingon ang mga customer ng restaurant at ang mga waiter.

Maginoong inayos naman ni Sean ang uupuan ni Caroline at saka naman siya umupo sa tapat nito.

" Order ka na." Sabi ni Sean kay Caroline.

" Ikaw na... e- order mo na lang ako. Hindi ko alam ang mga menu dito." Simpleng ngiti niya dito.

Sinabi ni Sean ang order nila at umalis na ang waiter pag ka sulat nito sa maikling orderpad.

"Akala ko, hindi mo ako pa-uunlakan sa paanyaya ko sayo na mag friendly date tayo dito." Ngiti naman na sabi ni Sean.

"Okay lang naman. Kasi kilala ka na ng mga magulang ko since bata pa tayo. Nag kahiwalay lang tayo ng matitirhan kaya hindi na nag kita-kita. Hopefully hindi ka nag-bago ng ugali, down to earth ka pa din." Mahabang paliwanag ni Caroline.

" Yeah! That's true, I remain myself as down to earth. Mahirap maging mayabang, maraming kaaway. Hahahaha." Masayang sabi naman ni Sean.

Ouch! Naalala nanaman niya si Christian. Kung hindi lang siguro ito mayabang ay hanggang ngayon ay mag-kaibigan pa din sila hanggang ngayon.

" Oh! Nandito na yung food natin. Let's eat na muna. Mukhang masarap ang inorder mo para sa akin, Sean. Thanks." Excited na tikman ang food na inorder ni Sean para sa kanya.

"Okay. " Nakangiting sabi ni Sean kay Caroline.

Masaya nang nag simula silang kumain ng hapunan. Natutuwa si Sean na nakita niya ulit ang kababata niya na matagal nang nahiwalay sa kanya.

"So, kamusta ka naman noong mga panahong wala ako noon? I'm sure may mga bago ka nang mga friends?" Tanong ni Sean habang pinapahid ang bibig niya ng table cloth.

" Yes, I have a few friends. Kasi namimissed ko sila Endang, Juvy and Emily. Kaya, I tried to reach out and communicate with them but wala na akong balita sa kanila noon pa." Habang paliwanag niya dito.

" I see... I hope Lyn, I belong to one of your few friends from now on. " Ngiting wika ni Sean kay Caroline.

" Oo naman, kababata kita diba? So your one of my long lost found friend now. " Sang-ayon naman ni Caroline kay Sean.

" Sean... it's getting late na. Paki-hatid mo na ako, please?" Ngiting sabi ni Caroline.

" Okay. Puwede pa naman tayo mag kita sa school 'di ba?" Tanong ni Sean.

" Hindi ko sure, kasi may mga group of friends ka at ako din. Kaya hindi ko sigurado sa ngayon kung magkikita tayo sa school. And besides busy ka din naman tulad ko, kasi senior collage ka na." Wika ni Caroline.

"Sige txt txt na lang tayo." Ngiting wika nito sa kanya.